1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

تاریخچه استان کردستان

شروع موضوع توسط H@M!N ‏Nov 18, 2013 در انجمن کردستان

  1. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    استان کردستان در منطقه غرب کشور قرار گرفته است و با استانهای آذربایجان غربی از شمال و زنجان و همدان از شرق و استان کرمانشاه از جنوب همسایه می باشد و از غرب نیز با کشور عراق هم مرز است.استان کردستان از نظر موقعیت جغرافیایی بین 44 درجه و 34 دقيقه تا 30 درجه و 36 دقيقه عرض شمالی و 31 درجه 45 دقيقه تا 16 درجه و 48 دقيقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد . استان کردستان با وسعتی برابر 28235 کیلومترمربع معادل 1.7 درصد سطح کشور رتبه 16 را در بین استانهای کشور دارا می باشد . استان کردستان شامل 9 شهرستان ، 23 شهر ، 26 بخش و 83 دهستان ، 1256 روستا بوده که از این تعداد 203 روستا خالی از سکنه می باشد .
     

    موضوعات مشابه

    behnam7503 از این پست تشکر کرده است.
  2. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    تاریخچه استان

    کردستان که یکی از ولایات دولت ایران بوده . در جبال قرار داشته و یکی از ولایتهای جبال محسوب شده است . کردستان و سایر بلاد جبال را «مدی» گفته اند و در آن زمان دو «مدی» بوده ، یکی مدی کبیرک همین کردستانات و اکناف و اطراف آن باشد و پایتخت آن اکباتان که همدان کنونی بوده است . دیگری مدیصغیر (آت روباتن) که شامل آذربایجان فعلی بوده است .
    در وجه تسمیه این نواحی به «مدی» قدماً چنین اعتقاد داشته اند که اهالی این مملکت از اولاد تا دی ابن یافث بن نوح علیه السلام می باشند . لذا آنها را منسوب به مادی نموده «حد» می خواندند و مملکت آنها را «مدی» گفتند یعنی مملکت اولاد مادی بعضی نیز برآنند که این مملکت را به زبان قدیم «حد» گفتند و ترجمه آن میانه است . یعنی میانه کشور آسیری وایران واقع است .اگر چه مورخین قدیم ایرانی و یونانی به اسم کردستان تصریحی نکرده اند ولی به دلایل و قراین خارجه معلوم و مستفاد می شود که نام کردستان «ماتیان» بوده و هر جا از ماتیان ذکر کرده اند منظورشان کردستان کنونی بوده است .بهر صورت کردستان سنندج که یکی از بلاد مدی کبیر است . از جنوب به خاک کرمانشاهان ، از شمال به خاک گروس ، از شرق به خاک همدان و از غرب به خاک سلیمانیه (عراق) محدود می گردد .
    حدود 2200 سال پیش از میلاد و قبل از دولت ماد 4 طایقه در ایران می زیسته اند، هوریان ، لولوبیان (اجداد طویف لرستان) . کامیاران (اجداد مادها) و گویتان کردها از طایفه گویتان بوده و بارها مورد تاخت و تاز آشوریها قرار می گرفتند . بعدها اینان با مادها متحد شده و آشوریان را منقرض می نمایند . کردها در زمان هخامنشیان و اشکانیان و بعدها ساسانیان نیز بصورت چادر نشین می زیسته اند . پس از حمله اعراب به ایران ان منطقه بتصرف اعراب درآمده و عایدات آن بین لشکرهای عرب در کوفه و بصره تقسیم گردید . بدنبال این حمله ، دین مردم هم تغییر نمود و همگی به اسلام گرویدند . در زمان سلجوقیان نواحی کردستان توسط سنجر به ملکشاه بصورت تیول و اقطاع به سلیمان شاه داده شده .لشکر مغول و تاتار که در ایران استیلا یافتند ، چندین بار یورش به کردستان آورده . کاری از پیش نبردند و نتوانستند بطور قوام و دوامدراین خطه بنیاد حکومتی بنمایند و امرای کردستان را مستهلک سازند ، شجاعت و رشادت این طایفه اکراد .در زمان غلبه اسکندر بر ایران نیز سبب استخلاص این ملک و رعایای این ملک از سرداران و جانشینان اسکندر شده و مدت قلیلی که لشکر اسکندر در اطراف این ملک بوده اند بیش از همان جائی که نشیمن لشکر بوده در تصرف نداشته اند . در سال 650 هجری کلول سپر بلا فصل اردلان حاکم وقت کردستان دارالملک کردستان را از قلعه زَلم به قلعه پلنگان در 12 فرسخی جنوب غربی شهر سنندج انتقال داد و دو قلعه دیگر رایکی در مریوان و دیگری در حسن آباد واقع در 5 کیلومتری جنوب غربی شهر سنندج بر بالای دو کوه مرتفع که از هیچ سمتی نمی توان برآنها اشراف یافت ، بنا نمود این سه قلعه به تفاوت زمان و مقتضای مقام دارالملک حکام کردستان بوده اند .
     
  3. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    استان کردستان از نظر تقسیمات اقلیمی در قسمت کوهستانی و سرد غرب ایران قرار دارد و مهمترین ارتفاعات این استان چهل چشمه ، شاهو ، آبیدر ، امام زاده ایوب ، زرنیخ ، شاه نشین ، زیره ، سرقیمه ، نقاره کوب ، پنجه علی ، تماشا ، حمزه علی ، چنگ الماسی ، هزار مرگه ، لشت شهیدان می باشد . در استان کردستان به علت وجود کوه های متعدد و بارندگی های زیاد رود های پر آبی جریان دارد که اراضی وسیع این استان را مشرب نموده و مهمترین آنها عبارتند از قشلاق ، گاورود ، گزان در شهرستان سنندج ، قم چقا ، قزل اوزن ، کوه زن ، اوزن دره ، چم در شهرستان بیجار ، رودخانه تلوار ، شور ، طهماسبی در قروه ، رودخانه سقز ، آنیان و سنته در سقز ، رودخانه رنجلان ، گاران ، نگل ، کلاترزان ، چاولکان ، کوماسی و سیروان در شهرستان مریوان و رودخانه چم در شهرستان بانه می باشد .
    استان کردستان به طور کلی دارای دو نوع آب و هوا است ، نواحی کوهستانی و دشتهای مرتفع دارای آب و هوای معتدل و زمستان های سرد است و نواحی داخل دره ها آب و هوای معتدل دارد . میانگین بارش 500 میلی متر بوده و حداکثر بارش در در مریوان است ، منشا ریزش های جوی این استان بادهای غربی است که در زمستان در اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه تشکیل می شوند و ابتدا غرب ایران را تحت تاثیر قرار می دهند . اختلاف درجه حرارت بین زمستان و تابستان بسیار زیاد است و گاهی به 50 درجه سانتیگراد می رسد در مجموع اب و هوای استان کردستان معتدل متمایل به سرد است که زمستان های بسیار سرد و تابستان های معتدل تا اندکی گرم دارد تعداد روزهای یخبندان بین 90 تا 120 روز در سال می باشد .
    مهمترین بادهای استان باد های مرطوب غربی و شمال غربی است . بادهای غربی در استان با عنوان باد شه مال مشهور بوده پس از رسیدن به کوه های مرزی با دنبال کردن جهت کوه ها از جنوب غربی به سمت شمال متمایل می شود . این جریان هوا مرطوب و باران آور است که ضمن برخورد با بادهای سرد آسیای مرکزی ، رطوبت خود را به صورت باران و برف در این ناحیه از دست می دهد از دیگر بادهای مشهور این استان باد خشک شرقی باد مه و زریان است. آب های زیر زمینی این منطقه غنی بوده عواملی چون دشت های وسیع در بعضی نقاط با بستر های آبرفتی عمیق و میزان ریزش باران و وجود کوه های آهکی و طبقات غیر قابل نفوذ تحت الارضی در آبرفت های منطقه ، باعث وجود آب های زیر زمینی شده است . در استان کردستان مناطق قروه ، دهگلان ، کامیاران ، مریوان و قسمتع هایی از بیجار دارای سفره های غنی آبهای زیر زمینی بوده که با حفر چاه های عمیق 130 متری مورد بهره برداری قرار می گیرند در بقیه نقاط به دلیل وضعیت خاص زمین شناسی و بالا بودن سنگ کف فقط قشر سطحی دارای آب زیرزمینی می باشد ( سنندج ، بانه ، سقز ) که آن هم تابع بارش است و در فصل خشک و کم باران به حداقل می رسد .
    مهمترین منابع آبی منطقه نیز دریاچه زریوار در شهرستان مریوان و سد قشلاقدر شهرستان سنندج می باشد.زریوار دریاچه آب شیرین در اطراف شهر مریوان است که منبع اصلی آن چشمه های آهکی کف آن است که رودخانه مریوان را نیز سیراب می کند و سد مخزنی قشلاق در 12کیلومتری شمال شهر سنندج بر روی رودخانه قشلاق بسته شده که از نوع سد سنگی با ظرفیت 244 میلیون متر مکعب می باشد