1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

زن...گاهی اوقات فقط زن است..

شروع موضوع توسط •KOSAR• ‏Jan 24, 2015 در انجمن فلسفه و منطق

  1. •KOSAR•

    •KOSAR• Lady Of Autumn

    2,451
    13,438
    5,966
    10355756_10152813493730817_3482417892346535343_n.



    «زن مادر است.» ما آنقدر این جمله را شنیده‌ایم که برای ما عادی شده و نامکمل بودن آن و تاثیرات طرز فکر تبارز یافته در آن را در زندگی روزمرۀ خود نمی‌بینیم. یک زن، بدون شک، می تواند مادر باشد همانطور که یک مرد می تواند پدر باشد، اما مقیاس ارزش یک زن در اجتماع باید فقط در مادر بودنش نباشد چون این طرز دید به هویت زنانه باعث می شود ما زن را به صورت تک بُعدی بشناسیم. حقیقتی که نمی‌خواهیم بپذیریم این است که همه زنان مادر نیستند. تعداد زیادی از زنان هستند که برای مادر شدن آفریده نشده‌اند و مادران بدی هستند. این نکته در مورد مردان هم حقیقت دارد. تعدادی از انسان‌ها ترجیح می‌دهند فقط شعر بنویسند و یا نجاری کنند و یا اصلا توانایی مادر شدن یا پدر شدن را ندارند.


    در یک جامعۀ برابر و انسانی، زن، همانند مرد نه بخاطر توانایی بیالوژیکی اش در ولادت دادن، بلکه به خاطر انسان بودن با ارزش پنداشته می شود و هویت یک زن وابسته به موجودیت مرد‌ها و یا کودکان نه، بلکه براساس توانایی‌ها و مشخصات خودش تعریف می شود. موجودیت زن در جامعه با اهمیت است، اما نه فقط به این خاطر که او سهمی در بقای نسل دارد، چون مرد هم در این نقش دارد، بلکه برای این که او یک انسان است.


    تقدیر از زن فقط به خاطر مادر بودنش نگاهی ابزاری به زن است که باعث تداوم ساختار مردسالارانۀ جامعه می‌شود، چون در جامعه‌ای که یگانه نقش قابل احترام برای یک زن مادر شدن باشد، هویت او هم خلاصه می شود به ابزاری برای تولید مثل و مواظبت از کودکان. به همین دلیل، تقدسی که ما برای مادران قایل هستیم هم رایگان نیست. با وجود این که در تعریف از مادران خود از کلماتی مانند "الهه" و "فرشته" استفاده می کنیم و ادعا داریم که جایگاه ویژه ای برای مادران قایل هستیم، می گذاریم مادران ما در بدترین وضعیت زندگی کنند. در سطح جهانی، مادران فقیرترین انسان‌های دنیا هستند. تقدسِ مادری و تمجید از مادران در اشعار و شعار های ما باقی می مانند، همانطور که مادران ما در بدبختی‌های‌شان. در اشعار ما مادران مان را تقدیر می کنیم، اما در زندگی روزانه، هنوز هم از آنها انتظار داریم جراب های بدبوی ما را بشویند و برای ما غذا و چای آماده کنند.

    مادران‌مان را دوست داریم، چون همه چیز را تحمل می کنند، همیشه گذشت و فداکاری می‌کنند و تنها ابزاری هستند برای راحت ساختن زندگی ما. بنابراین الهه ساختن از مادران در جوامع مردسالار روشی است برای توجیه کردن و نادیده گرفتنِ بی عدالتی‌هایی است که در مقابل مادران صورت می گیرد. این بی‌عدالتی از زمانی آغاز می شود که ما مادری را یگانه هویت با ارزشِ زن می‌دانیم.


    نویسنده: نورجهان اکبر

    منبع: صفحه دختران رابعه

     
    barfi، MANI.، M.G.Captain و 2 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.