1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

کانون هواداران باشگاه پرسپولیس

شروع موضوع توسط zhigol ‏Feb 21, 2013 در انجمن تیم های باشگاهی ایران

  1. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    مصاحبه متفاوت و عیدانه با مجتبی محرمی

    [​IMG]












    کانون هواداري قرمزته : توی این سی، چهل سال سابقه روزگاری نامه ای، هیچ وقت این قدر زمین را گاز نگرفته بودم.
    اگر می شد گوشه اتاق یک دوربین بکاریم ، مطمئن باش یکی از مستندهای محشری درمی آمد که پوز اخراجی ها ورزم ناوپوتمکین و... و... و.. را هم می زد.

    در تمام آن سه، چهار ساعتی که آنجا بودیم و طبیعتا نصف بیشتر آن را نمی شود نوشت. تازه فهمیدیم که گاهی نقشی که یک دوربین فیلمبرداری می تواند بازی کند صد سال سیاه از عهده یک خودکار یا دوربین عکاسی برنمی آید. راحت دو، سه ساعت فقط زمین را گاز زدیم. ریسه رفتیم از خنده. سینه خیز شدیم و البته گاهی هم اشک مان در آمد.

    در خانه ای کوچک در حوالی... در یک کوچه تنگ که دیگر بوی قورمه سبزی سوخته نمی آمد، در حیاط کوچکش که پر از خرت و پرت بود و در اتاقی که پر از خنزر پنزر بود و توصیف تمام موجودات آنتیک و بخش و پلای توی اتاق از عهده گارسیا مارکز هم برنمی آید، خدایا یک دل سیر خندیدیم. گاهی خنده بر جایگاه گریه می نشیند. مامان مهین وقتی آمد دیگر از آن همه زیبایی وحشتناک قدیمی خبری نبود. عصا بر دست داشت و محمد ( رفیق دوران بچگی مجتبی ) رفت از خانه اش که دو، سه تا خانه آنورتر بود آوردش. کارهایی که مجتبی با مادرش کرد طبیعا تعریفش از عهده من برنمی آید و طبیعا در میان آن همه قهقهه که دیگر نفس مان در نمی آمد هر جا که چشم های مامان مهین از مرگ داش بزرگ مجتبی خیس شد هی فضا را عوض کردیم که مرثیه ای تلخ، جای این همه یللی تللی ما را نگیرد. وسط های مصاحبه مامان مهین رفت عکس های قدیمی اش را آورد. من دوست داشتم مرتضی هم باشد و خاطرات یکه بزنی هایش را هم بنویسم اما نشد. در گوشه اتاق البته در میان خرت و پرت های آنتیک مجتبی، یک باروت پرکن آنتیک بود و یک چاقوی مفرغی مال صدها سال پیش که غمگین یک گوشه افتاده بودند. از آن همه مدال ها و کاپ ها و عکس های مجتبی، همه اش به یغما رفته بود. من 10سال پیش می خواستم بروم دیدن مامان مهین و چقدر خوب شد که دیر رفتم. مجتبی فقط وسط مصاحبه های مامان مهین هی ادا در آورد و تک مضراب زد. هر جا که مادر چیزی یادش نبود تیکه آمد. این زندگی یک یاغی بزرگ است که اولین بار وقتی روزنامه ها ضربدر به چشماش می زدند کشفش کردم. می دانم زندگی اش یک رمان است و می توان در آمریکای لاتین، آن را نوشت؛ یا در بوگوتا یا کاتماندو! همچون پاییز تمام پدرسالارها. مامان مهین تا وارد اتاق دود آلود ما شد که چهار نفر سیگاری یالقوز همزمان در یک اتاق 3*2 ابر خاکستری تولید می کردند و بازی رئال-بارسا در شادی سیال ما گم شده بود، یکهو مجتبی گیر داد به فرشاد و خطاب به مامان مهین اش گفت: همان کسی که آن ضربدر را به چشم های من زد و عکسم را روی جلد چاپ کرد و یک عمر بیچاره ام کرد شوهر خواهر همین فرشاد بود و من دیگر افسار گفت وگو را از همان جا دست گرفتم.

    من: مامان مهین یادت هست، ضربدر چشم های مجتبی؟

    مامان: مگه می شه یادم نباشه.

    من: حلالش می کنی؟

    مامان: نیمه حلالش می کنم.

    مجتبی: مامان مهین این همون ابی است که کوفته پخته بود آورده بود خونه بهار، قدر یک توپ بسکتبال، یک مرغ درسته هم توش بود.

    مامان: کوفته تبریزی را واسه تو پخته بود، واسه ما که نپخته بود.

    مجتبی (دست به موهای مامان مهین می زند): اوه تل اش رو ببین!

    مامان (به فرشاد): ریش ها مو نندازی ها!

    فرشاد: نه مادر، روتوش اش می کنیم.

    مامان: عین مادر فولاد زره!

    من: مامان متولد چندین، تا یادم نرفته.

    مامان: 1312 تهران

    مجتبی: الکی نگو تهران، بابلسره یا زنجان؟

    مامان: متولد تهران، بزرگ شده زنجان.

    مجتبی: سه رگه ای دیگه!

    مامان: پدرم بابلسر یه.

    مجتبی: عمه باجی!

    من: بچه کجایین؟

    مامان: گود عربا.

    مجتبی: سر بابامو کلاه گذاشته !

    مامان: نه بابات سر من کلاه گذاشته .

    مجتبی: من پنج رگه ام پس دیگه؟

    مامان: خدا بیامرز ننه خانم و عمه باجی رو.

    مجتبی: بیا اینم مهین سالکی !

    من: یاتون می آد روز تولد مجتبی؟

    مجتبی: می گه اینقده بودی (کف دستش را نشان می دهد)

    مامان: آره اینقده بود (کف دستش را نشان می دهد) لای پنبه بود. خدا بیامرزه ننه خانم رو. می گذاشت رو شیکمش قل اش می داد.

    مجتبی: ننه خانوم، مامان بزرگ بابام.

    مامان: مداح بود.

    مجتبی: اگه تزار نیومده بود من الان جای پوتین بودم. بابام مهاجر بود.

    مامان: آره مهاجر بودند.

    مجتبی: از روسیه بیرونش کردند.

    مامان: ها...

    مجتبی: اگه طرف تزار بودند بیرون نمی انداختند.

    مامان : از قزوین، ننه خانوم اومد تهرون .

    مجتبی: صد و ده سالش بود. اسمش هم نوش آفرین بود. چهل سال بیشتره که مرده. من یادمه مرگش. نون سوخاری می خورد. خونریزی معده داشت انگار.

    من: مامان ، بچگی مجتبی چطور بود؟

    مامان: اونقده بچه خوبی بود. رفتیم فرش بشوییم هفت چنار. چشمم روز بد نبیند. دیدم پیداش نیست . گفتم ننه خانوم مجتبی کو؟ گفت همین جاست. گفتم خوبه؟ گفت آره غذاشو خورده. یهو این مجتبی آمد تو. دیدم وای دستشو بسته. اینقدر جیغ زدم. گفتم یا ابوالفضل . دیدم دستش این جوری کج مونده. دکتر بردنش . بستند. دکتر گفت تاندون هاش بریده.

    محمد: من هلش دادم.

    مجتبی: با شیشه برید.

    مامان: اونقدر دکتر بردم. اینور. آنور. یه دکتری بود دکتر نبوی. بیمارستان مداین. خلاصه گفت دستش ناقص می مونه. گفتم من نمی دونم. هر چی پول بخواد می دهم. هیچی دیگه . دستش رو بست. دکتر منو صدا کرد. گفت غصه نخور خوب می شه. گفتم خیلی خب. گفت حالا هر موقع این از خواب بیدار شد و دیدی اش، هول نکن. بذار هر کاری می کنه بکنه. دیدم این دستش رو تکون داد. دیدم دستش کار می کنه.

    من: شلوغ هم بود دیگه لابد؟ یا می سوخت یا آتیش می سوزوند!

    مامان : شلوغ نبود. شش سال آزگار شیر خورد. خدا بیامرزه برادر شو.

    من : آقا مصطفی؟

    مامان : ها... غروب بود. دیدم تو خونه داره تو سرش می زنه. دیدم که بچه ام داره می دوه. هی می گه بدوین بدوین. گفتم چی شده؟ گفت این بچه سوخت. اومدم دیدم مجتبی لخت لخته، پیچیدنش دور چادر و چادر رو انداختن گردنش و بسته اند. ولی گوشت اش دیدم که سوخته. اومدم دیدم سر و مرش همه جزغاله شده. هیچی دیگه . این بچه رو بردم شبانه روزی . دکتر هرندی بود. گفتم مریض خونه می خواد ببریم؟ گفت نه، اگه مریض خونه ببرین، دستش ناقص می شه. دکتر هرندی گفت من خوب می کنمش. الان خارج است. بچه را ورداشت و پانسمان کرد. یک میز بود وسط اتاق، گذاشت روش و پانسمان کرد. کاغذ گرفتیم که ضدعفونی بشه. دستش هم که ناقص شد. مقصر خودش بود. آن خدا بیامرز می برد پانسمانش می کرد می آورد.

    مجتبی : ده سالم بود دیگه.

    مامان: پانسمان کرد. هی پانسمان کرد . تا یواش یواش دستش گوشت آورد و الحمدالله خوب شد.

    من: آقا مصطفی؟

    مامان: آخیش... بچه ام مرد.. (گریه می کند) مجتبی: شهید شد زمان انقلاب.

    (مجتبی می بوستش می کند که فضا عوض شود)

    من: راستشو بگو مامان مهین . از بین این سه تا، مصطفی و مرتضی و مجتبی، کدومشو بیشتر دوست داشتی؟

    مامان: حالا خودشون می گن تو اینو (مجتبی را نشان می دهد) بیشتر از ما دوست داری ولی این جوری نیست. هیچ فرق نداره. واسه مادر فرق نمی کنه که.

    من: ته تغاری شی مجتبی؟

    مجتبی: آره. مصطفی متولد 37 ، مرتضی 40، منم 43.

    من: هیچ وقت حسرت نداشتن دختر را نخوردی مامان؟

    مامان: نه، پسر هم همین طوره ، دختر هم همین طوره . همه شان عین هم اند!

    مجتبی: ا، این ابی ترکه ها، می فهمه ... خ یعنی چه!

    مامان: خب ترک باشه، من که چیزی نگفتم.

    من: سربازی مجتبی یادته؟

    مامان: پلدختر.

    من: می رفتی دیدنش؟

    مامان: همه ا ش 20 روز هم نشد.

    مجتبی: من کلک زدم. به اینا گفتم می رم قم. رفتم سربازی نزدیک دو ماه.

    محمد: بعد امریه ورزش گرفت. اومد نیروی زمینی .

    من: هر وقت مجتبی بازی داشت حال و روزت چطور بود مامان؟

    مامان: هر موقع بازی داشت قرآن می گرفتم سرش که این وقتی بازی می کنه نسوزه.

    محمد: نسوزه یعنی نبازه .

    مامان: هی گفتم به علی آقا بد و بیراه نگه یه موقع.

    من: علی آقا همون سلطون؟

    مامان: حیف اون زحمتی که واسه علی آقا و بچه ها کشیدم. ماه رمضون همه شون اینجا بودند. بهترین کله پاچه ها رو خدا بیامرز پدر مجتبی می آورد. تا می گفتند علی آقا داره می آد قابلمه را ور می داشت می برد. یارو هم می شناخت دیگه. بهترین ها رو می خرید. کله پاچه ای سر عباسی. هیچ وقت نشده بگه مادر مجتبی، مردی یا زنده ای؟

    هیشکی معرفت نداشت. انگار نونم یه ذره هم برکت نداشت. نه. کدوم دفعه در را باز کرد که مردی یا زنده ای؟ خیلی زحمت کشیدم . خیلی ، ها... اگر واقعا بدونه. یکی اش علی آقا بود. او یکی کی بود؟

    مجتبی: محمود خان؟

    مامان: آره خردبین.

    من: فقط کله پاچه؟

    مامان: یه موقع ها هم آبگوشت درست می کردم. هر چی می خواستند درست می کردم ولی کله پاچه زیاد می پختم واسه علی آقا.

    مجتبی: شش ماه پیش منو دیده می گه مادرت مرد؟ الان اینو به مامان بگم دیگه هیچی !

    ( مامان مهین می رود عکس ها را بیاورد و مجتبی گیر داده به محمد رفیق دوران بچگی اش که قدیم ها کشتی گیر بوده)

    مجتبی: ما هی تغذیه ا ش می کردیم. هی مثلا پرتقال می دادیم بهش. هی می گفتیم بابا فقط یه پوئن بگیر. نمی خواد ببری حالا ! اما کشتی که شروع می شد همه اش داشت مهتابی های سالن رو می شمرد. (ضربه می شد)

    محمد: آقا یه برد هم نداشتیم. همه اش می باختیم.

    مجتبی: یک دو سه، می رفت پل!

    (حالا مامان مهین با یک آلبوم عکس قدیمی برگشته. عکس های جوانی اش وحشتناک زیباست. اگر توی خیابان پیدا کنی گمان می کنی تمثال الهه قدیم یونانی است. آه، این همه زوال و یغما، قابل باور نیست)

    من: مامان مهین ! روزی که مجتبی را محروم کردند یادته؟

    مامان: آره، اونقدر گریه کردم. رفتم سقاخونه. اونقدر فحش شون دادم. قسمتش بود دیگه.

    من: مجتبی تو بچگی ا ش، مثل بقیه بچه ها که آرزو می کنند وقتی بزرگ شدند خلبان یا دکتر یا مهندس بشوند دوست نداشت خلبان بشود؟

    مامان: نه، نمی گفت.

    من: غذا چی دوست داشت مثلا؟

    مامان : همه چی می خورد. فقط می گفت پیاز توش نباشه.

    مجتبی: پس لوبیا پلو چی؟

    مامان: آره لوبیا پلو خیلی دوست داشت. کتلت هم دوست داشت. حالا دیگه نمی دونم خانمش چی درست می کنه.

    من: هیچ وقت نصیحتش هم می کردی در اوج شر و شوری اش؟

    مامان: می گفتم این راهت نیست مامان درست برو. اینقد چیز نکن. گرفتندت بردندت منکرات...

    خانم فیلمساز: خب ناخن هاشو نگرفته بود!

    مجتبی: ببین! (جورابش را در می آورد. یکی از ناخن های پایش را قرمز لاک زده. می خواهد بقیه را هم سبز و سفید لاک بزند که سری رنگ پرچم اش باشد)

    من: خب می گفتید مامان مهین . وقتی بردندش منکرات.

    مامان: اونقده گریه کردم. آوردمش بیرون. می خواستند شلاق بزنند گفتم من نمی ذارم شلاق بزنید . هیچی دیگه . ساعت 11 شب آوردندش بیرون. ساعت 12 رسید خونه. بردندش اونجا. دیگه نگذاشتند من ببینمش ولی یک بچه بود آنجا که خیلی آقا بود.

    بهش گفتم ازش بپرس، بیا به من بگو. ده تومن آن موقع به ش شاباش دادم. نمی گرفت خیلی آقا بود.

    ( مجتبی پرتقال پوست می کند می گذارد توی دهان مامان مهین )

    مجتبی: پرتقال هم که نمی تونی بخوری با این دندونات.

    مامان: سکته که کردم. دکتر گفت تمام دندونات رو باید بکشی. از بیخ خرابه. اینا رو کشیدم یکی یکی. دندون نو گذاشتم گفت آرواره باید بسازی. گفتم ولش کن دیگه من پیرم.

    مجتبی: باز می گه پیرم!

    مامان: مگه نیستم؟

    مجتبی: ریش و سبیلت رو می گی سفید شده؟

    مامان: نه، آقای عباسی گفت روتوش اش می کنم.

    فرشاد: آره، همه چروک ها رو پاک می کنم سه سوت.

    مجتبی: حالا غبغب رو چی کار می کنی؟

    مامان: اَه حالم به هم می خوره.

    من: حالا کدوم بیمارستان دنیا اومد مجتبی؟

    مامان: بیمارستان مولوی به دنیا آوردم.

    مجتبی: آقا من تا 18سالگی نزدیک مامان مهین می خوابیدم. از 18 به بعد پیش بابام می خوابیدم.

    من: نه بابا؟ دیوونه!

    مجتبی: بابام یادمه یک پرده رو می پیچید دور پاهام. صبح می دیدم که نمی تونم تکون بخورم . می گفت این پاهات سرمایه توست . حواست باشه. ازش محافظت کن.

    من: راستی مجتبی، به اون درخت کاجه که بالای قبرت کاشتی هم سر می زنی؟

    مجتبی: می خوام برم به خدا. همه ا ش هم گریه می کنم. می گم بریم، می گه چرا حرف مردن می زنی؟

    من: عیدها چطور بود مامان؟

    مامان: هیچی دیگه . هفت سین درست می کردم. تخم مرغ رنگ می کردم. ماهی می خریدم.

    من: به مجتبی هم عیدی می دادی؟

    مامان: این به من طلا می داد.

    مجتبی: آقا نون و پنیر و سبزی. هر سال همینه. هیشکی در رو وا نمی کنه تا اینکه ایشون بیاد تو و نون و پنیر و سبزی بیاره بعد از تحویل سال. میگه برکت داره.

    من: از بچه های دیگه، رفقای مجتبی، فوتبالیست های قدیمی کی ها می ا ومد خونه؟

    مامان: سیروس (قایقران)

    من: آخ...

    مامان: خیلی بچه خوبی بود، واقعا آقا بود. از خارج که آمد قایم می شد که مردم اذیتش نکنند.

    مجتبی: ابی! اسم من هم می دونی چی می گه ؟

    من: چی؟

    مجتبی: به من می گه مصطفی. به مرتضی هم می گه مجتبی.

    من: خب مامان، قهرمانی تیم ملی یادته؟

    مامان: آره یادمه. محل رو چراغونی می کردند. اعلامیه می دادند.

    مجتبی: مصطفی 8 اسفند 57 رفت. بابا هم 22 بهمن 76 .

    من: مامان! مجتبی از خارج، چی برات سوغاتی می خرید؟

    مامان: همه چی.

    مجتبی: همین الان بری اونور، بعد از سی سال، همه شونو داره.

    من: مثلا چی می آورد برات مجتبی؟

    مامان: مثلا روسری. نمی دانم لباس مباس . شکلات.

    مجتبی: نه، شکلات نه...

    مامان: روسری روسی می آورد. اون زمون مد بود.

    فرشاد: مجتبی! راستی کلاه روسی ات کو؟! مامان گفت روسری روسی یاد کلاه روسی ات افتادم!

    مجتبی: نمی دانم بالاست. مال ارتش سرخه! آقا، این کلاه هم حکایتی بودها. فرشاد آورده بود. می گفت بیا بکن تو سرت عکس ازت بندازم. یهو دیدیم عکس داس و چکش داره روش. گفتم فقط همین ام مونده!

    من: خب مامان مهین ! اسباب بازی های دوران بچگی مجتبی چی بود؟

    مامان: اسکوتر بود. یه پایی باهاش راه می رفت.

    محمد: یه روروک داشت که عکس یا علی مدد روش بود. می رفتیم بالای درخت توت.

    مجتبی: آره زنبور هوا می کردیم!

    من: خب سفرهای ملی مجتبی یادت هست مامان؟

    مامان: آره خارج می رفت غذا می پختم. خرج می دادم. مهمونی می دادم. سیروس هم می آمد. شب بود و صبح می رفت. موقعی هم که می خواستند بروند سفر تیم ملی، آش رشته پشت پا می پختم.

    من: ولی زخم اول ضربدری که مجله ها روی چشمای مجتبی کشیدند هنوز باهاتون هست ها.

    مامان: مریض شدم ضربدر را دیدم.

    من : ولی چیزی که عجیبه، اینه که هنوز خیلی ها مجتبی رو دوست دارند. من گاهی بچه های همدوره مجتبی رو می بینم که وقتی اسمش میاد با حسرت و ستایش ازش یاد می کنند.

    مامان: آره، خیلی دوست ش دارند.

    خانم مستندساز: من داشتم فیلم مستند زندگی مجتبی رو می ساختم. از هر صنفی مصاحبه می گرفتم، البته بعدش که بداخلاقی کرد همه CD ها رو شکوندم ولی یادمه که رفته بودم از مردم می پرسیدم درباره مجتبی، یکی را دیدم که آرم باشگاه استقلال هم اتفاقا روی بازویش نقاشی کرده بود ولی می گفت اگه مجتبی بیاد رو نیمکت پرسپولیس ما شش تا هم بخوریم می گیم از تیمی خوردیم که مجتبی باهاشه. یک آقایی هم بود که تو کار پوشاک بود وقتی اسم مجتبی رو آوردم جلوی دوربین من گریه کرد. با بغض می گفت چرا خودشو کشیده کنار؟ چرا افسرده است؟ خیلی ها انتظار برگشتن شو می کشند.

    مامان مهین : خدا جواب حرکت مجتبی رو میده!

    حرف های مامان مهین درباره شرط بندی تاریخی احمدرضا عابدزاده با مجتبی محرمی در دربی

    من: عابدزاده هم یادته چی کار مجتبی باهاش کرد تو پخش مستقیم؟! وقتی اومد از استادیوم چی بهش گفتی؟

    مامان: چی بگم خب؟ هر کسی هر کاری می کنه خدا جواب شو می ده. دیر و زود می ده.

    (در این لحظه تلویزیون شبکه سبلان، یک آبگوشت چرب و چیل مشدی و از سرعین نشان می دهد و مادر دهنش آب می افته!)

    مامان: به به! حالا کی کوفته می پزی میاری؟

    من: ایشاالله اولین فرصت .

    مامان: این مجتبی شیش سال شیر خورد. نره خر هم بود شیر می خورد. خواهرخوانده هم زیاد داره. خواهر شیری. یکی ا ش شماله؛ یکی ا ش اصفهان پخش و پلا شده اند. خیلی از بچه های محل رو من بزرگ کردم. گنده هم می شدند از کولم پایین نمی اومدند.

    من: لالایی هم واسه مجتبی می خوندین؟

    مامان: لالایی ی ی ی گولوم یا تسین... من سنی چوخ ایستره م گولوم بالام... (لالایی گلم بخوابه، من تو رو خیلی دوست دارم گل من)

    من: حیف که دلمون نیومد راجع به مصطفی هم صحبت کنیم بس که شما چشم تون خیس می شه. می گم این هرهر و کرکر برقرار بمونه اما دل شما نگیره.

    محمد: اونقد قشنگ علامت می کشید. مصطفی اونقدر قشنگ علامت می کشید. این کله و اون کله علامت شال می بستن. یه بار بچه های کوچه باغ پناهی شالش رو کشیدند ولی او به روش نیاورد. همین جوری می رفت، همین جوری می رفت. نمی انداخت علامت رو. ولی آخرش که گذاشت زمین، دیدیم مچ پاش شیکسته. بس که فشار رو تحمل کرده بود.

    من: مامان مهین ، شما مطالب و عکس هایی که از مجتبی چاپ می شد را هم می دیدین؟

    مجتبی: مصاحبه ها رو زودتر از من می خوند.

    مامان: اینجا روبه روی درمانگاه استخر، یک روزنامه فروش بود که واسه ام می ذاشت کنار. تا می اومدم بیرون می گفت خانوم محرمی واسه ا ت
    کنار گذاشتم.

    من: الان دیگه نمی بینید؟

    مامان: نه.

    من: چند وقت پیش نوشته بودند « هشت افسانه ای در آتیش سوخت»

    مجتبی: اگه گاز ترکیده بود که باهاش منو با خاک انداز جمع می کردن. نشون مامان ندادیم روزنامه رو.

    من: مامان مهین فرودگاه هم می رفتین استقبال از مجتبی یا بدرقه ا ش؟

    مامان: از همه زودتر من اونجا می رفتم. می گفت تو نیا. (در این لحظه عکس سیاه و سفید بزرگی از جوانی های مامان مهین از آلبوم می افته بیرون. مجتبی با چشم خریدار نگاش می کنه)

    مجتبی: بی خود نبوده که هوشنگ محرمی رو گول زده ها!

    مامان: نخیر هم. هوشنگ محرمی منو گول زده.

    من: اجازه دهید یواش یواش رفع زحمت کنیم.

    مامان: همه اینارو می خوای بنویسی؟

    من: ننویسم؟

    مامان: همه شو بنویس من از کسی خرده برده ندارم که.

    من: دیگه هیچی نموند؟

    مامان: اینم بنویس که مرتضی واسه این بچه زیاد زحمت کشیده . خیلی. البته مصطفی جور دیگه زحمت کشیده ، مرتضی جور دیگه زحمت کشیده . آدم حقشو نباس پامال کنه. قربونش برم.

    من: مرتضی، سر مجتبی هم دعوا می کرد؟

    مامان: آره، دعوا می کرد.

    من: راستی ، یادم رفت بپرسم، بچگی های مجتبی رو سینما هم می بردین؟

    مجتبی: آره، فیلمای وسترن. اسم فیلمای ایرونی اون موقع هم یادمه. می خوای یکی یکی بشمرم؟ الان هم فیلم خیلی دوست دارم.

    من: مامان! واسه عاقبت مجتبی چه آرزویی داری؟

    مامان: آرزومه بره پیش دخترش (هلند).

    من: تلفنی هم با نوه تون صحبت می کنین؟

    مامان: آره.

    مجتبی: فارسی لهجه داره.

    مامان: همین ها رو بلده که بپرسه حالت خوبه ، چی کار می کنی؟

    من: خب دیگه. خوش گذشت. زحمت دادیم.

    مجتبی: ابی، تو خونه تونو همیشه گم می کنی. امشب گم نکنی.

    مامان: این عکسای امانتی رو برگردون ها. مثل این آقای عباسی که هی ازمون عکس انداخته و به خودمون نداده، نباشه ها.

    فرشاد: من که گفتم همین الان عکسارو بریزم رو لپ تاپ مجتبی. می گه ویروس داره، عکسا خراب می شن.

    مجتبی: بابا صد تا به اسم من آی دی درست کردند تو فیس بوک. نمی دونم کدومش منم، کدومش تقلبی یه.

    محمد: مجتبی نذاشت خاطره قدیما رو بگم. یه بار هم با چند تا از بچه محل ها رفتیم جردن غذا بخوریم.

    فرشاد: ماشاالله چه خوش اشتها بودید از استخر می رفتید تا جردن؟!

    محمد: آره، رفتیم امیر هم بود. غذارو که خوردیم نمکدون رو گذاشت تو جیبم، بعد، رفتنی رفت یواشکی تو گوش صاحب رستوران گفت که این بابا نمکدون تونو دزدیده! به جون بچه ا م... آقا یک حالی از ما گرفته شد...

    مجتبی: می خوای منم اون خاطره رو از تو بگم که با مرتضی رفته بودید دعوا، بعد تو خوابت برده بود؟

    محمد: نه بابا من نخوابیدم. مرتضی خودش تیزی منو گرفت گذاشت زیر پیرهنش گفت همه چی حله تو برو بگیر بخواب منم داداشم اومد دنبالم که بیا بریم، گفتم من مرتضی رو تنها نمی ذارم تو برو...

    من: مجتبی! ما رفتیم، مامان یاشا... قوربان سنه.

    مجتبی: فرشاد این ابی رو برسون خونه. می گن هر شب خونه شو گم می کنه.

    مامان: اذیتش نکن مجتبی.

    (مجتبی لپ های مامان مهین را قلفتی می کند)

    مجتبی: هلو برو تو گلو...

    ( مامان مهین خمیازه می کشد، ته چشماش خیس است. ماه را در آسمان پیدا نمی کنم. با یادآوری اداهای مجتبی ریسه می رویم. وای ی ی دنیا چقدر الاغ هست...)

    مامان مهین : مجتبی سیگار روشن را گذاشت تو جیبش

    حرف های مامان مهین درباره اولین روزی که دید مجتبی محرمی سیگار می کشد

    من: مامان مهین ! روز اولی که مجتبی سیگار کشید یادتونه؟

    مامان: آره. روز اول تا مرا دید سیگار روشن را چپوند توی جیبش. خلاصه دیدم جیبش داره آتش می گیره.

    گفتم بچه جون نکش. خاموش کرد. تمام دستش سوخت .

    من: هنوز هم جایی می روید مردم می شناسند که مادر مجتبی هستید؟

    مامان: آره بابا.

    من: مثلا کجا؟

    مامان: مریض خونه . می خواستند عکس بندازند از ریه ام. یه وقت یارو برگشت گفت این مادر مجتبی است ها، حواس ات جمع باشد. دیدم آقاهه سرش رو دولا کرد گفت: مادر مجتبی! گفتم چی کار داری با مجتبی؟

    گفت به این آقاهه گفتم حواس اش جمع باشه وقتی داره عکس ریه تونو می اندازه. طفلک همه کارهای منو راست و ریس کرد. منو فرستاد بالا.

    مجتبی: پس بالاخره با اسم ما یه کار خیر هم کردند!

    مامان: اومدم گفتم مجتبی ! تو رو تحویل نمی گیرن ولی منو می گیرن.

    مجتبی: همه اش دنبال دوا و دکتر مردم است. اونقده رفت از هلال احمر قرص گرفت واسه مریض های مردم که یارو دکتره رو بیرون کردند!

    مامان: آخه بچه هه خورده بود زمین. آمپول پیدا نمی شد. مجتبی گفت ولش کن. تو چه کاره ای؟ گفتم گناه داره. اولاد سید است.

    من: مجتبی هم دست به خیر زیاد شده. حالا نمی گه که ریا نشه. همه شر و شوری شو یادشون مونده ولی دلش زلاله.

    مامان: اون بار هم یکی از فامیل مون همین طور شد. هیشکی پول نمی داد. مجتبی گفت به کسی نگو آبروشو ببرند. دختره عقد کرده بود ولی پسره زده بود زیرش. می گفت پاش کوتاه و بلنده! اینا مال خیلی ساله. حداقلش 25 سال پیشه. مجتبی یخچال و تلویزیون نو داشت. رفت به همه دهن انداخت که دو هزار تومن ، پنج هزار تومن جمع کنه.

    مجتبی: به علی آقا هم گفتم، گفت ول کن بابا.

    مامان: قرار بود دکتر ثقه الاسلام عملش کنه. خرج عملش می شد اونموقع 140 هزار تومن . مگه می شد هزار تومن هزار تومن جمع کرد؟ مجتبی گفت یواشکی برید یخچال و تلویزیون ام رو بفروشید بذارید پای دختره خوب بشه. 18 سالش بود دختره. گفتم گناه داره. آخرش رفت حتی سکه هاش هم فروخت. دختره عمل شد. خوب هم شدها. رفت یک شوهر دیگه کرد. اونم اقبالش به دنیا نبود و مرد.

    من: آقا مرتضی هم می رفت دیدن بازی مجتبی؟

    مجتبی: هوشنگ (پدر) یه موقع ها می اومد یواشکی. من چون نمی ذاشتم اینا بیان.

    من: چرا؟

    مجتبی: چون فحش می دادن دیگه

    من: آره، می گفتن آرمیتا، آرمیتا!

    مجتبی: اونم که مرد.

    من: ای بابا کی؟

    مجتبی: نمی دانم چند سال پیش انگار.

    مامان: مرتضی نه که تعصبی بود ، فحش مادر می دادند ناراحت می شد.

    فرشاد: ولی اون موقع فضا استادیوم ها بهتر از حالا بودها.

    مجتبی: اون موقع هم فحش بود دیگه. هی می گفتن نیلوفر نیلوفر ! برادر خانمم 15 سالش بود هی براق می شد. هی می گفتم تو چرا براق می شی؟ حالا یه چیزی می گن.

    محمد: آقا آی دعوا کردیم ها ما سر این بچه تو استادیوم. فحش می دادند نمی توانستیم تحمل کنیم می زدیم به دل لشکر!

    من: مامان مهین ! یادته مجتبی کله رو زد تو صورت امیر؟

    مامان: اوووه... خوب یادمه. اومد خونه گفت دک و پوزشو پایین آوردم . البته یه فحش دیگه هم داد که تو نمی نویسی.

    من: من غلط بکنم بنویسم!

    مامان: (سرش را تکان می دهد)

    ***

    گفت و گوی خواندنی ابراهیم افشار با مامان مهین و مجتبی محرمی : بخش چهار

    ماجرای درخت کاجی که مجتبی محرمی کاشت

    حرف های مامان مهین درباره زندگی شخصی ستاره سال های دور پرسپولیس



    من: وقتی حوصله تون سر می ره چی کار می کنین مامان؟

    مامان: می روم می شینم دم در.

    مجتبی: می خوابه همه اش بابا. راستی گفتم خواب، یادم افتاد که من ساعت 5 صبح می رفتم می دویدم اون زمونا. از این جا تا خزانه می دویدم. از خزانه تا میدون قزوین که مدرسه ام اونجا بود. اونجا رو کم کنی پنالتی می زدم. ضربی بازی می کردم. جوبگردی هم حتی کردم. برمی گشتم می دیدم هنوز
    خوابه.

    من: هیچ وقت خواب سیروس رو ندیدی مامان؟

    مامان: نه.

    مجتبی: شاید امشب ببینی .

    من: مامان، اگه همین الان این در اتاق باز بشود و رئیس باشگاه پرسپولیس بیاید تو؛ چی بهش می گی؟

    مجتبی: می گه اگر رویانیان بیاد تو، چی بهش می گی؟

    مامان: می گم دستت درد نکنه. می گم خیلی ممنون که بچه منو محروم کرده. من مریض این بچه هام. سکته کردم ناقص شدم. از پا افتادم. صدام، قیافه ام...

    فرشاد: مگه چند سال تونه هنوز؟

    مامان: 78 سال، همه اش می رم مریض خونه .

    کلید را می دم دست بچه ها، می روند عکس های مجتبی رو ور می دارند. (بعد از وقفه چای خوری و عکس های عجیب و غریب فرشاد از فیگورهای مجتبی و مامان و تماشای گل رئال مادرید از تلویزیون و انتخاب عکس های قدیمی و قهقهه های بسیار و سر به سر گذاشتن های فاجعه بار! مجتبی با مادرش)

    مامان: یه دکان بود اینجا ، لحاف دوزی بود. سرکوچه دکانش بود. آنجا را چال کردیم و بچه را توش چال کردیم.

    من: اِ کدو بچه رو؟

    مامان: یعنی عموی مجتبی رو دیگه؟

    من: مامان نگفتی امیر قلعه و محسن عاشوری و دیگه کی ها می اومدند این خونه؟

    مامان: آره می اومدند مثل سیروس اهل بریز و بپاش بودند. سیروس خیلی دوست داشتنی بود. (مامان یک عکس قدیمی از دوران تیم ملی مجتبی را گرفته دستش و زل زده بهش و چشمش راه می کشد)

    مامان: این رفت بندرعباس. نه ببخشید کویت رفت. این دختره که تو عکس دیده می شه می خواست چاه نفت بگیره واسه این بچه ولی مجتبی نخواست. دختر شیخ کویته. (توی عکس مجتبی و جمشید و اصغر ، توی لابی هتل هالیدی کویت نشسته اند. بازی های جام صلح و دوستی است.

    من: مامان مهین ! شمام از کاجی که مجتبی رو قبره کاشته خبر داری؟ اولین بار 25 سال پیش بود که حکایت کاجه را برایم گفت. هنوز تیتر مطلب یادمه: هی فلانی! گریه هم کاری ست...

    مامان: راست می گه کاشته کاجو.

    من: دیدی شما؟

    مامان: آره، مگه می شه نبینم؟ الان اون قبر خالی است. قبر خالی! کاجه هم بزرگ شده. اینقدر شده (دستش را حدود 5/1متر از زمین بلند می کند) بزرگ شده کاجه. هر موقع من بمیرم...

    من: دور از جون...

    مامان: یکهو می گویند مادر مجتبی مرد. تو هم گریه می کنی. می گویی کاشکی نمی دیدمش. الان آدم بمیره به از فرداست.

    مجتبی: الان بفروشمش سی میلیون پول شه ها. من که تو قطعه هنرمندان جا دارم. داداش هم داره.

    مامان: مادربزرگش هم تو مسجد ماشا ءالله دفن شده. بغل ابن بابویه.​
     
  2. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    نورمحمدی: قسمت این است برای قهرمانی در جام حذفی، راه سختی را طی کنیم

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : علیرضا نورمحمدی می گوید هیچ بازیکنی به خاطر نیمکت نشینی در پرسپولیس حق اعتراض ندارد.
    مقابل مس کرمان چه نتیجه ای می گیرید؟
    ما بازی رفت را در کرمان به مس باختیم بنابراین باید در بازی برگشت تیم کرمانی را شکست دهیم به همین دلیل اجازه نداریم مس کرمان را دست کم بگیریم.

    به نظر روی گلی که راه آهن به ثمر رساند چه کسی مقصر بود؟
    ما در بازی هیچ موقعیتی به راه آهن ندادیم. در صحنه گل هم به خاطر اینکه توپ در اختیار ما قرار گرفته بود، دفاع باز شد. در آن صحنه نه نیلسون مقصر بود نه مدافعان ، چون غافلگیر شدیم و بدشانس بودیم که روی غافلگیری گل خوردیم.

    با پایان محرومیت بنگر به نظر می رسد دوباره طرح زوج و فرد در خط دفاعی پرسپولیس اجرا خواهد شد!
    بنگر در بازی با راه آهن هم می توانست بازی کند. به عنوان بازیکن حرفه ای باید تابع تصمیم کادرفنی باشیم. به طرح زوج و فرد و مسائل دیگری که از طریق رسانه ها مطرح می شود توجهی ندارم.

    جنگ ششمی را پرسپولیس می برد یا مس؟
    پرسپولیس می برد چون واقعا به سه امتیاز بازی با مس احتیاج داریم.

    از بی انگیزه بودن بازیکنان پرسپولیس در ادامه لیگ نمی ترسی؟
    ما اصلا بی انگیزه نیستیم. در بازی با راه آهن هم انگیزه زیادی داشتیم، گواه حرف من موقعیتی است که انصاری فرد در ثانیه های ابتدایی داشت یا فرصتی که غلامرضا رضایی قبل از دقیق هفت از دست داد اما متاسفانه تبدیل به گل نشد. من معتقدم اتفاقا باخت به راه آهن انگیزه ما را بیشتر کرد تا قوی تر و جدی تر به دنبال پیروزی در بازی های بعدی باشیم.​

    فکر می کنی داماش را در رشت شکست می دهید؟
    اینطور قسمت شده که ما سخت ببریم و سخت قهرمان شویم. با قرعه و شانس نمی توان جنگید اما هدفمان از ابتدا قهرمانی در جام حذفی بوده است.

    فکر می کنی شانس چه تیمی برای قهرمانی در لیگ بیشتر است؟
    من شانس یکی از تیم های سپاهان و استقلال را بیشتر می دانم اما در مجموع فرقی نمی کند کدام تیم قهرمان شود چون ما باید به فکر قهرمانی خودمان در جام حذفی باشیم.
     
  3. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    نوری: پرسپولیس شایسته ترین تیم برای قهرمانی جام حذفی است/ با بدشانسی و مصدومیت نیمکت نشین شدم

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : محمد نوری معتقد است مصدومیت و بدشانسی او را از ترکیب اصلی پرسپولیس دور کرده ولی نباید او را بازیکن ذخیره پرسپولیس دانست .
    بازی با مس برای شما جبنه انتقامی دارد یا نزدیک شدن به مکان های بالاتر از ششمی؟
    در بازی با را ه آهن واقعا سه امتیاز بد را از دست دادیم. توپ هایمان در این دیدار تبدیل به گل نشد و روی تک موقعیت راه آهن به این تیم باختیم. مس هم تیم بسیار خوبی است و از زمانی که لوکا به این تیم آمده آنها تیم خوبی شده اند، خصوصا اینکه لوکا سازمان دفاعی مس را بهتر کرده است.

    چرا در پرسپولیسِ یحیی گل محمدی بیشتر ذخیره هستی؟
    نه، اصلاً این حرف درست نیست . چون من در بازی با سپاهان سه اخطاره بودم و در بازی بعدی اش هم مصدوم بودم و تا دوباره به شرایط ایده آل برسم مدتی زمان می برد، به همین دلیل ناخواسته چند بازی در ارنج ثابت نبودم.

    اما صحبت هایی هست که یحیی با تو اختلاف دارد؟
    من با یحیی هیچ اختلافی ندارم. او کاپیتان من بوده و در کنارش بازی کرده ام و حتی اگر تا آخر فصل هم بازی نکنم هیچ ایرادی ندارد. از سوی دیگر از زمانی که آقا یحیی به پرسپولیس آمده من پنج گل زده ام و هفت هشت پاس منجر به گل برای هم تیمی هایم مهیا کرده ام.

    نگفتی آیا واقعاً در پرسپولیس تبدیل به بازیکن ذخیره شده ای؟
    من دوست دارم بازی کنم و گل بزنم اما وقتی بازیکنی دو سه بازی بیرون می نشیند، نمی توان گفت او ذخیره شده است. برای من مهم پیروزی تیم است.

    اما بر خلاف سال های قبل، از زمان حضور گل محمدی از تو کمتر در ترکیب ثابت استفاده شده؟
    سیستم مورد علاقه آقا یحیی استفاده از سیستم نوبتی نیست . سرمربی ما از سیستم 2-4-4 خطی یا 2-4-4 لوزی و یا سیستم 3-3-4 استفاده می کند. معمولا در سیستم 2-4-4 خطی که سرمربی ما از دو هافبک دفاعی استفاده می کند، از من که هافبک نفوذی هستم استفاده نمی کند اما با وجود آنکه برخی بازی ها نبودم شاید من چهارمین بازیکن برتر بین بازیکنان پرسپولیس به لحاظ بازی کردن باشم.

    نقش نیلسون را تا چه اندازه مهم و تاثیر گذار می دانی؟
    نیلسون دروازه بانی است که واقعا گل زدن به او سخت است. دروازه بان در فوتبال با اهمیت ترین پست است و من هم فکر می کنم در این سه چهار سالی که در پرسپولیس بوده ام او جزو یکی از بهترین بازیکنان و دروازه بان هایی بوده که من با او کار کرده ام.

    چه تیمی به نظر تو از بین سه تیم مدعی شانس بیشتری برای قهرمانی در لیگ دارد؟
    هنوز پنج بازی از لیگ باقی مانده. هر سه تیم هم در لیگ قهرمانان آسیا درگیر بازی ها هستند. به همین دلیل من فکر می کنم مدعیان ریزش امتیازی زیادی در بازی های آینده شان داشته باشند. به همین دلیل نمی توان گفت شانس کدام تیم برای قهرمانی بیشتر است. با این وجود من فکر می کنم نیمکت سپاهان و استقلال پرمهره تر از تراکتورسازی است. به همین دلیل شانس این تیم ها را برای قهرمانی بیشتر از تراکتور می دانم.

    و نهایتاً از بین سپاهان و استقلال شانس کدام از تیم ها را برای قهرمانی بیشتر می دانی؟
    من چون خودم در سپاهان بازی کردم دوست دارم سپاهان قهرمان لیگ شود.

    واقعا تو در جام حذفی دو اخطاره هستی؟
    من دو اخطاره نیستم و فقط یک اخطار در جام حذفی مقابل نفت تهران گرفته ام. حرف هایی هم که در مورد من در برنامه 90 زدند که من مقابل ذوب آهن کارت گرفتم و دو اخطاره شدم، اصلاً درست نیست چون غلامرضا رضایی مقابل ذوب آهن کارت گرفت و من کارتی از داور نگرفتم.

    در جام حذفی قادر به بردن داماش هستید؟
    هدف ما در جام حذفی فقط قهرمانی است، بنابراین باید داماش را ببریم تا جام را بالای سر ببریم و با این نفرات باید قهرمان جام حذفی شویم. من فکر می کنم با قرعه ای که در جام حذفی با آن مواجه بودیم، از بقیه تیم ها برای قهرمانی مستحق تر و شایسته تریم.
     
  4. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    نوروزی: برای هر دقیقه از لیگ برنامه داریم/ جنگ هنوز برای ما تمام نشده است

    [​IMG]
    این کانون هواداري قرمزته : روزها هادی نوروزی در پیشانی خط حمله پرسپولیس شرایط متفاوتی را تجربه می کند.
    مانوئل ژوزه فرصت زیادی به او نمی داد اما با حضور گل محمدی ، نوروزی مهاجم ثابت و کاپیتان پرسپولیس شده است.

    اوضاع پرسپولیس را چطور می بینی؟
    خدا را شکر. اگر بازی با راه آهن را نمی باختیم می گفتم همه چیز عالی است اما متاسفانه این بازی را از دست دادیم چون راه آهن را دست کم گرفتیم ولی تلاش می کنیم به شرایط قبل از بازی با راه آهن برگردیم.

    مقابل راه آهن، خیلی از بازیکنان پرسپولیس مثل همیشه بازی نمی کردند. دلیل خاصی داشت؟
    نه چرا دنبال دلیل می گردید؟ ما در همان بازی حداقل چهار موقعیت خیلی خوب گلزنی داشتیم که اگر استفاده می کردیم شرایط بازی دگرگون می شد. از ثانیه های ابتدایی تا دقایق پایانی بارها توپ را روی دروازه راه آهن ریختیم و موقعیت داشتیم. به هر حال هر بازی شرایط ویژه ای دارد و این ها معنای واقعی فوتبال است.​

    برای بازی با مس کرمان آماده اید؟
    بله فکر می کنم از لحاظ فیزیکی هیچ کدام از بازیکنان پرسپولیس مشکلی ندارند ولی از نظر روانی باید کار کنیم تا شکست مقابل راه آهن فراموش شود. البته بعد از بازی آقا یحیی به ما گفت خوب بازی کردیم و از بازی ما راضی است اما به هر حال هر شکست برای ما تلخ و بد است.

    به نظر می رسید انگیزه ای برای ادامه بازی های لیگ ندارید!
    اصلا اینطور نیست، من حرف شما را قبول ندارم. قبل از بازی با سایپا هم این صحبت ها مطرح می شد اما دیدید که چهار گل به سایپا زدیم. نام این تیم پرسپولیس است و همه اعضای آن جوان و با انگیزه هستند به همین دلیل برای هر دقیقه از لیگ انگیزه داریم. گل محمدی دوست ندارد کارنامه اش خراب شود و بازیکنان هم می خواهند بهترین عملکرد را داشته باشند چون همه مردم بازی های پرسپولیس را می بینند و اگر خوب نباشیم از ما انتقاد می کنند.

    بهترین جایگاه برای پرسپولیس کجای جدول است؟
    هر چه بالاتر باشد بهتر است. جنگ هنوز برای ما تمام نشده و تا پایان فصل می جنگیم تا از همه شانس هایمان استفاده کنیم. در این فصل باید حداقل بین پنج تیم اول باشیم ضمن اینکه باید قهرمان جام حذفی بشویم.
     
  5. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    کریم باقری بهترین فوتبالیست تاریخ تبریز شد

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : کارشناسان و خبرنگاران تبریزی، کریم باقری را به عنوان بهترین بازیکن تاریخ فوتبال شهرشان انتخاب کردند.
    صد کارشناس و خبرنگار فوتبال تبریز در یک نظر سنجی از طریق هفته نامه تبریز، مدیرعامل، مربی، بازیکن و سرپرست برتر تاریخ فوتبال شهرشان را انتخاب کردند.

    کریم باقری در این نظر سنجی با احتساب بیشترین آرا به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد و سیروس دین محمدی در رده دوم قرار گرفت. همچنین سایر افراد در دیگر بخش ها ساعت 17 امروز(پنج شنبه) طی مراسمی در سالن 22 بهمن تبریز معرفی می شوند.

    باشگاه های دبیری، گسترش فولاد و شهرداری تبریز جوائز بهترین ها را اهدا می کنند.
     
  6. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    مهدوی کیا: امیدوارم تیم ملی به جام جهانی صعود کند/ هدفم قهرمانی با پرسپولیس در جام حذفی است

    [​IMG]
    کاپیتان تیم کانون هواداري قرمزته : فوتبال پرسپولیس گفت: سال 91 برای من سال بدی نبود و هدفم در سال 92 قهرمانی با پرسپولیس در جام حذفی است.
    مهدی مهدوی کیا کاپیتان تیم فوتبال پرسپولیس درباره انتخابش به عنوان برترین ورزشکار با اخلاق سال 91 گفت: خوشحالم از این که این عنوان را به دست آوردم و از کسانی هم که به بنده رای دادند تا بهترین ورزشکار با اخلاق سال بشوم، نیز تشکر و قدردانی می کنم.

    وی درباره سال 91 اظهار داشت: سال 91 برای من ایده آل نبود اما نمی توانم بگویم بد بوده است. البته تیم ملی فوتبال هم در دو بازی مهم خود در مقدماتی جام جهانی نتایج خوبی نگرفت و امیدوارم که جبران شود.

    کاپیتان پرسپولیس درباره آرزوی خود در سال جدید نیز گفت: آرزو می کنم که تیم ملی فوتبال ایران بتواند به جام جهانی برزیل صعود کند و این اتفاق نیز می تواند رخ دهد.

    مهدوی کیا درمورد شرایط پرسپولیس در جام حذفی هم تصریح کرد: بازی با داماش در رشت سخت خواهد بود اما تیمی که می خواهد قهرمان جام حذفی شود باید رقبای خود را از پیش رو بردارد.

    وی در انتها در مورد برترین ورزشکار سال نیز گفت: به نظرم بهداد سلیمی بهترین ورزشکار امسال بود.
     
  7. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    گل محمدی: مگر نادانم لیست مازاد را در روزنامه ها منتشر کنم/ می خواهیم در جام حذفی قهرمان شویم

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس گفت: نادان نیستم لیست مازاد را در روزنامه ها منتشر کنم.
    یحیی گل محمدی در کنفرانس مطبوعاتی قبل از دیدار مقابل مس کرمان گفت: این آخرین کنفرانس سال 91 است. پیشاپیش سال جدید را به همه تبریک می گویم. بازی حساسی داریم شرایط مس در جدول مثل تیم ماست و اگر می خواهیم در جدول شرایط خوبی داشته باشیم باید در این دیدار به پیروزی برسیم. ​
    وی افزود: با هواداران 30 میلیونی طرف هستیم، کسانی که دوست دارند تیمشان همیشه برنده باشد و ما حق نداریم نسبت به خواسته و احساسات آن ها بی تفاوت باشیم. برای یک بازی تماشاگر پسند آماده ایم و می خواهیم 3 امتیاز را کسب کنیم.
    گل محمدی در مورد اینکه به نظر می رسد پرسپولیسی ها در جام حذفی انگیزه بیشتری دارند، گفت: شاید ناخواسته انگیزه های متفاوتی وجود داشته باشد و نمی توان این موضوع را کتمان کرد اما با بازیکنان صحبت می کنیم که لیگ برتر را جدی بگیرند و این کار را هم انجام می دهند. در بازی قبل خود در 7 دقیقه 3 موقعیت داشتیم و این نشان می دهد بازی برای ما مهم بوده است. روی اتفاق به راه آهن باختیم بازیکنان به این موضوع رسیدند که باید لیگ را مثل جام حذفی جدی بگیرند. بی تفاوت بودن کار درستی نیست و بازیکنان هم چنین تصمیمی ندارند این مسائله را به خوبی درک کردند.
    گل محمدی در مورد انتشار لیست مازاد در یکی از روزنامه ها و اینکه رویانیان زمانی اعلام کرده بود از گل محمدی لیست مازاد می خواهد، عنوان کرد: مقطعی که رویانیان این صحبت را کرد، مقصود و هدفش این بود که در پرسپولیس سرمربی همه کاره است و از زدن آن حرف این هدف را داشته است. لیست مازادی وجود ندارد و حتی با دستیارانم هم در مورد این لیست چنین حرفی نزدم. همین بازیکنان 14 هفته نباختند و دلیلی ندارد با این لیست بخواهیم تیم را به هم بریزم. دیروز هم به بازیکنان صحبت کردم و گفتم چنین لیستی وجود ندارد. همه برای ما ارزشمند هستند. دیروز در مصاحبه گفتم مربی کم تجربه و نادانی باید باشم که لیست مازاد بدهم و مخصوصا این که بخواهم آن را در روزنامه ها منتشر کنم.
    وی در مورد اینکه عابدینی اعلام کرده حاضر است 150 میلیون تومان بگیرند و در آزادی بازی کنند، گفت: چه در گیلان و چه در تهران بخواهیم بازی کنیم آنقدر انگیزه داریم که از این مرحله عبور کنیم. صددرصد در آزادی بازی کردن برای ما بهتر است؛ اما بحث در اینجا این است که آیا این حرف ها برای برهم ریخته شدند حواس تیم ما مطرح می شود؟ ما اگر بخواهیم قهرمان شویم باید در هرجایی به میدان برویم، به موفقیت برسیم. اتفاقا در این مدت در دیدار های خارج از خانه بهتر عمل کردیم و تیممان نظم خوبی داشته است. اگر در رشت قرار باشد به میدان برویم باقدرت این کار را انجام می دهیم و می خواهیم هر طور شده در جام حذفی به قهرمانی برسیم.
     
  8. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    ساعت بازی های نیمه نهایی جام حذفی تغییر کرد

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : سازمان لیگ زمان دو دیدار نیمه نهایی جام حذفی را تغییر داد.
    به نقل از سایت سازمان لیگ حرفه ای فوتبال ایران، با درخواست مدیر محترم گروه ورزش شبکه سه سیما برای تغییر زمان دیدار دو مسابقه از مرحله نیمه نهایی جام حذفی موافقت شد.​
    به این ترتیب دیدار دو تیم استقلال و سپاهان در روز 10 فروردین 92 که قرار بود ساعت 18:50 برگزار شود در همان روز و ساعت 17 برگزار می شود.
    همچنین دیدار دو تیم داماش گیلان و پرسپولیس روز 16 فروردین 92 ساعت 17 برگزار می شود.​
     
  9. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    حسینی: قهرمانی در شرایط سخت لذت بیشتری دارد

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : سید جلال حسینی می گوید خستگی 120 دقیقه بازی مقابل ذوب آهن دلیل شکست سرخپوشان مقابل راه آهن بود.
    شرایط پرسپولیس برای بازی مقابل مس کرمان چطور است؟
    بعد از بازی با ذوب آهن خیلی خسته بودیم اما انصافا مقابل راه آهن خوب بازی کردیم و بدشانس بودیم که با وجود خلق هفت، هشت موقعیت خوب گلزنی روی دروازه حریف بازی را نبردیم و یک شکست تلخ متحمل شدیم.

    هدف شما در بازی با مس انتقام است؟
    انتقامی در کار نیست. پنج بازی باقی مانده و ما می توانیم با عملکرد خوب، پنجم یا حتی چهارم شویم.

    در مورد لوکا بوناچیچ چه صحبتی داری؟
    در زمان حضورم در سپاهان یک نیم فصل با لوکا کار کردم. بوناچیچ آن زمان بداخلاق بود و کار کردن با او سخت اما همه می گویند الان اخلاق لوکا بهتر شده است ، ضمن اینکه از نظر فنی هم یکی از بهترین مربیان لیگ است.

    بعد از باخت مقابل راه آهن، پرسپولیس برای پنج بازی باقی مانده لیگ انگیزه دارد؟​
    همه دیدند که پرسپولیس در نیم فصل دوم چقدر خوب کار کرد و فقط بر اثر یک غافلگیری بازی را به راه آهن واگذار کردیم. الان هم بازی به بازی پیش می رویم و اصلا بی انگیزه نیستیم. انگیزه ما هم هواداران، بزرگی و شخصیت تیم است که باعث می شود در هیچ بازی بی انگیزه نباشیم.

    در مورد قرعه کشی جام حذفی و میزبانی داماش از پرسپولیس چه نظری داری؟
    فعلا که روی نوار بدشانسی هستیم. مقابل ذوب آهن و داماش میهمان بودیم و کارمان برای قهرمانی خیلی سخت است اما قهرمانی که با سختی به دست بیاید لذت خیلی بیشتری دارد.

    شانس کدام تیم را برای قهرمانی در لیگ برتر بیشتر می دانی؟
    من خودم سابقه چند بار قهرمانی در لیگ برتر را دارم. در نهایت تیمی قهرمان می شود که هم جنگیده باشد و هم آرامش بیشتری داشته باشد، به نظر من نبرد مدعیان و امتیازات آن ها ادامه دارد و در هفته آخر نام تیم قهرمان مشخص می شود.
     
  10. MahD!ye

    MahD!ye مدیربخش زنگ تفریح

    15,168
    16,846
    1,083
    برگزاری آخرین تمرین پرسپولیس پیش از بازی مس / چهارشنبه سوری در درفشی فر!

    [​IMG]
    کانون هواداري قرمزته : آخرین تمرین تیم فوتبال پرسپولیس پیش از بازی مقابل مس کرمان عصر روز پنجشنبه در درفشی فر برگزار شد.

    در این تمرین که از ساعت 16 و بدون حضور هواداران و خبرنگاران آغاز شد،یحیی گل محمدی ابتدا دقایقی برای سرخپوشان صحبت کرد و به دنبال آن تمرین آغاز شد.

    *در این تمرین وینگو بگوویچ و سعید شیرینی حضور نداشتند.

    *کریم باقری در تمرین حضور داشت و در کنار بازیکنان دوید.

    *هواداران پرسپولیس با پرتاب ترقه و منور قرمز رنگ به پیشواز چهارشنبه سوری رفتند.

    *نیلسون،دروازه بان برزیلی پرسپولیس پس از بازی جمعه شب به مرخصی چند روزه می رود.