1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

حزین لاهیجی

شروع موضوع توسط yunes ‏Jun 10, 2013 در انجمن شعر و مشاعره

  1. yunes

    yunes پسری معدب

    66
    280
    158
    ای وای بر اسیری كز یاد رفته باشد
    در دام مانده باشد، صیّاد رفته باشد
    آه از دمی كه تنها با داغ او چو لاله
    در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد
    خونش به تیغ حسرت یارب حلال بادا
    صیدی كه از كمندت آزاد رفته باشد
    از آه دردناكی سازم خبر دلت را
    روزی كه كوه صبرم بر باد رفته باشد
    پر شور از حزین است امروز كوه و صحرا
    مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد
    *************************************
    گاهي به نگاهي دلِ ما شاد نكردي
    حيف از تو كه ويرانه‌ آباد نكردي
    صد بار ز گل‌زار خزان آمد و گل رفت
    وين مرغ اسير از قفس آزاد نكردي
    اي خسروِ شيرين‌دهنان اين نه وفا بود
    يك ره‌گذري جانب فرهاد نكردي
    بسيار مبال اي شجر واديِ ايمن!
    يك جلوه چو آن حسنِ خداداد نكردي
    بايد ز تو آموخت حزين رشك محبّت
    لبريزِ فغان بودي و فرياد نكردي
    *************************************
    گل بی تو مرا به دیده خار است
    هر سبزه چو تیغِ آبدار است
    از نقشِ قدم بسی فزونتر
    در راه تو چشمِ انتظاز است
    چون لاله زداغِ دوریِ تو
    خونِ دل و دیده در کنار ست
    دریاب به پرسشی حزین را
    کز لعلِ لبِ تو در خمار است
    ***********************************
    کوته نظران زلفٍ سیهکار ندانند
    این مرده دلان فیضٍ شب تار ندانند
    جانسوز دیاری است محبّت، که طبیبان
    رسم است که حالِ دلِ بیمار ندانند...
    دارند حریفان هوسِ خاطر شادی
    دلباختگان غیرِ غمِ یار ندانند
    ***************************************
    فسانه شبِ غم را چراغ می فهند
    زبانِ آهِ مرا گوشِ داغ می فهمد
    به وصل در غمِ هجران نشسته بلبل ما
    فریبِ عشوه فروشانِ باغ می فهمد...
    **********************************
    به باغ راهِ خزان و بهار نتوان بست
    به رویِ بخت درِ روزگار نتوان بست
    کنارِ کِشت چه خوش می سرود دهقانی
    که: سیل حادثه را رهگذار نتوان بست
    مگر کسی دهنِ شیشه وا کند، ورنه
    دهانِ شکوۀ ما در خمار نتوان بست
    شکوفه رفت و قلندروَش این حکایت گفت
    که:برگ تا نفشانند،بار نتوان بست
    دی است نوبت ما بی بضاعتان،ساقی!
    که عقدِ دخترِ رز در بهار نتوان بست
     
    armina از این پست تشکر کرده است.
  2. fateme66

    fateme66

    146
    1,492
    318
    :1: