1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

فعال ترین دولتمردان در فیس بوک

شروع موضوع توسط Admin ‏Sep 4, 2013 در انجمن اخبار تکنولوژی

  1. Admin

    Admin غواصی فقط تو چشات عضو کادر مدیریت مدیر کل سایت

    12,509
    24,610
    62,730
    فعال ترین دولتمردان در فیس بوک. فعالیت دولتمردان جدید در شبکه‌های اجتماعی خبرساز شده و توجه خیلی‌ها را به این فعالیت‌ها جلب کرده است.

    در حال حاضر اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور و محمد ظریف نیز از اعضای دولت تدبیر و امید هستند که از مدتها قبل در این شبکه اجتماعی فعال بوده اند و بعد از حضور در دولت نیز تاکنون به فعالیت خود ادامه داده اند.

    فعال ترین افراد می‌توان به ظریف و اسحاق جهانگیری اشاره کرد.

    پر کار ترین وزیر در فیس بوک

    محمدجواد ظریف، رئیس دستگاه دیپلماسی کشور که در سال ۲۰۰۹ صفحه خود را در فیس‌بوک ایجاد کرد و در حال حاضر بیش از ۱۲۰ هزار کاربر فیس‌بوک صفحه او را لایک کرده و بیش از ۵۵ هزار و ۵۰۰ کامنت برای او گذاشته‌اند، می‌گوید: تا آنجا که بتوانم کامنت‌هایی که در صفحه فیس‌بوکم از سوی خوانندگان گذاشته می‌شود را می‌خوانم.

    محمدجواد ظریف در هفدهم دی ماه ۱۳۳۸ در تهران به دنیا آمد. مادرش دختر مرحوم حاج‌میرزا علی تقی کاشانی از تجار بزرگ تهران است و پدرش از تجار به نام اصفهان بوده است. پدر او بعد از فوت همسر اولش از اصفهان به تهران کوچ می‌کند و با مادر ظریف ازدواج می‌کند که حاصل ازدواج این دو محمدجواد ظریف است.

    ایسنا نوشت، خانواده محمدجواد ظریف خانواده‌ای مذهبی، سنتی و اهل تجارت بودند و در کودکی در خیابانی در پشت باغ شاه زندگی می‌کردند.

    ظریف دوران دبستان و دبیرستان خود را در مدرسه علوی گذراند؛ گرچه در اواسط دبیرستان مجبور به تغییر مدرسه خود شد و به دبیرستان خوارزمی رفت. البته بعد از چند ماه به دلایل سیاسی و امنیتی و فعالیت‌هایی که ظریف در این ارتباط داشت او در ژانویه ۱۹۷۷ از ایران به سانفرانسیسکو رفت و ادامه تحصیلات خود را در دبیرستانی در سانفرانسیسکو گذراند.

    پس از اتمام تحصیلات دبیرستان در ابتدا در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو در رشته کامپیوتر مشغول به تحصیل شد ولی بعد از مدتی تصمیم به تغییر رشته تحصیلی خود گرفت و در رشته روابط بین‌الملل مشغول به تحصیل شد و در سال ۱۹۸۸ مدرکت دکترای خود در رشته حقوق و روابط بین‌الملل را از دانشگاه دنور آمریکا دریافت کرد.

    وی از ابتدای حضور در آمریکا با دانشجویان انقلابی ایران در این کشور ارتباط برقرار کرد و به انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی شمال آمریکا در بریکلی پیوست. در ابتدای تحصیل در دانشگاه برحسب ضرورت ماه‌های اول انقلاب در کنسولگری ایران در سانفرانسیسکو مشغول به کار شد و به تدریج مدارج ترقی را طی کرد و در آخر از سال ۱۳۸۱ تا ۸۶ با موافقت مقام معظم رهبری به عنوان نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل مشغول به کار شد.

    او یک هفته بعد از روی کار آمدن دولت نهم همانطور که خود در کتابش گفته است درخواست کناره‌گیری از مسئولیتش از وزارت خارجه می‌کند و از طریق دفتر رهبری این موضوع را به مقام معظم رهبری منتقل می‌کند که این موضوع در آن زمان مورد موافقت رهبری قرار نمی‌گیرد و او تا سال ۸۶ در نمایندگی ایران در سازمان ملل به فعالیت خود ادامه می‌دهد. بعد از آن با انتخاب جایگزین وی او به تهران بازگشت و در دانشگاه‌های تهران، امام صادق(ع) و دانشکده روابط بین‌الملل در مقطع فوق‌لیسانس مشغول به تدریس شد و استاد راهنمایی حدود ۲۵ رساله در مقطع فوق‌لیسانس را بر عهده گرفت و در همین زمان با کمک دوست و همکارش دکتر سجادپور به نگارش چندین کتاب درسی در حوزه بین‌الملل از جمله کتاب دیپلماسی چندجانبه و همچنین سازمان‌های بین‌المللی مشغول شد.

    وی در سال ۱۳۸۸ درخواست بازنشستگی از وزارت خارجه را کرد که این درخواست با مخالفت وزیر خارجه وقت مواجه می‌شود ولی با پیگیری‌های او در مرداد ۸۹ با تقاضای بازنشستگی‌اش موافقت می‌شود و متکی در پایین برگه درخواست ظریف برای بازنشستگی می‌نویسد که باتوجه به اصرار آقای دکتر با این امر موافقت می‌شود.

    ظریف در کتاب”آقای سفیر” (انتشارات نشر نی) که حاصل ۴۰ ساعت گفت و شنود محمد مهدی راجی با وی است در مورد ازدواجش نیز می‌گوید در سن ۱۹ سالگی از آمریکا برای مدت کوتاهی به ایران می‌آید و با کمک خواهرش که در اصفهان اقامت داشته با دختری از دیار زاینده رود از یک خانواده مذهبی و انقلابی آشنا شده و با او ازدواج می‌کند.

    ظریف در موقع ازدواج آن طور که خود می‌گوید ۱۹ سالش بوده است و همسرش ۱۷ ساله و حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر است که هر دو در حال حاضر متاهل هستند.

    ظریف در همان کتاب اشاره می‌کند که دخترش نیز در سن ۱۷ سالگی و پسرش در سن ۱۹ سالگی ازدواج کرده‌اند.

    وی در مورد همسرش نیز می‌گوید همسر من از یک خانواده مذهبی و متدین است و او ده سال شاگرد مرحوم اسماعیل دولابی بود و اکنون باتوجه به تسلط خوبی که به زبان انگلیسی دارد به عنوان معلم اخلاق به کشورهای مختلف از جمله آمریکا، اروپا و حتی ژاپن سفر می‌کند.

    بعد از روی کار آمدن حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور گزینه‌های مختلفی در مورد وزیر خارجه‌ دولت تدبیر و امید مطرح بود ولی با توجه به نزدیکی محمد جواد ظریف به حسن روحانی و همکاری این دو در جریان مذاکرات هسته‌یی بسیاری از کارشناسان پیش بینی می‌کردند که ظریف از سوی روحانی به عنوان وزیر پیشنهادی جهت تصدی مسئولیت دستگاه دیپلماسی کشور معرفی شود و این موضوع در مراسم تحلیف رئیس‌جمهور محقق شد و حسن روحانی ظریف را به عنوان وزیر پیشنهادی معرفی کرد.

    پس از معرفی وی حرف و حدیث‌های زیادی در مورد ظریف مطرح شد و عده‌ای به حمایت جدی از وی پرداختند و عده‌ای دیگر نیز در موضع مقابل قرار گرفتند و حتی برخی او را غرب‌زده و جزء حلقه نیویورکی وزارت خارجه معرفی کردند ولی ظریف در مراسم رای اعتماد در مجلس شورای اسلامی با سخنوری به خوبی از خود دفاع کرد به نحوی که بسیاری از کارشناسان به تعریف و تمجید از مواضع اصولی و دیپلماتیک ظریف و قدرت سخنوری وی پرداختند.

    البته آنطور که ظریف در کتاب خاطرات خود بیان می‌کند از همان دوران نوجوانی قدرت سخنوری خوبی داشته و در مدرسه نیز در بسیاری از مواقع در مناسبت‌های خاص به نمایندگی از سوی دانش آموزان به ایراد سخنرانی می‌پرداخته است.

    محمد جواد ظریف از جمله معدود سیاست‌مداران ایرانی است که در فضای مجازی نیز از جمله فیس بوک حضوری فعال داشته و علاقمندی خود را به این موضوع به صورت آشکارا ابراز کرده است.

    او در کتاب خاطرات خود می‌گوید که وقت زیادی را پای کامپیوتر می‌گذراند و اولین بار او کامپیوتر را به وزارت خارجه آورده است و اولین مسئول کامپیوتر وزارت خارجه توسط وی با کامپیوتر شخصی ((pc) آشنا شده است و در سال ۱۹۸۲ نیز اولین کامپیوتر شخصی خود را خریده است. در حال حاضر صفحه‌ فیس بوک وزیر خارجه مخاطبان زیادی دارد به نحوی که بیش از ۱۲۰ هزار نفر صفحه‌ او را لایک کرده‌اند و همانطور که در ابتدای گزارش آورده شده بیش از ۵۵ هزار و ۵۰۰ کامنت نیز در صفحه‌ی او گذاشتند. این جدا از هزار و ۷۰۰ پیام خصوصی است که برای وی ارسال شده است.

    بسیاری از کاربران فیس بوک در پای مطالب ظریف در صفحه‌ شخصی‌اش دیدگاههای خود را در ارتباط با مسائل خارجی و حتی مسائل داخلی بیان می‌کنند و عده‌ای نیز با استقبال از حضور یک عضو موثر دولت تدبیر و امید در این شبکه‌ اجتماعی از او می‌خواهند که دیگر اعضای دولت را نیز برای حضور در این شبکه‌ اجتماعی جهت تعامل بیشتر با مردم ترغیب کنند و حتی برخی از کاربران به جدی یا شوخی از ظریف می‌پرسند که با توجه به فیلتر بودن فیس بوک در ایران او چگونه صفحه‌ خود را به روز می‌کند؟!

    وی که صفحه فیس بوکش را به کمک فرزندانش به روز می‌کند، در روزهای تعطیل حضور پررنگ‌تری در این شبکه اجتماعی دارد، به نحوی که در روز جمعه هفته گذشته سه مطلب در صفحه خود قرار داد که دو مورد آن به زبان فارسی و دیگری به زبان انگلیسی بود و از کاربران این شبکه اجتماعی خواست که نظرشان را درباره جنگ و اینکه آیا جنگ راهکار مناسبی برای حل موضوع سوریه است بیان کنند.

    او در روز دوشنبه نیز چهار مطلب در فیس بوک خود گذاشت و در یکی از آنها اعلام کرد که در اینستاگرام حسابی ندارد و از کسانی که برای او پیام خصوصی ارسال کرده‌اند و هنوز نتوانسته جواب آنها را بدهد عذرخواهی و اعلام کرد که در توییتر نیز حساب دارد که در حال حاضر فعال نیست و به زبان انگلیسی در آن مطلب خواهد نوشت.

    او دو هفته پیش نیز سخنرانی مهم و تاریخی خود در نهم مرداد ۱۳۸۵ در شورای امنیت سازمان ملل متحد در مخالفت با تصویب قطعنامه علیه ایران در این شورا را به دو زبان فارسی و انگلیسی در صفحه فیس بوکش گذاشت و جالب این است که بدانید در حال حاضر خبرگزاری‌های رسمی برخی از مطالب مهم و موضع‌گیری‌های جواد ظریف در ارتباط با تحوالات بین‌المللی را از طریق صفحه فیس بوکش منعکس می‌کنند.

    حضور یک دیپلمات ایرانی باتجربه در صفحه فیس بوک آنقدر قابل توجه بود که روزنامه انگلیسی فایننشیال تایمز نیز در مقاله‌ای به این موضوع پرداخت.

    از زمانی که به عنوان وزیر انتخاب شده است و حضور او در فیس بوک به یکی از موضوعات داغ تبدیل شده تلاش داشتم تا درفرصتی از او درباره حضورش در این شبکه اجتماعی بپرسم و بالاخره در روز یکشنبه بعد از پایان جلسه هیات دولت و در حالیکه محمد جواد ظریف به سرعت در حال ترک حیاط ساختمان سفید دولت بود از او پرسیدم که چه میزان کامنت‌هایی را که در صفحه فیس بوکش توسط کاربران گذاشته می‌شود را مطالعه می‌کند که او در پاسخ گفت: تا آنجا که می‌توانم سعی می‌کنم این نظرات را بخوانم.

    وی در پاسخ به این سوال که این نظرات تا چه حد می‌تواند در تصمیم‌گیری‌های وی در عرصه دیپلماتیک کشور موثر باشد گفت: امیدوارم که تاثیر داشته باشد.

    او که سعی داشت به این سوالات جواب محافظه‌کارانه‌ای بدهد در پاسخ به اینکه آیا به دیگر وزرا هم پیشنهاد می‌کنید که در این شبکه اجتماعی صفحه‌ای برای خود ایجاد کنند گفت: این موضوع به تصمیم خودشان بستگی دارد.

    در آخر این گفت‌وگو فقط یک افسوس برای من باقی ماند که چرا فرصت نشد از وزیر بپرسم که با چه فیلترشکنی به فیس بوک می‌آیید، سوالی که خیلی از کاربران از او می‌پرسند.

    یادداشت”تلخ” معاون اول در فیس بوک

    در حال حاضر اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور نیز یکی از اعضای دولت تدبیر و امید است که از مدتها قبل در این شبکه اجتماعی فعال بوده و بعد از حضور در دولت نیز تاکنون دو مطلب در این شبکه اجتماعی قرار داده است.

    معاون اول رئیس جمهور طی مطلبی در صفحه خود در فیسبوک با اشاره به دیدارهای خود با مدیرانی که به گفته وی طی ۸ سال اخیر به اجبار خانه نشین شده بودند، از آن به عنوان واقعیتی تلخ یاد کرد که کشور طی سال‌ها اخیر گرفتار آن شده بود.

    یادداشت اسحاق جهانگیری که با عنوان اتاق فکر منتشر شده به این شرح است:

    در این روزها با حدود چهل تن از مدیرانی که در نهاد و دفتر رئیس جمهور توسط دولت نهم و دهم بیکار شده اند دیدار داشتم. در میان اینها افراد شایسته و باتجربه ای بودند که با دریغ و افسوس طی این سالها خانه نشین و یا به گوشه ای رانده شده بودند. تعدادی از آنها که با حکم دیوان عدالت توانسته بودند به کار بازگردند در محیط کار مهجور واقع شده و در نهایت به همه آنها یک اتاق اختصاص داده بودند که به شوخی به آن «اتاق فکر» می‌گفتند.

    آنطور که گفته شد سهم هرکدام از این اتاق، در حد نیم متر مربع بوده و به ناچار به نوبت در این اتاق حضور به هم می‌رساندند بدون اینکه کاری داشته باشند یا از فکر آنها کسی استفاده ای کند و یا سفارش کاری به آنها داده شود. در این میان داستان از کار برکنار شدنشان هم شنیدنی بود؛ از جمله یکی از آنها که در دولت آقای خاتمی دبیر کمیسیون مهمی بود تعریف می‌کرد که ابتدای دولت نهم یک نفر را از بیرون برای تعمیر تلفن‌های نهاد آوردند اینجا، ولی بچه‌های فنی زیر بار او نرفتند و قبولش نکردند. بعد از مدت کوتاهی ایشان را به جای من به عنوان دبیر کمیسیونی که اعضایش معاونین چند وزارتخانه مهم بودند معرفی کردند. از آن به بعد من هم به ناچار به «اتاق» فکر منتقل شدم. (خنده حضار)!

    این داستان نیست، از جمله واقعیت‌های تلخی است که میهن عزیز ما طی این سال‌ها گرفتارش بوده است، اتفاقا فرد برکنار شده را من به خوبی می‌شناسم. هنگام تحصیل در دانشگاه پیش نماز ما بود و به راستی و درستی شهره است.با خود گفتم بر او که چنین رفته باشد؛ وای به حال دیگران…