1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

قدان سیاست‌ها و اهداف واحد در رویه کشورهای اسلامی

شروع موضوع توسط Jud/Abbot ‏Apr 17, 2015 در انجمن مطالب جالب

  1. Jud/Abbot

    Jud/Abbot دختر همیشه خندون

    10,718
    18,011
    48,955
    اندکی تعمیق و وسعت نگاه در بررسی سیر تحولات امور زنان در کشورهای اسلامی به طور عام و نیز سیر تحولات امور زنان در عرصه نظام جمهوری اسلامی ایران به طور‌ خاص، درخواهیم یافت که یکی از معضلات جدی و انکارناپذیر در عرصه امور زنان، فقدان سیاست‌های مشخص و واحد و در نتیجه فقدان رویه و عملکرد واحد و نیز به‌تبع آن، فقدان دستاوردها و تحقق اهداف واحد و مشخص است.

    از منظر آسیب‌شناسانه شاید بتوان اذعان داشت که تشست‌ها و سردرگمی‌های موجود در عرصه امور زنان، در میان کشورهای اسلامی و در چارچوب سازمان همکاری‌های اسلامی و نیز در ابعاد داخلی در میان سیاستگذاران و تصمیم‌سازان ملی متعدد و متکثر- که در هر دوره سیاسی و با روی کار آمدن هر دولت مبادرت به نقش‌آفرینی کرده‌اند- منجر به عدم پیشبرد اهداف عالی و متعالی اسلامی در خصوص ایجاد یک جریان واحد و مؤثر در جهت احقاق حقوق زنان و ارتقای وضعیت انان بر مبنای حفظ کرامت انسانی آنان شده است؛ امر مهمی که در صورت عدم تحقق، قطعاً پیشبرد اهداف انقلاب و اسلام در مورد قرار گرفتن زنان در جایگاه شایسته خود را با موانع جدی و ضروری مواجه خواهد کرد.

    حقیقتاً جای بسی تأسف و افسوس است که اکنون در میان کشورهای اسلامی در چارچوب سازمان همکاری‌های اسلامی و فراتر از آن، هنوز هم یک سند بین‌المللی واحد در حوزه امور زنان بر مبنای آموزه‌ها و تعالیم اسلامی به تصویب نرسیده است؛ سندی که دارای تأثیرگذاری و جامعیت نسبتاً قابل قبولی بوده و مطابق با استانداردهای ناظر بر حقوق بین‌الملل، همانند یک معاهده بین‌المللی، به لحاظ حقوقی، واجد خصیصه الزام‌‌آوربودن باشد. این در حالی است که در سایر چارچوب‌های بین‌المللی جهانی و منطقه‌ای شاهد آن هستیم که دولت‌ها بیش از پیش به ضرورت تحقق هم‌گرایی و اقدام دسته‌جمعی واقف شده‌اند و هر روز، درصدد نهادینه‌کردن این هم‌گرایی و ایجاد قالب‌ها و چارچوب‌های نوین برای جامه عمل پوشاندن به این مهم‌اند. به طور نمونه می‌توان به تصویب کنوانسیون اروپایی مقابله با خشونت علیه زنان در سال 2013 و لازم‌الاجراشدن آن در سال 2014 به عنوان جدیدترین رخداد مهم در عرصه امور زنان در کشورهای اروپایی و در چارچوب شورای اروپا اشاره کرد.

    با نگاهی خوش‌بینانه این عدم تحقق هم‌گرایی و وحدت عمل در میان کشورهای اسلامی را باید منتج از تنوع فرهنگی موجود میان کشورهای اسلامی دانست؛ به‌طور نمونه اکنون در چارچوب سازمان همکاری‌های اسلامی، تعدادی از کشورها آفریقایی‌اند، تعدادی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس‌اند، تعدادی مانند ایران و پاکستان و افغانستان، کشورهای غیرعربی بوده و برخی کشورها نیز از جمله ترکیه، در زمره کشورهای آسیایی‌ قرار دارند، اما از یک منظر دیگر که چندان هم از واقعیت‌های موجود در عرصه بین‌المللی دور و بعید به‌نظر نمی‌رسد، دلیل اصلی عدم تحقق این هم‌گرایی، فقدان اراده و عزم راسخ دولت‌های اسلامی برای اقدام در جهت وحدت عمل میان کشورهای اسلامی و ظهور و بروز یافتن این وحدت در قالب یک سند بین‌المللی از جمله یک کنوانسیون یا معاهده بین‌المللی در حوزه امور زنان است و متأسفانه بدتر این است که یکی از دلایل عمده فقدان چنین اراده‌ای در میان کشورهای اسلامی، نوع نگرش دولت‌های اسلامی و فعالان عرصه زنان در این کشورها نسبت به سازوکارهای بین‌المللی موجود خصوصاً کنوانسیون منع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW) است که با کمال تأسف، بیشتر این سند را با اتخاذ مواضع منفعلانه اسلامی و برمبنای توهمات بی‌پایه خود، آن را به عنوان یک سند بالادستی قلمداد کرده و تمامی عزم و همت خود را در جهت ابراز و اعلان همراهی و همبستگی خود به این سند و ساز و کارهای نظارتی مرتبط با آن، به‌کار گرفته‌اند.

    وضعیت نابه‌سامان موجود در عرصه امور زنان در میان کشورهای اسلامی، حقیقتاً بیش از پیش این معنای مهم و فرازمانی و فرامکانی در کلام امیرالمؤمنین علی (ع) را در ذهن یک مسلمان بیدار و اندیشمند تداعی می‌کند که همانا جبهه باطل در باطل خویش، متحد و باانگیزه است، اما جبهه حق در حق و راستی خویش، سست و بی‌اراده است. ناکارآمدی‌های موجود در عرصه امور زنان، برقراری یک جنبش اسلامی پویا و کارآمد را جهت تحقق بیداری اسلامی در ابعاد بین‌المللی و منطقه‌ای، با دشواری‌های جدی مواجه کرده است.