1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

جوابیه استاد شجریان

شروع موضوع توسط MM75 ‏Jul 28, 2014 در انجمن اخبار موسیقی

  1. MM75

    MM75 بهترین نیستم اما!!!!!!!!!!!!!!!!!! خوودممممممم.

    2,262
    8,617
    3,175
    [​IMG]
    فقط بخون حال کن !!!
    در پی اهانت امیر عاملی به استاد شجریان توسط انتشار شعری در خبرگزاری فارس ، توجه شما را به متن این شعر و همچنین جواب استاد شجریان به این شعر ...جلب می نماییم :
    خبر
    گزاری فارس، سروده امیرعاملی علیه محمدرضا شجریان را منتشر کرد.
    در مقدمه این شعر آمده است: « در پاسخ به منافقانی که می‌خواهند با صدای سوخته‌ شجریان ، مردم ایران را تحقیر ‌کنند؛ مردمی که سرافراز و عاشقند مردمی که از جنس شقایقند.»

    گم شدی آوازه خوان پیر ما / گم شدی آخر به زیر دست و پا
    کرد بیگانه تو را ابزار خویش / خود شدی تا نور حق دیوار خویش
    ربنایت چون خودت از یاد رفت / خیل شاگردان، هلا! استاد رفت
    رفته‌ای از پیش ماها دور حیف / در سر پیری شدی مغرور حیف
    مطرب عهد شبابم بوده‌ای / مزه نان و کبابم بوده‌ای
    خوب می‌خواندی صدایت خوب بود / بعد تاج اصفهان مطلوب بود
    میزدی چه چه برای شیخ و شاب / با نوای تار و تنبور و رباب
    هست ساز اینک ولی آواز نیست / یک در گوشی به سویت باز نیست
    تا نپیوندی عزیزم بر زوال / کاشکی بودی مرید اعتدال
    مکر آمریکا تو را منفور کرد / زرق و برق غرب چشمت کور کرد
    چونکه پیراهن دو تا شد بد شدی / مثل آن مطرب که بد می‌زد شدی
    «سایه»ات فرموده بود آوازه‌خوان / که مرید پیردل باش و بمان
    لیک ‌ای مطرب دریغا که غرور / کرد از مردم تو را صد سال دور
    وقت پیری ناز کردی با همه / ناز را آغاز کردی با همه
    ناز کم کن سوی ملت باز گرد / کم بگو از یأس ای استاد زرد»

    جوابیه استاد شجریان :
    مطلع گردیدم که این بنده را مورد خطاب قرار دادید .
    با اینکه از فن شعر سرایی بهره چندانی ندارم لیکن چند بیتی فی البداهه و بی ویرایش در جوابتان نگاشته شد ، باشد که قضاوت بین ما واگذار شود به ملت بزرگ ایران .
    خاک پای ملت ایران - محمد رضا شجریان

    گم نخواهد شد صدای ِ ناز من / چونکه از دل می رسد آواز من
    این نه آواز من و ساز من است / این صدای سالهای میهن است
    ربنا خواندم که ملت روزه بود / روزه ی دل بود و غمها می فزود
    من صدای شادی این مردمم / من خود آزادی این مردمم
    حیف عمری را که جهل آمد پدید / حیف ملت رنگ آزادی ندید
    من نه پیرم آنچه را گفتی حسود / پیر راهم دان به هر بود و نبود
    مطربم خواندی عزیزا ، جاهلی / جاهلی؟ نه ،نه ،بلکه عاملی
    تاج را قدرش شناسی بی خرد / ای که خواندی ملتی را رنگ زرد؟
    ملتی را گر ندیدی . مرده ای / چوب رب را بی صدا تو خورده ای
    این نشان است تا روی رو به زوال / هرکه شد خارج ز مرز اهتدال
    قدر "سایه" می شناسی ای عدو؟ / او که هجرت کرد از رفته بر او
    سایه خورشید است در این آسمان / گرچه گفته است او مرا آوازه خوان
    خانه ی من شد دل پیر و جوان / معبد عشاق دل شد آستان
    من غرور خود ز ملت یافتم / نی به زر یا زور قدری یافتم
    ناز را بازار ملت می خرد / ملتی نامم به عزت می برد
    من اگر خاشاک باشم بهتر است / بهتر از آنکس که مخدوم زر است
    خادمش افسوس نادان است و بس / کی شناسد فرق زر با جمله خس
    من اگر پیرم ولی مستغنیم / بی نیاز احترامم ،دون نیم
    گوشه گوشه ،نام من آواز شد / آگهی شعرت به کین ،همساز شد
    جاهلا! زین بیش تو یاوه مگو / رو ره عشق مرا ای دل بپو
     
    setareh، New_Sense، ★ سونامی ★ و 3 نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.