1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

ترسناک ترین فیلم های تاریخ سینما

شروع موضوع توسط New_Sense ‏Sep 16, 2014 در انجمن اخبار سینما

  1. New_Sense

    New_Sense یاد کن گاهی ما را در تنهایی خود ... همراه انجمن

    3,513
    11,263
    31,431
    [​IMG]


    مجله پر میر در جدیدترین فهرست ترین های خود، اسامی تعدادی از فیلم های ترسناک را فهرست کرده که بعضی از آنها از مطرح ترین ساخته های تاریخ سینما هستند.

    [​IMG]

    تلالو (1980 ، استنلی کوبریک)

    اقتباس کوبریک از رمان استفن کینگ درباره جنون تدریجی خانواده تورانس در منطقه ای دورافتاده و زمستانی در کلورادو. متاسفانه این فیلم بیشتر به خاطر جملاتی چون «جانی این جاست!» یا «کار زیاد و بازی نکردن جک را یک پسر افسرده کرده» شناخته می شود و کمتر کسی از آن به عنوان یک فیلم ترسناک زیبا یاد می کند. «تلالو» یکی از هنرمندانه ترین آثار هراس تاریخ سینماست. بهره گیری از موسیقی مهیج، حرکات دیوانه وار دوربین و همچنین دگردیسی زیبای جک نیکلسن از مردی عادی به یک جانی بالفطره، از نقاط قوت فیلم هستند. البته این نظر مخالفانی هم دارد. مشهورترین این مخالفان خود استفن کینگ است که نفرت خود را نسبت به این اقتباس چنین ابراز کرد: «فکر می کنم کوبریک قصد آزار تماشاگران را داشته است.» (کینگ در سال ۱۹۹۷، نسخه ای تلویزیونی و شش ساعته از کتابش ساخت.)

    [​IMG]


    جن گیر (1973 ، ویلیام فربدکین)

    اگر گربه ای یک دفعه جلوی دوربین بپرد، بی شک همه یک دفعه وحشت می کنند اما تماشای «جن گیر» تجربه ای است که تا ماه ها از ذهن پاک نخواهد شد. «جن گیر» علاوه بر موضوع جنجالی اش، یکی از مهوع ترین و دلخراش ترین فیلم هایی است که تابه حال ساخته شده است. این مساله نه تنها ناشی از طرح مساله جسورانه ای چون شک در وجود خدا، بلکه به دلیل نمایش رسوخ شیطان در وجود دختری ۱۲ ساله نیز هست. در زمان نمایش فیلم، بسیاری از تماشاگران هنگام تماشای استفراغ کردن لیندا بلر روی لباس کشیش، غش کردند. گفته می شود هنگام ساخت فیلم، فریدکین پس از چند برداشت ناموفق، از کشیشی خواست تا واقعا مراسم جن گیری را سر صحنه اجرا کند. لیندا بلر در این باره می گوید: «شاید خیلی از مردم فکر کنند، اتفاقات عجیب و غریبی افتاده است اما حقیقتش این است که آنها به خاطر سن کم من نمی گذاشتند زیاد از چیزی سر در بیاورم.»


    [​IMG]


    کشتار با اره برقی در تگزاس (1974 ، تاب هوپر)

    حقیقت همیشه از داستان عجیب تر و صدالبته ترسناک تر است. «کشتار با...»، که برمبنای جنایت هایی واقعی و وحشتناک اد گین ساخته شده است، در نگاه اول مستندی قدیمی و کم هزینه به نظر می رسد. فیلم با صدای هشداردهنده راوی (جان لاروکت جوان) آغاز می شود که به توصیف جنایت هایی نفرت انگیز می پردازد. سپس شاهد صحنه کوتاه از عکاسانی هستیم که از صحنه جنایت عکس می گیرند و در نهایت با «صورت چرمی» مواجه می شویم؛ آدمکشی روانی که پیشبند قصاب ها را بر تن و نقابی دوخته شده از پوست انسان بر چهره دارد. باب هوپر می گوید انتخاب این عنوان برای فیلم باعث شد: «دوستان زیادی را از دست بدهم. فکر می کنم آنها کمی زیاده روی کردند، شاید هم واقعا دلیلی برای این کارشان داشتند.»

    [​IMG]


    سکوت بره ها (1991، جاناتان دمی)

    «یه وقتی مامور سرشماری اومده بود سراغم. منم قلوه شو با یه کم باقلا و یه نوشیدنی عالی خوردم..». «سکوت بره ها» در اولین سال از دهه ۹۰ به نمایش درآمد و تا پایان این دهه هیچ فیلم دیگری نتوانست چنین تصویر هولناکی از یک شیطان روانی ارائه دهد. با این فیلم دکتر هانیبال لکتر، قاتل زنجیره ای با بازی زیبای آنتونی هاپکینز، تبدیل به کابوس زنده تماشاگران سینما شد. اگرچه دکتر لکتر آدمخوار در سلولی فوق امنیتی نگهداری می شود اما کلاریس استارلینگ، کارآموز اف بی آی (جودی فاستر)، در برابر او همچون بره ای بی پناه است. اسکات گلن، که در فیلم نقش مربی استارلینگ را باز می کند، خطاب به شاگردش چنین می گوید: «جنایتکاران بزرگ همواره نقشه ای پلید در سر دارند. آنان قدرت زیادی برای جلب توجه دیگران دارند و همین مساله همواره باعث هراس من می شود.»


    [​IMG]


    آرواره ها (1975، استیون اسپیلبرگ)

    «این درسته که بیشتر قربانیای کوسه ها، تو عمق یه متری آب شنا می کردن؟» از زمانی که «آرواره ها» با تصاویر هولناک خود از دریای آبی، گیشه ها را به تسخیر خود درآورد (این فیلم در فهرست ما نیز پرفروش ترین بوده است)، سرخ شدن آب دریا، مفهومی جدید پیدا کرد. طولانی تر شدن تولید فیلم از زمان پیش بینی شده و افزایش سرسام آور بودجه آن، بلای جان اسپیلبرگ شده بود. یکی از دلایل این مساله، ستاره تندمزاج فیلم بود. اشتباه نکنید، منظورمان ریچارد دریفوس نیست، بلکه کوسه مصنوعی و ۸ متری فیلم است که نام وکیل اسپیلبرگ، «بروس»، بر آن نهاده شده بود. به گفته اسپیلبرگ: «کوسه مصنوعی، آن طوری که می خواستیم از کار درنیامد اما همین مساله سبب خیر شد و مجبور شدم به سبک هیچکاک کار کنم.» و نکته اصلی فیلم هم جز این نبود. «آرواره ها» فیلمی ترسناک است، نه به خاطر اندک لحظاتی که کوسه را می بینیم، بلکه به دلیل صحنه های بدون کوسه آن و دلهره ای که مدام از ظهور مجدد او در وجودمان است.

    [​IMG]


    هالووین (1978 ، جان کارپنتر)

    دنباله های چرند فیلم را فراموش کنید. تقلیدهای مبتذلی چون «جمعه سیزدهم» را نیز نادیده بگیرید. «هالووین» اصلی، حرف اول و آخر در میان فیلم های لولوخورخوره ای سینماست. این فیلم همچنین، با بودجه ای معادل ۳۰۰ هزار دلار و فروش ۵۵ میلیون دلاری خود، نامش را به عنوان یکی از پرسودترین آثار مستقل سینما در تاریخ ثبت کرد. تاثیر «روانی» (یا به قول کارپنتر: «پدربزرگ تمام فیلم های هراس») در جای جای فیلم مشهود است. این تاثیرگذاری از کوچک ترین جزئیات (نام دکتر سام لومیس با بازی دانلد پلیزنس، برگرفته از اسم دوست جنت لی در «روانی» است) شروع شده و تا حضور جیمی لی کرتیس در نقش قهرمان زن فیلم که مدام جیغ می زند، ادامه می یابد. به گفته کارپنتر: «این واقعیت که جیمی دختر جنت لی است، ابدا به ضرر فیلم نبود، چون فکر می کنم «روانی» فیلم مورد علاقه همه مردم است.» و این مساله در مورد «هالووین» نیز کم وبیش صادق است.


    [​IMG]


    روانی (1960 ، آلفرد هیچکاک)

    عضو موسس تالار افتخارات فیلم های ترسناک (لطفا بر اساس بازسازی گاس ون سنت از «روانی»، درباره آن قضاوت نکنید). بسیاری از ویژگی های معروف فیلم، هنوز بی بدیل هستند. کات های شگفت انگیز (در صحنه جنایت زیر دوش، بیش از ۵۰ کات وجود دارد)، شخصیت روان پریش و بچه ننه آنتونی پرکینز و موسیقی هراس انگیز برنارد هرمن، تعدادی از این ویژگی ها هستند. با وجود این شیوه ماهرانه «روانی» در فریب تماشاگر، بر تمام این ویژگی ها برتری می یابد. فیلمبرداری صحنه جنایت زیر دوش، ۷ روز زمان برد. جنت لی طی مصاحبه ای در سال ۱۹۹۹ گفت که هیچکاک در این صحنه از چند چاقوی مختلف استفاده کرد زیرا بدین ترتیب «تماشاگر نمی توانست متوجه حضور مادر در آن محل شود. در یکی از تصاویر تونی چاقو می زند اما در صحنه ای دیگر یک زن این کار را می کند.» نتیجه گیری کلی: «روانی» هنوز هم فیلمی دیدنی است.


    [​IMG]


    هفت (1995 ، دیوید فینچر)

    «هفت»، از همان ابتدا و با تیتراژ عصبی کننده خود به تماشاگر می فهماند که با فیلمی پیچیده تر از یک تریلر معمولی با بازی براد پیت طرف است. پیش از نمایش فیلم، «پرخوری»، «حرص»، «تنبلی»، «حسادت»، «خشم»، «غرور» و «شهوت»، تنها کلمات مبهمی بودند که در دعاهای روز یکشنبه ادا می شدند اما با «هفت»، هفت گناه کبیره تبدیل به انگیزه ای هولناک برای قاتلی زنجیره ای می شود، که برای به جا نماندن اثر انگشت، پوست انگشت هایش را می تراشد. جهان «هفت»، از زمان شروعش در لوکیشنی غمگین و بارانی تا پایان تکان دهنده و هولناک خود، چنان تیره و تار است که گویا هیچ نور امیدی در آن راه نخواهد یافت.

    [​IMG]


    بچه رزماری (1968 ، رومن پولانسکی)

    «بچه رزماری»، که بیشتر شبیه به تریلری درباره توطئه است تا فیلمی هراس، را می توان آغازگر آثار درباره «فوبیا» (هراس بی جا) دانست. رزماری (میا فارو) که فکر می کند شیطان به او آسیب رسانده، مدام در اطراف خود شیاطین مختلف می بیند: پزشکان بی توجه، همسایه های فضول (به ویژه راث گوردون که به خاطر این نقش برنده اسکار شد) و همسری خودخواه و هیولاوار (جان کاساویتس). احتمالا ضربه روحی ای که فارو در آن دوران از همسر خود، فرانک سیناترا، خورده بود نیز در شکل گیری شخصیتش در فیلم بی تاثیر نبوده است، چرا که در اواسط فیلمبرداری سیناترا تصمیم به طلاق فارو گرفت و همین مساله باعث رنجش فارو شده بود. حضور چارلز گوردین در نقش یک مامای بی رحم نیز باعث شد برای مدتی چهره اش نزد عموم مخدوش شود. او در این باره می گوید: «به یک مهمانی شام دعوت شده بودم. وقتی پشت میز نشستم، همه زن ها از کنارم بلند شدند. فکر می کنم باید کسی را پیدا می کردم تا به آنها بگوید من آدم بدی نیستم.»

    [​IMG]


    کابوس در الم استریت (1984 ، وس کریون)

    نخستین ساخته درباره شخصیتی که باعث بدنام شدن لباس های راه راه شد. «کابوس...» برای نخستین بار هیولایی را معرفی کرد که قدم به کابوس نوجوانان می گذارد. کریون با بهره گیری از عناصر پیش پا افتاده فیلم های نوجوانان، محل امنی چون اتاق خواب بچه ها را به صحنه جنایت تبدیل کرد. اگرچه دنباله های بی شمار فیلم، از «فردی کروگر» موجودی دلقک مانند ساختند اما در فیلم اصلی هیچ چیز خنده داری وجود ندارد. از نکات جالب فیلم، حضور جانی دپ جوان است، که در صحنه ای توسط تختش بلعیده می شود.

    [​IMG]

    چیز (1982 ، جان کارپنتر)

    اقتباسی از فیلم افسانه علمی هاوارد هاکس در سال ۱۹۵۱، که اثری تمثیلی درباره دوران جنگ سرد بود. این تمثیلات اما به ساخته کارپنتر راه نیافته اند و قصد او تنها ساخت فیلمی ترسناک درباره گروهی دانشمند است که طی سفرشان به قطب جنوب یک به یک توسط موجودی بیگانه شکار می شوند. بی شک هیچ یک از صحنه های فیلم به اندازه لحظه جنون ویلفورد بریملی هولناک نیست. سال ها طول کشید تا منتقدان پی به ارزش های «چیز» ببرند، که باعث شگفتی خود کارپنتر نیز شد، چرا که به گفته او: «چیز در زمان اکرانش، یکی از منفورترین فیلم های تاریخ سینما بود.» اما گذشت زمان همه چیز را عوض کرد.

    [​IMG]

    مرده شریر (1982 ، سام ریمی)

    سام ریمی سال ها پیش از ساخت «اسپایدرمن»، پس از ترک تحصیل از دانشگاه و با ۳۸۵ هزار دلار، توانست کابوسی هولناک خلق کند. «مرده شریر» بر مبنای داستانی ساده ساخته شد: بچه های ابلهی که در کلبه ای جنگلی کتاب های ممنوع می خوانند و باعث رها شدن شیاطین می شوند اما همین خط داستانی تبدیل به الگویی برای یک نسل از سازندگان فیلم های هراس شد. این مساله را باید مدیون بروس کمپبل (بازیگر نقش ویلیامز، که با این فیلم تبدیل به یکی از قهرمانان کلاسیک آثار هراس شد)، درختان شکارچی و کارگردانی نامتعارف ریمی دانست. تصاویر هراسناک تعقیب و گریز فیلم، ناشی از استفاده از روشی است که ریمی آن را «دوربین لرزان» می نامید. در این روش دوربین روی پایه ای قرار می گرفت و دو متصدی آن با فریاد «حرکت!» ریمی، دیوانه وار شروع به دویدن در جنگل می کردند. به گفته ریمی: «دوست داشتم وقتی تماشاگران «مرده شریر» را می بینند، از جایشان بپرند و جیغ بکشند. می خواستم آنها هم هیجان من را احساس کنند! » و ما هنوز با تماشای فیلم آن را احساس می کنیم.

    [​IMG]

    کری (1976 ، برایان دی پالما)

    اقتباس دی پالما از نخستین رمان استفن کینگ، که وقایعش در یک دبیرستان اتفاق می افتد و بازگوکننده داستان دختری با قابلیت های مافوق طبیعی (سیسی اسپیسک) است که به دلیل آزارهایی که در مدرسه می بیند و سخت گیری های مادر روانی اش (پایپر لوری)، تبدیل به قاتلی خطرناک می شود. لوری و اسپیسک به خاطر این فیلم نامزد دریافت اسکار شدند. به گفته لوری: «در ابتدا تصور درستی از فیلم نداشتم. فکر می کردم قرار است در یک هجویه بازی کنم. وقتی هنگام دورخوانی فیلمنامه، دی پالما مرا متوجه حقیقت موضوع کرد، نزدیک بود سکته کنم.» فصل پایانی فیلم را به جرات می توان بهترین نمونه در میان آثار هراس دانست.

    [​IMG]

    شب مردگان زنده (1968 ، جورج رومرو)

    فیلمی هراس که زومبی هایش الهام بخش هزاران فیلم دیگر شدند. «شب مردگان زنده» به صورت سیاه و سفید و با ۱۰۰ هزار دلار ساخته شد، که بیشتر این بودجه نیز توسط بازیگر اصلی فمیل راسل استرینر تامین شده بود. شخصیت های هولناک فیلم مردگانی بودند که بر اثر تاثیرات رادیواکتیویته دوباره سر از خاک برمی آوردند و به شکار زندگان می رفتند. اگرچه فیلم با امکاناتی بسیار اندک ساخته شد اما فروش نهایی آن تا ۵۰ میلیون دلار رسید. به دلیل مشکلات حقوقی سازندگان فیلم با پخش کننده، تنها بخش اندکی از این فروش هنگفت نصیب سازندگان شد و همین امر باعث شد آنان نسخه دیگری از فیلم را در سال ۱۹۹۰ بسازند. با وجود این هنوز هم فیلم اصلی چیز دیگری است. این فیلم را می توان «پروژه بلرویچ» دوران خودش دانست.

    [​IMG]

    طالح نحس (1976 ، ریچارد دانر)

    شاید روزی یک دانشجوی جسور سینما پیدا شود و پایان نامه تحصیلی اش را درباره این موضوع بنویسد که چرا در دوران زمامداری فورد و نیکسن، شاهد ساخت مثلث نامقدس سینمایی شامل «بچه رزماری»، «جن گیر» و «طالع نحس» بودیم. آخرین فرزند شیطانی این مثلث، «دیمین» بود. موجودی نحیف و ضدمسیح که روی جمجمه اش علامت شیطانی «۶۶۶» نقش بسته است. دانر درباره بازیگر نقش دیمین می گوید: «هدایت این بچه واقعا کار آسانی بود... درست مثل یک رویا.» او می افزاید: «در آن زمان خیلی از مردم از تماشای «طالع نحس» می ترسیدند، چون هنوز تجربه تماشای «جن گیر» از ذهن شان پاک نشده بود.» بدا به حال آنها که تماشای این فیلم جذاب را از دست دادند. تماشای صحنه ای که پرستار دیمین خود را حلق آویز می کند و می گوید: «دیمین، همه اینها به خاطر توست!» هنوز هم می تواند تجربه ای تکرار نشدنی باشد.

    [​IMG]

    مرد گرگ نمای آمریکایی در لندن (1981 ، جان لندیس)

    بیچاره دیوید ناتان. در ابتدا به نظر می رسد او در کمدی رمانتیک نقش مسافری آمریکایی را بازی می کند که سعی می کند دل پرستار بریتانیایی اش را به دست آورد اما به یک باره سروکله رفیق زومبی او پیدا می شود و مرتبا از دیوید می خواهد پیش از درخشش مهتاب و تبدیل شدن او به مرد گرگ نما، خود را بکشد. ترکیب کمدی و هراس در فیلم چندان موفق از کار درنیامده و فصل پایانی آن نیز شتاب زده به نظر می آید اما صحنه های ترسناک آن بی شک ارزش جیغ کشیدن دارند! صحنه های حمله مرد گرگ نما که از دید قربانیان تصویر شده اند دیدنی هستند اما بهترین لحظه فیلم بی تردید نمایش دگردیسی مشقت بار و هولناک ناتان به صورت مرد گرگ نماست. این صحنه را در میان آثار مشابه می توان بهترین مورد دانست که حاصل زحمات استاد چهره پردازی ریک بیکر است. (بیکر و لندیس مدتی بعد مجددا برای خلق جلوه های ویژه ای مشابه در ویدیوکلیپ «تریلر» مایکل جکسن، با یکدیگر همکاری کردند.)



    هنری:

    پرتره یک قاتل زنجیره ای (جان مک ناتان)

    یکی دیگر از فیلم های هراسی که بودجه کم، کمک زیادی به آن کرده و باعث خلق تصاویری مستندوار شده است. فیلم روایت گر داستان «هنری» و «اوتیس»، دستیار سبک عقل او در آدمکشی است. این دو در یکی از هولناک ترین صحنه های فیلم، پس از کشتن خانواده ای فقیر، به تماشای فیلم ویدیویی جنایت خود می نشینند. به گفته مایکل روکر، بازیگر نقش هنری: «یک بار که با عجله برای تماشای فیلمی به سینما می رفتم، با زنی برخورد کردم که داشت از سالن سینما بیرون می آمد. او با دیدن من یک باره سیلی محکمی به صورتم زد و همین طور پشت سر هم جیغ می کشید!» شاید کمتر کسی بداند که شخصیت «هنری» برگرفته از قاتلی واقعی به نام هنری لی و همچنین شخصیت فرانسیس دالرهید در داستان «اژدهای سرخ» نوشته تامس هریس بود.

    [​IMG]

    بزرگراه گمشده (1997 ، دیوید لینچ)

    فکر نمی کنم کسی هنگام تماشای «بزرگراه گمشده» جیغ و داد راه انداخته باشد. تماشای یک زوج اهل لس انجلس (بیل پولمن و پاتریشیا آرکت) که متوجه می شوند شخصی مخفیانه از خانه شان فیلم می گیرد، همراه با موسیقی آنجلو بادالامنتی، احتمالا چیز زیادی ترسناکی نیست اما ناگهان به هولناک ترین صحنه فیلم می رسیم. مردی بدون ابرو، با بازی فوق العاده رابرت بلیک، در یک مهمانی خود را به پولمن معرفی می کند و ادعا می کند که همزمان در خانه پولمن نیز حضور دارد. وقتی قهرمان ناباور ما به خانه اش تلفن می زند و متوجه می شود که این مرد شوخی ندارد، تماشاگر باید سعی کند فقط به این صحنه بخندد، در غیر این صورت احتمالا عقلش را از دست خواهد داد.



    منبع: پر میر
     

کلمات جستجو شده:

  1. فیلم ترسناک صورت چرمی