1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

مادر...

شروع موضوع توسط zhigol ‏Oct 26, 2012 در انجمن داستان و رمان

  1. zhigol

    zhigol PERPOLISI

    3,628
    10,648
    756
    ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩﻡ ... ﺍﻭﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎﯾﻪ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ

    ﺍﻭﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻣﺮﺍﺭ ﻣﻌﺎﺵ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﯼ ﻫﺎ ﻏﺬﺍ ﻣﯽ ﭘﺨﺖ

    ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻡ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﻼ‌ﻡ ﮐﻨﻪ ﻭ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺒﺮﻩ

    ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪﻡ . ﺁﺧﻪ ﺍﻭﻥ ﭼﻄﻮﺭ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﻭ ﺑﺎﻣﻦ ﺑﮑﻨﻪ ؟


    ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻡ ، ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻬﺶ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﻭﻓﻮﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻡ

    ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﮑﻼ‌ﺳﯽ ﻫﺎ ﻣﻨﻮ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻫﻮﻭﻭ .. ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺭﻩ

    ﻓﻘﻂ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﯾﮏ ﺟﻮﺭﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﮔﻢ ﻭ ﮔﻮﺭ ﮐﻨﻢ . ﮐﺎﺵ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﻫﻦ ﻭﺍ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﻭ ﻣﻨﻮ ..ﮐﺎﺵ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﯾﻪ ﺟﻮﺭﯼ ﮔﻢ ﻭ ﮔﻮﺭ ﻣﯿﺸﺪ...

    ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﮔﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﻣﻨﻮ ﺷﺎﺩ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﻨﯽ ﭼﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﻣﯿﺮﯼ ؟

    ﺍﻭﻥ ﻫﯿﭻ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺪﺍﺩ....

    ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﺭﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﺯﺩﻡ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮﺩﻡ ، ﭼﻮﻥ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩﻡ .

    ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﻭﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺍﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪﺍﺷﺖ

    ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﻡ ﻭ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ

    ﺳﺨﺖ ﺩﺭﺱ ﺧﻮﻧﺪﻡ ﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﺎﭘﻮﺭ ﺑﺮﻡ

    ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻡ ، ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺮﯾﺪﻡ ، ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ...

    ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ، ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺳﺎﯾﺸﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻡ

    ﺗﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﻣﻦ

    ﺍﻭﻥ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﻨﻮ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﻧﻮﻩ ﻫﺎ ﺷﻮ

    ﻭﻗﺘﯽ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺳﺮﺵ ﺩﺍﺩ ﮐﺸﯿﺪﻡ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﻭ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﺩ ﺍﯾﻨﺠﺎ ، ﺍﻭﻧﻢ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ

    ﺳﺮﺵ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ ": ﭼﻄﻮﺭ ﺟﺮﺍﺕ ﮐﺮﺩﯼ ﺑﯿﺎﯼ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﻭ ﺑﺠﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﯽ؟!" ﮔﻢ ﺷﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺠﺎ! ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ‌

    ﺍﻭﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : " ﺍﻭﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻌﺬﺭﺕ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺁﺩﺭﺱ ﺭﻭ ﻋﻮﺿﯽ ﺍﻭﻣﺪﻡ " ﻭ ﺑﻌﺪ ﻓﻮﺭﺍ ﺭﻓﺖ ﻭﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ .

    ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﯾﮏ ﺩﻋﻮﺕ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺩﺭﺳﻨﮕﺎﭘﻮﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭﺟﺸﻦ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺩﺍﻧﺶ ﺁﻣﻮﺯﺍﻥ ﻣﺪﺭﺳﻪ
    ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻔﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻣﯿﺮﻡ .

    ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ ، ﺭﻓﺘﻢ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﮐﻠﺒﻪ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﺠﮑﺎﻭﯼ .

    ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﺮﺩﻩ

    ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮏ ﻫﻢ ﻧﺮﯾﺨﺘﻢ

    ﺍﻭﻧﺎ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﻥ ﺍﺯﺷﻮﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻥ

    ﺍﯼ ﻋﺰﯾﺰﺗﺮﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ، ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻡ ، ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺖ ﺗﻮ ﺳﻨﮕﺎﭘﻮﺭ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺗﻮ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪﻡ ،

    ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺷﺪﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪﻡ ﺩﺍﺭﯼ ﻣﯿﺂﯼ ﺍﯾﻨﺠﺎ

    ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﻡ ﺗﻮﺭﻭ ﺑﺒﯿﻨﻢ

    ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯿﺸﺪﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ

    ﺁﺧﻪ ﻣﯿﺪﻭﻧﯽ ... ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺑﻮﺩﯼ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺗﺼﺎﺩﻑ ﯾﮏ ﭼﺸﻤﺖ ﺭﻭ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﯼ

    ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯿﺸﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﭼﺸﻢ

    ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﺗﻮ

    ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺍﻗﺘﺨﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﭘﺴﺮﻡ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﺭﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺒﯿﻨﻪ

    ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻼ‌ﻗﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ
     
    nanaz asali، SHAPARAK، erisa و 3 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.
  2. MHK1372

    MHK1372 I,R.I.B

    4,286
    5,863
    906
    واقعا خـــــــــــاک بر سر بعضی از ما
    بچه ها که قدر نشناسیم!!!!
     
    zhigol از این پست تشکر کرده است.
  3. marzieh

    marzieh

    6,019
    4,019
    551
    :cry::cry::cry::cry::cry::cry::cry::cry::cry::cry::cry:
     
    zhigol از این پست تشکر کرده است.
  4. zhigol

    zhigol PERPOLISI

    3,628
    10,648
    756
    واقعا....
     
  5. zhigol

    zhigol PERPOLISI

    3,628
    10,648
    756
    :cry:
     
  6. erisa

    erisa

    133
    425
    241
    واقعا که جای تاسف داره
     
    marzieh و zhigol از این پست تشکر کرده اند.
  7. :cry:
     
    zhigol از این پست تشکر کرده است.