1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

رئالیسم انسانی آقای عیاری

شروع موضوع توسط New_Sense ‏Dec 26, 2014 در انجمن اخبار سینما

  1. New_Sense

    New_Sense یاد کن گاهی ما را در تنهایی خود ... همراه انجمن

    3,513
    11,263
    31,431
    9120c426c01a242361b4e84659323296.

    کیانوش عیاری نمونه خاص و یگانه یی در تاریخ سینمای بعد از انقلاب ایران است. کارگردان بی حاشیه یی که برخلاف بسیاری از سینماگران آهسته و پیوسته حرکت کرده و بدون حاشیه های رایج به این جایگاه رسیده است. جنس رئالیسم ویژه او که گاهی به ناتورالیسم هم پهلو می زند، در سینمای ایران اگر نگوییم بی سابقه، کم سابقه است. نگاه انسان محور عیاری در تمام فیلم هایش نمود دارد. نگاه روایتگری که بدون غلتیدن در دام احساسات گرایی های سطحی به عمق احساس انسانی نقب می زند. به طور مثال در سریال هزاران چشم که به نظر نگارنده از بهترین سریال های بعد از انقلاب است، با نگاهی عمیقا انسان محور روبه رو می شویم. سریالی که در هر قسمت به معضلات اجتماعی با نگاهی خوددار و غیرکلیشه یی می پرداخت و به خاطر نگاه رئالیستی اش به ابعادی هولناک و تکان دهنده از زندگی روزمره می رسید.


    در قسمت اول این سریال با خانواده یی روبه رو می شویم که به خاطر شرایط بد اقتصادی و شاید حتی به خاطر کنجکاوی در زندگی طبقات مرفه تر از خود، لباس های همسایه های سفر کرده یی که به خاطر اعتماد، کلیدشان را در اختیار این خانواده قرار داده بودند به تن می کنند. بعدتر همسایه ها از این امر خبردار می شوند و این کنجکاوی به نتیجه یی دردبار منتهی می شود. به خاطر همین اتفاق ساده درامی بزرگ شکل می گیرد که تناقض ها و شکاف های بین طبقات مختلف اجتماع را بازنمایی می کند و بدون حقنه کردن حرف و پیام، از دریچه درام به نگاهی اجتماعی و انسان محور می رسد؛ امری که در سینمای موسوم به اجتماعی ایران غایب است. عموما در سینمای اجتماعی ما، حرف و پیام برهمه چیز ترجیح داده می شود و درام پردازی مناسبی در آن دیده نمی شود.


    عیاری گونه های مختلفی را در کارنامه اش تجربه کرده است: کمدی (روز باشکوه و دونیمه سیب)، تاریخی (سریال روزگار قریب)، کودک و نوجوان (شاخ گاو)، ملودرام (بودن و نبودن) و...


    در عین حال او چند اثر خوب دهه ۶۰ سینمای ایران را ساخته است: تنوره دیو، شبح کژدم و آن سوی آتش.


    نمونه تیزبینی نگاه عیاری را می شود در فیلم روز باشکوه مشاهده کرد. فیلمی که ظاهرش بسیار شبیه به خیل آثاری است که با شعارهایی گل درشت در مذمت خاندان پهلوی و نظام سابق ساخته می شدند. عیاری نه تنها در روز باشکوه دیدگاه انتقادی خود را راجع به رژیم سابق ارائه می دهد بلکه با رفتار شناسی و نشان دادن تیپ های مختلف اجتماعی موفق می شود از یک شهر کوچک تصویری جامع ارائه کند که می تواند به پیکره یی بزرگ از رفتارشناسی انسان ایرانی تعمیم پیدا کند.


    از سال ۷۷ که بودن و نبودن اکران شد تا به حال هیچ کدام از آثار عیاری رنگ پرده را ندیده است. سفره ایرانی و بیدار شو آرزو که درباره زلزله بم بود، اکران نشدند و تنها سریال خوب روزگار قریب از تلویزیون پخش شده است.


    آخرین فیلم عیاری خانه پدری هم که با مشکلات ممیزی روبه رو شده و اجازه اکرانش منوط به حذف یکی از کلیدی ترین سکانس های فیلم است و به خاطر مقاومت قابل تحسین عیاری، سرنوشتش در هاله یی از ابهام قرار دارد. خانه پدری به گواه کسانی که آن را دیده اند، فیلمی تکان دهنده درباره سرنوشت یک خانواده در گذر زمان است. فیلمی که با توجه به جنس نگاه عیاری، به معضلات و تعصب های انسان ایرانی در قرن گذشته می پردازد. وقتی در تمام این سال ها برای فیلم های سخیف و بی مایه پشت سر هم مجوز ساخت صادر می شود و این آثار بدون کوچک ترین مشکلی اکران می شوند، باید دید که چرا جلوی نگاه هوشیارانه و غمخوارانه و انسانی عیاری گرفته می شود؟


    در سال های اخیر به خاطر این محدودیت ها عیاری بسیار خسته و دلزده و غمگین شده و در گفت وگوهای مختلفش هم به این امر اشاره کرده است. سینمای ایران باید قدر حضور و نگاه این کارگردان گزیده کار را بداند و هرچه سریع تر مشکلات فیلم آخرش را مرتفع کند. سینماگری که با نگاه انسانی و ویژه اش می تواند به سهم خود سینمای ایران را از این محدوده تنگش رها سازد و با فیلم هایش با هر طیفی از مخاطبان ارتباط برقرار کند. اگر یک بار دیگر به چشم های نگران آنیک با بازی زنده یاد عسل بدیعی و آن قلبی که بعد از تمام مرارت ها به نفع حضور عواطف انسانی می تپد، فکر کنیم، به این نتیجه می رسیم که سینمای ایران در تمام این سال ها از وجود چه کارگردان بزرگی محروم شده است.
     
    sargoli از این پست تشکر کرده است.