1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

مفاد صلح امام حسن علیه السلام/لااقل حداقل یکبار بخوانید...

شروع موضوع توسط $$h@mid$$ ‏Jul 13, 2014 در انجمن مذهبی

  1. $$h@mid$$

    $$h@mid$$ id line: hamid.hb.313

    1,954
    10,759
    4,583
    [​IMG]

    یکی از پر افتخارترین اسناد تاریخ اسلام را میتوان صلح نامه امام حسن مجتبی علیه السلام ‏ دانست که در آن شرایط و ‏مواردی مطرح شده است که اگر معاویه به واقع به تعهد خود نسبت به این صلح نامه عمل میکرد مسلمین بعد از او هرگز ‏دچار خطا و تفرقه نمیشدند و جریان اسلام به مسیر اصلی خود باز میگشت.
    صلح نامه ی امام حسن علیه السلام ‏سندی است بر بی دینی و بی تعهدی طرف مقابل، مفاد صلح نامه که در ذیل محورهای ‏اصلی آن می آید بیانگر آنست که دستگاه مکر و تزویر بنی امیه در راه حکومت و دنیا، هر مکری را مجاز دانسته و هر ‏تعهدی را زیر پا میگذارد، و این یعنی روشن کردن اذهان همه ی انسانهای منصف و با ایمان تا راه حق اهل بیت علیهم ‏السلام را از راه باطل سایرین تشخیص دهند ، شاید اگر این صلح نامه در تاریخ نبود با آنچه از معاویه و عمروعاص دیده ‏شده به سختی میشد تا مسلمانان را به این باور رساند که جز مسیر اهل بیت علیهم السلام سایر راهها ، عطش دنیا خواهی ‏است و لذت شهرت و شهوت طلبی .‏

    اینک متن پیمان صلح را که در پنج ماده مى‏ توان خلاصه کرد، ذیلاً از نظر خوانندگان محترم مى‏ گذرانیم‎:‎

    ‎ ‎ماده اول: حسن بن على(علیهما السلام) حکومت و زمامدارى را به معاویه واگذار مى‏ کند، مشروط به آنکه معاویه طبق ‏دستور قرآن مجید و روش پیامبر(صلی الله علیه وآله) رفتار کند‎.‎

    ‎ ‎ماده دوم: بعد از معاویه، خلافت از آن حسن بن على(علیهما السلام) خواهد بود و اگر براى او حادثه‏ اى پیش آید حسین بن ‏على(علیهما السلام) زمام امور مسلمانان را در دست مى‏ گیرد. نیز معاویه حق ندارد کسى را به جانشینى خود انتخاب کند‎.‎

    ‎ ‎ماده سوم: بدعت ناسزا گویى و اهانت نسبت به امیر مومنان(علیه السلام) و لعن آن حضرت در حال نماز باید متوقف گردد ‏و از على(علیه السلام) جز به نیکى یاد نشود‎.‎

    ماده چهارم: مبلغ پنج میلیون درهم که در بیت المال کوفه موجود است از موضوع تسلیم حکومت به معاویه مستثنا است و ‏باید زیر نظر امام مجتبى(علیه السلام) مصرف شود‎.‎

    ‎ ‎نیز معاویه باید در تعیین مقررى و بذل مال، بنى هاشم را بر بنى امیه ترجیح بدهد. همچنین باید معاویه از خراج ‏‏«دارابگرد» مبلغ یک میلیون درهم در میان بازماندگان شهداى جنگ جمل و صفین که در رکاب امیر مومنان(علیه السلام) ‏کشته شدند، تقسیم کند.(2)‏

    ‎ماده پنجم: معاویه تعهد مى‏ کند که تمام مردم، اعم از سکنه شام و عراق و حجاز، از هر نژادى که باشند، از تعقیب و آزار ‏وى در امان باشند و از گذشته آنها صرف نظر کند احدى از آنها را به سبب فعالیت هاى گذشته ‏شان بر ضد حکومت معاویه ‏تحت تعقیب قرار ندهد، و مخصوصاً اهل عراق را به خاطر کینه‏ هاى گذشته آزار نکند‎.‎

    ‎ ‎علاوه بر این معاویه تمام یاران على(علیه السلام) را، در هر کجا که هستند، امان مى ‏دهد که هیچ یک از آنها را نیازارد و ‏جان و مال و ناموس شیعیان و پیروان على در امان باشند و به هیچ وجه تحت تعقیب قرار نگیرند و کوچکترین ناراحتى ‏براى آنها ایجاد نشود، حق هر کس به وى برسد و اموالى که از بیت المال در دست شیعیان على(علیه السلام) است از آنها پس ‏گرفته نشود‎.‎

    اما صلح نامه زمانی مطرح شد که اولویت اول امام حسن علیه السلام ‏ محقق نشد. زمانی که به معاویه خبر لشکر کشی امام ‏حسن علیه السلام ‏ و شرایط و تعداد نیروهای ایشان گفته شد، معاویه نتوانست بر پای بایستد و گفته اند که از ترس به روی ‏تخت افتاد ، اولویت اول امام حسن علیه السلام جنگ با راس فتنه و نابودی او بود، که اگر این اتفاق می افتاد جریان تاریخ ‏تغییرات اساسی می یافت یعنی دیگر کربلا و حوادث خونین آن واقع نمیشد، فرق ضاله ای مانند وهابیت و ... بوجود نمی آمد‎. ‎

    بررسی این موضوع که چرا سپاهی با آن عظمت بدون جنگ اینچنین متزلزل شد تا آنجا که فرمانده خود را که امام ایشان ‏بود تنها گذاشتند و رها کردند درسهای بزرگی دارد که میتواند نصب العین انقلابیون قرار گیرد. شیوه هایی که معاویه برای ‏پراکنده کردن یاران امام حسن علیه السلام بکار برد میتواند بعنوان دلایل این اتفاق مطرح گردد و البته باید دانست شیوه ی ‏قدرتهای ظالم در طول تاریخ همواره همینها بوده و این افراد سپاه حق هستند که با عبرتهای تاریخ راه شکست و ضعف را ‏می بندند‎.‎

    1‏‎-‎ تطمیع و وعده ی ثروت و قدرت : برخی از یاران امام را معاویه با فرستادن پیکهایی تطمیع کرد و به آنان وعده داد ‏که اگر امام را رها کنند و به او بپیوندند به آنها ثروت هنگفت و ولایت سرزمینها را خواهد داد. این بدان معناست که مبارز ‏در راه حق باید نسبت به دنیا و دنیا خواهی خود را به سلاح پرهیز مجهز نماید والا خطر معاویه ها در کمین است‎. ‎

    2‏‎-‎ تهدید و ارعاب: معاویه با شناختی که از بعضی یاران داشت و با کمک نفوذیهای خود افراد ترسوی سپاه امام را ‏تهدید کرد ، تهدید به قتل خود و خانواده ، تهدید به ترور و ... اینجاست که عنصر مهم شجاعت که باید هر مومنی به ویژه ‏مومن انقلابی به آن مزین باشد نمود پیدا کرده و نقش خود را نشان میدهد.‏

    3-‏ استفاده از خواص اهل باطل مشهور : این گروه از افراد یعنی کسانی که در دنیای اسلام مشهور هستند اما به خاطر ‏ایمان ضعیف از راه حق منحرف میشوند همواره صدمات جبران ناپذیری به دنیای اسلام زده اند، شریح هلی قاضی که حکم ‏خارجی بودن امام حسین علیه السلام را صادر کردند و ابوهریره ها از این دسته اند و در انقلاب اسلامی ما نیز اینگونه افراد ‏وجود داشته اند، لذا مومن انقلابی همانگونه که امام صادق علیه السلام فرمود باید حق را بشناسد و اهل آن را بیابد نه آنکه ‏اهل حق را بشناسد و از آنها به حق برسد. ‏

    این سه عنصر آنگاه که در کنار مهذب نبودن و ضعف در ولایتی بودن بخشی از یاران امام قرار گرفت موجب تضعیف ‏جدی لشکر ایشان شد و ایشان برای آنکه پیروزی را نصیب اسلام نمایند این صلح نامه را تنظیم نمودند.‏