1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

ورزش در برزخ

شروع موضوع توسط girl turk70 ‏Jul 16, 2012 در انجمن اخبار ورزشی

  1. سكوت آقايان در قبال اتفاقاتي مانند تباني واضح و آشكار در فوتسال از جانب تيم وزارت ورزش (پرسپوليس)، نامه هاي فدراسيون هاي جهاني،حذف واليبال از المپيك و اينهمه اتفاق ريز و درشت جالب توجه است و گوياي اين واقعيت است كه يا برايشان اهميتي ندارد چه اينكه چندصباحي بيشتر مهمان ورزش نيستند و يا اينكه اهميت موضوع را نمي دانند
    تصميمات عجولانه و بدون كار كارشناسي در ورزش نتيجه اش اين بلبشو و استرس و اضطرابي مي شود كه اكنون بر فضاي ورزش ما سايه افكنده است.
    ورزشكاري كه ششم مردادماه به عنوان اولين نفر از كاروان ورزشي ايران بايد در ميدان المپيك تير ازچله كمانش رها شود مردد است كه آيا او به المپيك مي رود و يا نفري ديگر و اين درحاليست كه رقباي او از ماهها قبل مي دانند كه در چه ساعتي و با كدام حريفي بايد رقابت كنند.
    وقتي آقايان در وزارت ورزش يك شبه تصميم به تغيير 5 رييس فدراسيون در آستانه المپيك مي گيرند و دستور ادغام چند فدراسيون در يك فدراسيون را ابلاغ مي كنند بايد منتظر چنين روزهاي دلهره آوري مي بودند اما انگار گوش حضرات بدهكار اين حرفها نيست
    چرا كه اگر نيم درصد نگراني وجود داشت وزير ورزشش در اين اوضاع و احوال بار سفر بر نمي بست تا در يك سفر سياسي و غير ورزشي عازم 4 كشور‌افريقايي شود حال آنكه هر روز خبر تعليق يك فدراسيون به گوش مي رسد و ورزشكاران و مربياني كه فردا بايد در المپيك از اعتبار و آبروي ورزش ايران دفاع كنند هزار و يك درد و مشكل گفته و ناگفته دارند.
    اصلا انگار ورزش براي آقايان مهم نيست و اهميت چنداني ندارد چه اينكه براي جشنواره حضرت علي اكبر(ع) كه همه ما مسلمانان فداي يك تار موي جوان رعناي اباعبداله هستیم بسيار مهمتر از المپيك است.
    البته نام مبارك حضرت علي اكبر براي انتخاب جوان ايراني و جوانان شايسته ايراني بسيار زيبنده است اما بايد در نظر داشته باشيم كه وزارت ورزش و جوانان است اينجا و نه امور جوانان!
    آنقدر كه دوستان غرق در بخش جوانان هستند فراموش كرده اند كه ورزشي هم هست كه بايد آن را جدي انگاشت ولي از تصميمات اين آقايان چنين برمي آيد كه ورزش خيلي برايشان محلي از اعراب ندارد.
    اي كاش دوستان آنقدر شهامت داشتند كه در مقابل تصميمي كه مي گيرند ثابت قدم باشند اما چنان تصميمات بي پايه و اساسي گرفته اند كه با سر و صداي چند جوان ورزشكار كه در ساختمان وزارت ورزش كمي سروصدا كردند از تصميم خود مبني بر تبديل فدراسيون بدنسازي و پرورش اندام به انجمن ورزشي جازدند و خيلي زود از تصميم خود برگشتند.
    پر واضح بود كه اين قصه سر دراز دارد و بعد از عقب نشيني و ترس آقايان در برابر چند ورزشكار پرورش اندامي بود كه كريم صفايي رييس بركنارشده تيروكمان دنبال تعليق فدراسيون را گرفت و احمد دنيامالي كه تا آن روز سكوت كرده بود و همواره يكي از مديران بي حاشيه و ورزش ما بوده و اتفاقا هم از مديران موفق ورزش ايران بوده است به دنبال احقاق حق خود رفت.
    باور كنيد اگر همين امروز چند تا ورزشكار ايروبيك باز جمع مي شدند و به وزارتخانه مي رفتند بعيد نبود كه اين فدراسيون هم ادغام نمي شد در دل فدراسيون همگاني اما از آنجا كه رييس فدراسيون ايروبيك كارمند تشكيلات ورزش است سكوت اختيار كرده هر چند اگر پاي درد دل او بنشيني خواهي ديد كه دل پرخوني دارد چرا كه فدراسيون ايروبيك همين امروز يكي از پر مخاطب ترين فدراسيون هاي ورزشي ماست اما رباب شهريان چون خانم ساكت و آرامي است خون دل مي خورد و دم بر نمي آورد.
    دست آخر سئوال مي كنيم تاكنون چند بار مراسم كلنگ زني مسجد امام علي (ع) در ورزشگاه آزادي به زمين زده شده و به اين بهانه چه هزينه هايي صورت گرفته و عاقبت كار چه شده است؟
    اين مسجد زمان علي آبادي و سعيدلو هم كلنگ زني شد اما در حد همان كلنگ زدن باقي ماند و اينبار هم وزير ورزش از كلنگ زني مسجد در ورزشگاه آزادي سخن مي گويد كه انگار همين دو ماه آينده به اتمام مي رسد.
    درست در همان روزي كه كلنگ مسجد ورزشگاه‌آزادي براي چندمين بار توسط وزیر زمين زده شد در چند متر آن طرف تر بودند ورزشكاران المپيكي و پارالمپيكي كه بخاطر عدم دريافت حقوق ماهانه خود و نداشتن مسكن و هزار و يك مشكل معيشتي دوست داشتند بيايند در حضور همه مدعوين فرياد برآرند كه آقايان مسئول! چراغي كه به خانه رواست....
    بله، خود كرده را تدبير نيست.
    اين فضايي كه امروز در آستانه المپيك بر سر ورزش ما در آمده ماحصل مديريت غلط و پر اشتباه آقايان است كه گويا برايشان تهيه ماشين هاي چند صد ميليوني براي بازيكنان فوتبال مهم تر از المپيك و پارالمپيك و هزار درد بي درمان ورزش است.
    حرف آخر اينكه سكوت آقايان در قبال اتفاقاتي مانند تباني واضح و آشكار در فوتسال از جانب تيم وزارت ورزش(پرسپوليس)، نامه هاي فدراسيون هاي جهاني،حذف واليبال از المپيك و اينهمه اتفاق ريز و درشت جالب توجه است و گوياي اين واقعيت است كه يا برايشان اهميتي ندارد چه اينكه چندصباحي بيشتر مهمان ورزش نيستند و يا اينكه اهميت موضوع را نمي دانند
     
    Admin از این پست تشکر کرده است.