1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

با فرهاد اصلانی و قورباغه قورت نداده اش

شروع موضوع توسط New_Sense ‏Dec 24, 2014 در انجمن اخبار هنرمندان

  1. New_Sense

    New_Sense یاد کن گاهی ما را در تنهایی خود ... همراه انجمن

    3,513
    11,263
    31,431
    3b8282e9d2473fdaa06484d76818e602.


    هنر است که یک بازیگر آنقدر مهارت داشته باشد تا از پس هر نقشی برآید، یعنی یک جا پلیس خوبی باشد و جای دیگر معتادی قهار، یک جا روحانی متدینی باشد و جای دیگر عاشقی دلخسته.


    اما این هنر را فرهاد اصلانی به تمام و کامل داراست و بازی های درخشانش در فیلم ها و مجموعه های تلویزیونی دلیلی براین مدعا است. این بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون جدا از توانمندی اش در ایفای نقش هایی که برعهده داشته، در سال های گذشته بیشتر از هرچیزی با فیلم هایی مطرح شد که هرکدام به نوعی دچار مشکل شدند، فیلم هایی که یا اصلا مجوز اکران نگرفتند یا از پرده سینماها پایین کشیده شدند.




    او با وجود تمام این اتفاقات از روزهایی می گوید که نقش های مورد علاقه اش را در سینما بازی کرده، ولی به دلیل استرس هایی که برای اکران فیلم ها وجود داشته، نتوانسته از هیچ کدام لذت ببرد.


    اصلانی با انتقاد از کسانی که این روزها تلاش می کنند تعریف دیگری از سینما ارائه دهند، از وضعیت چند سال گذشته تلویزیون هم گلایه کرد که باعث شد اصلا تمایلی به کار در این رسانه نداشته باشد.


    این بازیگر که دو فیلم «ساکن طبقه وسط» به کارگردانی شهاب حسینی و «مستانه» حسین فرح بخش را بر پرده سینماها دارد، با حضور در خبرگزاری دانشجویان ایران، از فیلم هایش، وضعیت این روزهای سینما و البته از قورباغه قورت نداده اش گفت.


    مشروح گفت و گوی فرهاد اصلانی در ذیل می آید:


    ممیز فیلم شهاب حسینی برایم آشنا بود


    از اصلانی ابتدا درباره حضورش در فیلم «ساکن طبقه وسط» به عنوان اولین تجربه کارگردانی شهاب حسینی پرسیدیم و او تاکید کرد که دراین باره بیشتر از فیلم، باید به خود «شهاب» پرداخت.


    او یادآور شد: اولین بار در سریال «پلیس جوان» با شهاب همکاری کردم. آدم خاص ، دوست داشتنی و با انگیزه ای بود که یکی دوبار دیگر هم با هم کار کردیم و دوستی خوبی بین مان ایجاد شد. وقتی شنیدم می خواهد فیلم بسازد و باانگیزه و علاقه دنبال آن است، طبیعتا خوشحال شدم و گفتم، هر کمکی از دستم برآید برایش انجام می دهم.



    وی افزود: در «ساکن طبقه وسط» با صحبت هایی که داشتیم خیلی زود به نتیجه رسیدیم و کارم یک روز بیشتر طول نکشید. فعلا هم اخبار خوبی از فیلم شنیده ام و خدا را شکر که خوب می فروشد.


    این بازیگر سینما و تلویزیون در «ساکن طبقه وسط» نقش یکی از ممیزان وزارت ارشاد را در صدور مجوز نشر کتاب ایفا می کند که درباره این نقش، آن هم در زمانی که بحث مجوز دادن یا ندادن به آثار هنری مثل فیلم و کتاب داغ است، توضیح داد: به هرحال ما جسته و گریخته با این فضا و طیف افرادی که مسئولیت صدور مجوز به کتاب یا نمایش فیلم ها را برعهده دارند، آشنایی داریم و خودم از نزدیک با آن ها برخورد هم داشته ام. گاهی واکنش این دوستان به هنگام صدور مجوز برای یک فیلم به شکلی است که می شود به آن ها پیشنهاد داد، خب اگر می توانی خودت برو بساز، چون چیز دیگری را از فیلمنامه ای که به آن ها داده ای، تعریف می کنند و گاهی استدلال هایی را مطرح می کنند که به طنز شبیه است و باعث تعجب می شود؛ به همین دلیل چنین پرسوناژی برایم آشنا بود و برای همکاری زود به نتیجه رسیدیم.


    انتقاد از موضع گیری تلویزیون


    از اصلانی درباره کمرنگ شدن یا نشدن انگیزه اش از کار در سینما پرسیدیم، چرا که در چند سال گذشته تقریبا تمام فیلم هایی که بر پرده سینما داشته مثل «من مادر هستم»، «به خاطر پونه» و «خصوصی» به نوعی با مشکل مواجه شده اند و فیلم «خرس» هم که پس از سه سال اصلا پروانه نمایش نگرفته است.


    او در پاسخ به این سوال با اشاره به اینکه از یک زمانی به بعد تصمیم گرفته که بیشتر در سینما بازی کند، گفت: این تصمیم به حدود ۵ سال قبل برمی گردد و اینکه تلویزیون خیلی می توانست خردمندانه تر رفتار کند و مردم را با هم آشتی داد، اما متاسفانه تلویزیون رویه ای را انتخاب کرد که مدام کارها کم ارزش تر و بی خاصیت تر شدند و به نظر می آمد کسی انگیزه ندارد و انگار فقط می خواهند آب در دل کسی تکان نخورد؛ به همین دلیل اصلا علاقه ای به کار در تلویزیون نداشتم.


    بازیگر سریال های «آشپزباشی» و «مختارنامه» اضافه کرد: در سینما هم که کار کردم، بیشتر فیلم ها به مشکل خورد که در این مشکل گاهی بحث سیاسی دخیل بود و گاهی هم بازی های پیچیده خود سینما باعث بروز حاشیه می شد که من درکی از آن نداشتم.



    اصلانی با اشاره به فیلم های «خصوصی»، «من مادر هستم» و «خرس» بیان کرد: اگر بخواهم عقب تر بروم باید به فیلم «سیزده ۵۹» اشاره کنم که یک فیلم دفاع مقدسی بود، ولی برخورد خوبی با آن نشد، چون کارگردانش (سامان سالور) مورد وثوق آن جماعتی که سرکار بودند، نبود؛ به طوری که فیلم حتی به جشنواره دفاع مقدس هم دعوت نشد. این در حالی است که «سیزده ۵۹» فیلم خوبی بود.


    پایین کشیدن «خصوصی» عجیب بود


    او ادامه داد: بعد از آن هم فیلم «یه حبه قند» بود که در جشنواره گرفتار بازی هایی شد و همه نگران بودند که اصلا اکران می شود یا خیر. پس از آن دیگر فضا بدتر شد و دیدیم که با فیلم «خصوصی» چه کردند و آن را از پرده پایین کشیدند؛ اتفاقی عجیب که پس از سال ها دوباره تکرار شد.


    بازیگر فیلم «سیزده ۵۹» اضافه کرد: به جز این ها، فیلم «به خاطر پونه» هم بود که با وجود اجتماعی بودن، متهم به بحث خیانت شد و آن را هم بی دلیل از بخش مسابقه جشنواره فجر حذف کردند، در حالی که خیلی ها می گفتند بازیگری آن فیلم امتیاز داشت. بعد از این فیلم هم به «من مادر هستم» رسیدیم که هنوز برایم سوال است، چطور برای فیلمی که این قدر حرف برای گفتن داشت و موضوعی مهم و اجتماعی را به شکل جدی به چالش کشیده بود، فضای ملتهبی ایجاد کردند.


    دعوت از رسانه ها برای دیدن فیلم ها کار طنزی بود


    اصلانی با بیان اینکه برای فیلم «پل چوبی» هم همین اتفاقات به شکل دیگری تکرار شد، گفت: بعد از همه این ها فیلم «خرس» می ماند که دیگر نعل به نعل با فیلم نامه ساخته شد و حتی در مونتاژ، سکانس هایی برای به وجود نیامدن هرگونه حساسیت و مشکل، تغییر داده شد. بعد هم افراد مختلفی از حوزه های مختلف فیلم را دیدند، اما نه مدیران قبلی خود را صاحب فیلم می دانستند تا توضیحی دهند و نه دوستان جدید؛ تا این که کار به جایی رسید که خبرگزاری ها و اهالی رسانه را دعوت کردند که فیلم را ببینند و نظر دهند؛ کاری که به نظرم طنز بود و روش خوبی نبود، چون ممکن است یک رسانه با غرض برخورد کند و جریانی را علیه فیلمی به وجود آورد.



    نمی دانیم در ایران دایره مقدس چقدر وسیع است!


    او در ادامه این بحث و درباره اینکه گفته می شود فیلم «خرس» ضد ارزش های دفاع مقدس است، اظهار کرد: اتفاقا مدتی قبل برای دوستی، سینمای آمریکا را مثال زدم و گفتم آن ها نظام شان را مسخره نمی کنند، اما ممکن است درباره فردی با یک پست سیاسی بزرگ فیلم بسازند که آن فرد قطعا مقدس نیست بلکه نظامش مقدس است ، ولی اینجا (در ایران) نمی دانیم دایره مقدس چقدر وسیع است و در مورد چه چیزی یا چه کسی می شود حرف زد. درباره فیلم «خرس» آیا طرح این موضوع که یک رزمنده جنگ که سال ها خبری از او نبوده و ناگهان برگشته و دچار مسائلی شده، یعنی توهین به جنگ؟ یا توهین به دفاع مقدس؟ اگر این آدم از جنگ نیامده بود و از جایی دیگر برمی گشت مشکلی نبود؟!


    وی بیان کرد: درنهایت این طور شد که در این سال ها از فیلم هایی که در آن ها بازی کردم لذتی نبردم و مدام ترس این را داشتم که فیلم ام اکران می شود یا نه. الان هم اگر چه دیگر حرفه ای شده ایم و زندگی می کنیم، اما اشتیاقی که پیش از این داشتم را دیگر ندارم.


    فرهاد اصلانی دراین باره اضافه کرد: وقتی می بینی کارگردانی تو را متقاعد می کند تا نقشی را بازی کنی و تو هم برای آن زحمت می کشی، اما بعد یک نفر دیگر خیلی راحت تصمیم می گیرد تا سکانسی حذف شود، چه انگیزه ای باقی می ماند؟ ضمن این که رفتارهای دوگانه ای هم وجود دارد و عجیب است که به یک فیلم جایزه می دهند و بعد همان فیلم را ممنوع می کنند.



    این بازیگر در پاسخ به اینکه علت اصلی این ماجراها را چه می داند، توضیح داد: از خیلی جهات می شود مساله را بررسی کرد. اگر مختص فضای ایران بخواهیم نگاه کنیم به نظر می رسد انگار دولتمردان، سینما را کامل نپذیرفته اند و می خواهند تعریف دیگری از سینما داشته باشند و کارکرد دیگری از آن می خواهند. در حالی که به نظرم این اتفاق نمی تواند بیفتد، چون طبیعت سینما خاص خودش است و این طور نیست که فقط پولی داده شود و فیلم های مورد علاقه گروهی خاص ساخته شوند؛ البته شاید یک روزی چنین تصمیمی هم بگیرند و بگویند سالی ۸ ۷ فیلم خودمان می سازیم، تماشاچی اش را هم جور می کنیم و دیگر لازم نیست بقیه فیلم بسازند.


    ممیزی روی فیلمنامه را نمی فهمم


    او گفت: بخش دیگر قضیه هم به مسائل دیگری بر می گردد و گاهی فکر می کنم چطور می شود به یک تعامل و زبان مشترک رسید، اما به هیچ راه حلی نرسیده ام؛ مثلا من هنوز جریان ممیزی روی فیلمنامه را نمی فهمم چون هر بازیگری قرائت خودش را از یک فیلم نامه دارد و با تفکر خودش نقش را بازی می کند. به این ترتیب وقتی فیلمنامه دچار ممیزی می شود و بعد هم یکسری اعمال نظر دیگر روی کار انجام می شود، با اثر متفاوتی روبرو می شویم و این محصول دیگر فیلمی نیست که کسی ادعا کند آن را ساخته است.


    دلشان برای سینما نمی سوزد


    اصلانی ادامه داد: در این مدتی که کار کرده ام ممیزهای مختلفی را دیده ام و متوجه شدم که بیشتر آن ها کسانی نیستند که به سینما علاقه مند باشند.در واقع در این حوزه بیشتر نگاه سیاسی و عقیدتی حاکم است و دلشان برای سینما نمی سوزد که این جای تاسف دارد.


    بازیگر فیلم «قصه ها» هم چنین اضافه کرد: مثال دیگر این قضیه را در تلویزیون می توان دید. در این سال ها عناوینی تعریف شده اند که اصلا واقعیت ندارند مثل مجری طرح یا ناظر کیفی و مشخص نیست مثلا، ناظر کیفی چه کاری می کند؟ یعنی اگر قرار است او نظارت کند پس کارگردان چه می کند؟ اگر به کارگردان اعتماد ندارید پس به چه کسی اعتماد دارید؟



    او که در سریال تولیدی شبکه نمایش خانگی با نام «ساخت ایران» هم بازی کرده است، در ادامه توصیف وضعیت تلویزیون و درباره نمایش این مجموعه از شبکه های تلویزیونی در ماه های اخیر گفت: تلویزیون در سال های اخیر به این سمت رفت که زور بگوید و کار رسانه های دیگر را به هر شکلی که دوست دارد نشان بدهد و این اتفاق اصلا خوب نیست؛ مثلا فیلم های سینمایی که از شبکه های تلویزیون پخش می شوند در اغلب موارد کارگردان ها را شاکی و عصبانی می کنند، چون هرطور می خواهند فیلم را سانسور می کنند. در بخش تئاتر هم زمانی بود که یک مدیر علاقه مند آمد و چند کار آماده شد، اما قدم محکمی برداشته نشد.


    او با اشاره به بخش ابتدایی صحبت هایش درباره سینما و انگیزه داشتن برای کار خاطرنشان کرد: شاید بتوان گفت، جماعتی که در بخش اداری سینما کار می کنند و بقیه ای که در سینما فیلم می سازند، فقط همدیگر را مستهلک کرده اند و این می شود که در فیلم ها هیچ نشاطی نیست و اکثرا غم انگیز هستند. در این بین هم به تنها چیزی که اهمیت داده نمی شود مخاطب است، در حالی که اوست که باید مسائل را درک کند و از فیلمی خوشش بیاید یا نیاید، اما عده ای این وسط برای مردم تصمیم می گیرند که خیلی هم بی نتیجه است.


    کسی که جسارت مدیریت ندارد، نباید بیاید


    اصلانی در ادامه این گفت و گو درباره اینکه آیا معتقد نیست یکسری از اتفاقات، مدیران را محتاط کرده تا برای جلوگیری از حاشیه، پیش گیری هایی انجام دهند، خیلی صریح اظهار کرد: به نظرم اگر کسی جسارت مدیریت را ندارد، نباید بیاید چون باید بتواند از حوزه کاری اش دفاع کند. اسم این کار تعامل نیست و ۱۰۰ درصد عقب نشینی است.


    او خاطرنشان کرد: با این حال مخالفم با این نظر که عده ای انتظار داشتند با ورود مدیران جدید همه چیز به سرعت بهبود یابد، چون این قضیه یک مقدار خام اندیشی است و مگر می شود یک روزه همه چیز تغییر کند؟!


    آیا جریان مملکت را دو فیلم می تواند عوض کند؟


    وی با این حال اظهار کرد: الان این همه فساد اقتصادی و معضل اجتماعی در جامعه رخ می دهد که فقط با عکس می شود گوشه هایی از آن را نشان داد. آیا اگر نمایشگاه عکسی برپا شود مردم تظاهرات می کنند و به خیابان می آیند؟ آیا کل جریان مملکت را همین دو فیلمی که اینقدر برسر آن بحث است عوض می کند؟ اصلا مگر می شود؟ به هیچ وجه! و نمی دانم این ها به سینما چگونه نگاه می کنند؛ گاهی ابزاری ، گاهی بی اهمیت و گاهی هم ضدفرهنگ! واقعا تکلیفی برای سینما روشن نیست.



    وی ادامه داد: آن افرادی که مشخصا درباره فیلم ها اظهار نظر می کنند، تا به حال پشت صحنه یک فیلم را ندیده اند و رنج تولید فیلم را نکشیدند. این ها فقط در جایی ایستاده اند و دیگران را متهم کنند. این فکر کثیفی است که گفته شود همه می خواهند به آن طرف وصل بشوند یا برای نمایش فیلمی در یک جشنواره اتهام سیاه نمایی را مطرح کنند.


    دلم می گیرد که فحاشی به فضیلت تبدیل شده


    این بازیگر گفت: وقتی یک فیلم ساز در این مملکت تربیت می شود و به جایگاهی می رسد، باعث افتخار است و باید از او مراقبت کرد، اما می بینیم چه بر سر بعضی ها آمده و دلم می گیرد که چطور فحاشی به فضیلت تبدیل شده و در آن مسابقه می گذارند. این دردناک است و اصلا هنر نیست، بلکه سوء استفاده از قدرت است.


    جشنواره فجر و جوایز دردسرساز


    ادامه گفت و گو به سوال هایی درباره فرهاد اصلانی اختصاص پیدا کرد و او درباره اینکه توانمندی بازیگری اش خیلی دیر مورد توجه قرار گرفت و حتی در جشنواره فجر هم به درستی قضاوت نشد، نکاتی را مطرح کرد و گفت: هیچ گاه متوقع نبودم و این طور فکر نمی کردم که امتیاز ویژه ای داشته باشم. همیشه سعی می کنم کارم را به بهترین شکل ممکن انجام بدهم. حالا یک موقع توجه می شود و یک وقتی هم توجه نمی شود. هرچند به نظرم این بحث جایزه هم دردسرساز شده، یعنی اینکه وقتی بازیگری جایزه می گیرد یک جور دچار دردسر می شود و آن وقت که نمی گیرد هم جور دیگری دچار دردسر می شود.



    وی گفت: البته این جشنواره فجر هم خودش جوک شده، چون جشنواره را در تهران برگزار می کنند و بعد هر شهری صف آرایی خودش را دارد. یک شهر دو فیلم را بالا می برد و شهری دیگر دو فیلم دیگر را. انگار از کیسه خلیفه می بخشند، در صورتی که فستیوال یک ماهیت و شکل و شمایلی مخصوص دارد.


    اصلانی درباره اینکه آیا در دوره ای که جایزه گرفت، تاثیری در روند کارش ایجاد شد و در انتخاب هایش محتاط تر شد یا خیر؟ بیان کرد: من کماکان روال خودم را دارم، یعنی این طور انتخاب می کنم که فیلمی به دلم بچسبد و به این فکر می کنم، کاری باشد که بعد از شش ماه یا یک سال هنوز دوستش داشته باشم و بتوانیم از آن دفاع کنم. البته گاهی هم بوده که کارگردان فیلم جوان بوده و می توانست نگرانی وجود داشته داشته باشد، اما فیلمنامه قرص و محکم بوده و فیلم خوبی هم از آب درآمده است. بعضی وقت ها هم هست که سینما به تو احتیاج دارد و باید بروی، ضمن اینکه گاهی دوستی ها و رفاقت ها هم در انتخابم بی تاثیر نبودند.


    بازیگر فیلم های «روسری آبی» و «سفر به چزابه» از معدود بازیگرانی است که تنوع نقش هایش زیاد است و همواره تلاش کرده در نقشی کلیشه نشود؛ اتفاقی که عکس آن را در سینما یا تلویزیون به وفور می بینیم، او درباره اینکه در این تنوع نقش خودش دخیل بوده یا فیلمنامه های که پیشنهاد می شده این حق انتخاب را به وجود آورده است، گفت: باورم این است که وقتی نقشی و شخصیتی نوشته شده باید آن را درک کنم تا بتوانم اجرا کنم. وقتی در نقشی حس کنم حرفی برای گفتن ندارم ترجیح می دهم فرد دیگری آن را بازی بکند، چون شاید برای بازیگر دیگری امتیاز داشته باشد. در واقع این مسیری که طی کرده ام خیلی سیاست ورزانه نبوده و ناخودآگاه روند کاری ام به این شکل درآمده است. ضمن اینکه هیچ وقت بازی در نقش اصلی برایم اولویت نبوده و اصلی ترین دلیلم برای ایفای نقش های کوتاه حمایت کردن از یک کار خوب بوده است.


    رُل کوتاه بازی کردن ترس دارد


    او اضافه کرد: البته رُل کوتاه بازی کردن ترس دارد. وقتی رُل بزرگتری را بازی می کنی، بالاخره می گویی از ۵۰ تا سکانسی که وجود دارد اگر دو سه تا سکانس هم حذف شوند باز بقیه اش باقی می ماند، اما من فیلمی را کار کرده ام که بازیگری در فیلم بازی کرده بود، ولی وقتی فیلم نمایش داده شده اصلا در فیلم نبود. تصور کنید آن بنده خدا حالش چطور شد!



    فرهاد اصلانی که از جمله بازیگرانی است که با وجود محکم شدن پایش در سینما همانند بعضی از بازیگران ترجیح نداد فقط در سینما کار کند، درباره تفاوت سینما، تلویزیون و تئاتر گفت: در ذات برایم تفاوتی ندارند و ارزش مند هستند، اما خب در این سال ها حال بدی در تلویزیون دیدم که دوست نداشتم در آن جا بازی کنم و بی انضباطی های مالی هم که گریبانگیر همه پروژه ها شد، مرا از نرفتن به تلویزیون پشیمان نکرد.


    آرزوی انجام کاری جمع و جور در تئاتر را دارم


    او ادامه داد: درباره تئاتر هم یک تحلیل دارم، چون ما با دوستانی تئاتر کار کردیم که نگاه دیگری به این مقوله داشتند، مثل آقایان میرباقری و نادری ، اما الان هیچ کدام از آن بچه ها کار نمی کنند و حتی وقتی تئاتری تماشا می کنم احساس غریبگی دارم. با این حال در خلوت خودم آرزومندم یک کار جمع و جوری در تئاتر انجام دهم، حالا چه خودم کار کنم، چه با دوستان باشد فرقی نمی کند، ولی فعلا فرصتش پیش نیامده است و روی سینما متمرکز هستم و احساس خوبی هم از آن دارم.


    باید فقط دعا کنیم تا...


    بازیگر فیلم «پاداش سکوت» در پاسخ به اینکه آیا او هم از آن دسته بازیگرانی است که با هر کارگردانی کار نمی کند، گفت: خب با یک طیف خاصی کار نمی کنم، چون مشخصا کسانی هستند که اصلا دیالوگی با هم نداریم. آن ها کلا بحث شان چیز دیگری است و تفکر خاصی دارند و شعارهایی می دهند، اما کسانی که سینما را دوست دارند برای من ارزشمندند.


    هم چنین ترجیح می دهم با کارگردان های سینمای مستقل کار کنم که امانت دار خوبی هستند و حداقل دنبال کار خودشان هستند، یعنی اینکه سعی می کنند فیلمشان به نتیجه برسد و به سادگی تن به ممیزی نمی دهند. این کار قابل تقدیر است، اما آیا در بخش دولتی این اتفاق می افتد؟ خیر، چون نمی دانیم با چه کسی طرف هستیم مثل تلویزیون که معلوم نیست کارگردان صاحب کار است، تهیه کننده یا مدیر گروه! فقط باید دعا کنیم تا کار به مشکل نخورد.


    «قصه ها» و عشق رسیدن به «نوبر»


    بازیگر «روسری آبی» که ادامه نقش خود در این فیلم را در «قصه ها»ی رخشان بنی اعتماد بازی کرده است، جدیدترین ساخته این کارگردان را فیلمی شریف، دردمندانه و متعهدانه دانست.


    او با اشاره به اینکه بعد از سال ها که اولین فیلم خود را با بنی اعتماد کار کرده بود، بار دیگر فرصت پیدا کرد تا با همان انگیزه با این کارگردان کار کند، اضافه کرد: خانم بنی اعتماد هیچ وقت از مردم خودش فاصله نگرفت بنابراین نخواهیم که او استقلالش را از دست بدهد. امیدوارم حواشی پیش آمده برای خانم بنی اعتماد و «قصه ها» که فیلمی دوست داشتنی بود و از آن لذت بردم شرایط اکران خوبی پیدا کند.



    اصلانی در پاسخ به اینکه چه تصوری برای آینده شخصیتی که سال ها قبل در «روسری آبی» بازی کرد بود و آن را در «قصه ها» تکرار کرد، پیش بینی می کرد، گفت: در «روسری آبی» خیلی دوست داشتم نقش کارگری که بازی می کردم به عشق زندگی اش برسد (نوبر با بازی فاطمه معتمدآریا)، اما خب «نوبر» عشق را انتخاب نکرد و زندگی دیگری را به نفع خانواده اش ترجیح داد. به خاطر همین بعد از سال ها دوست داشتم که این اتفاق بیفتد و فکر می کنم خانم بنی اعتماد به نفع عشق این قدم را در «قصه ها» برداشت.


    فرهاد اصلانی و کارگردانی؟


    این بازیگر هم چنین در پاسخ به اینکه آیا برنامه ای برای کارگردانی دارد یا خیر، گفت: چرا دارم، ولی اگر تا الان آن را انجام نداده ام به خاطر وحشتی است که از بروکراسی پیچیده این کار دارم. البته صرفا کسب عنوان فیلم سازی برایم جذابیت ندارد، بلکه باید شرایطی پیش آید تا دچار ساخت یک فیلم بشوم مثل اتفاقی که در تئاتر برایم رخ داد و هیچ مانعی هم سر راهم قرار نگرفت که منصرفم کند.


    یک قورباغه قورت داده نشده دارم


    او درباره تجربه تئاتر خود توضیح داد: متنی را نوشتم که چهار سال طول کشید تا آن را اجرا کنم و آن موقع دقیقا دچار آن "مساله" شده بودم. با این حال بیشتر از فیلمسازی یک آرزوی بزرگ و در واقع یک قورباغه قورت داده نشده دارم و آن هم نوشتن است، یعنی میل به نوشتن آن قدر در من زیاد است که بیش از هر چیز دیگری اذیتم می کند.


    وی افزود: ایده های زیادی هم دارم که بخشی از آن را روی کاغذ می آورم، ولی تحمل ریاضت نوشتن برایم سخت است، چون وقتی درگیر کاری می شوم همه زندگی ام را منطبق بر آن تنظیم می کنم و الان به دلیل بازیگری فرصت کافی برای نوشتن ندارم.


    اصلانی هم چنین با بیان اینکه بازی در نقش های کمدی را خیلی دوست دارد، هرچند خطرناک است و بعضی ها او را در فیلم «خواب زده ها» دوست نداشتند، گفت که دوست دارد فرصت همکاری با عبدالرضا کاهانی و حمید نعمت الله را پیدا کند که البته قبلا پیشنهادی از هر دو کارگردان گرفته بود، اما در هیچکدام امکان بازی پیدا نکرد.


    «مستانه» و اظهار تاسف از جابجایی اکران یک فیلم


    این بازیگر که به تازگی فیلم «مستانه» اش به کارگردانی حسین فرح بخش به سینماها آمده است، در بخش پایانی گفت و گویش با ایسنا با ابراز رضایت از همکاری با حسین فرح بخش که پیش از این در «خصوصی» هم با او همکاری داشت، درباره زمان اکران این فیلم گفت: یک جابجایی در اکران اتفاق افتاد و «مستانه» جایگزین فیلم آقای درمیشیان شد که البته از این بابت متاسفم. هرچند شنیده ام «عصبانی نیستم» بسیار سانسور شده و حتی اگر فیلم اکران هم می شد حال خوبی نداشت.


    اصلانی درباره فیلم «مستانه» هم گفت: این فیلم را در دسته آثار اجتماعی باید تعریف کرد و فکر می کنم با اقبال خوبی مواجه شود. البته فیلم بحث برانگیزی است و مخاطب، ساده از کنارش نمی تواند بگذرد یا صرفا آن را به عنوان یک فیلم سرگرم کننده تماشا نخواهد کرد.



    او ادامه داد: نقش من هم به عنوان یک وکیل کمی سخت بود، چون با توجه به شرایطی که داشتم و درگیر کار آقای میرباقری (شاهگوش) بودم، ملحق شدنم به گروه سخت بود ولی سعی خودم را کردم و امیدوارم مردم فیلم را دوست داشته باشند.
     
    sargoli، soraia، Frozen Heart و یک نفر دیگر از این ارسال تشکر کرده اند.