1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

اشعار فریدون توللی

شروع موضوع توسط Jud/Abbot ‏Apr 20, 2015 در انجمن شعر و مشاعره

  1. Jud/Abbot

    Jud/Abbot دختر همیشه خندون

    10,718
    18,011
    48,955
    عـرفت نیـست در ایــن معرفت آموختگان
    ای خوشـــــا دولت دیــدار دل افـــروختگان
    دلـــــــم از صحبت ایـن چرب زبانان بگرفت
    بعد از این دست من و دامن لب دوختگان
    عاقـــبت بر ســـر بازار فـــــریبم بفـــروخت
    نـــاجوانــمردی ایـــن عـــاقبت انــدوختگان
    شـرمشان باد زهنگــامه رسوایی خویش
    این متـــاع شـــرف از وسوسه بفروختگان
    یار دیـــرینه چنان خاطرم از کینه بسوخت
    که بنــــــــالید به حالـــم دل کین توختگان
    خوش بخندیــد رفیقان که درین صبح مراد
    کهنـــه شد قصه ما تا به سحر سوختگان
    فریدون توللی



    عـــاشــق دلفســـرده ام آتش ِ جــان ِ من چه شد؟
    ســـوز ِ درون ِ من چه شد شور ِ نهان ِ من چه شد؟
    برده مـــرا کشـان کشــان ایـــــن دل ِ زار ِ خونفشان
    تا دل ِ شهر ِ خامشــــان نام و نشان ِ من چه شد؟
    جنگــــی ِ در شکستــه ام زار و نــــزار و خستـــه ام
    بــا دل و دســت ِ بسـته ام تیغ ِ زبان ِ مـن چه شد؟
    خــانه به کـــام ِ دزد و مــن بســـته لبی ، ز بیم ِ تن
    بـر سـر ِ خلق انجمـــن شــور و فغان ِ مـن چه شد؟
    بیـــنم و ، هــای و هـو کــنم خیــزم و جستجو کنـم
    تـا بـه ستیــــزه رو کـــنم تیر و کــمان ِ من چه شد؟
    رانــــده ی بی پناهیـــم رنجــــه ی بــــی گـــناهیم
    در تب ِ ایـــن تباهیـــم شــادی ِ جان ِ من چه شد؟
    دل هــمه ســاله ، زار ِ غم جان همه روزه در ستم
    با همه تاج و تخت ِ جم ، فر ِ کیان ِ من چه شد؟...
    فریدون توللی



    چـون در شب ِ سـرد و تیره بارد
    آن ابــــر ســـیه ز آســـــمان ها
    در گوش ِ دلم ، چه دلکش افتد
    آهـــنگ ِ خــروش ِ ناودان ها!...
    فریدون توللی



    گـــرانبار شـــد ، گـــوشــم از پـندهــــــا
    بــــرآنم ، کــــــه تا بُگــــسلم بَنــدهـــــا
    هر آن دل،که شد بسته ی دام ِ عشق
    رهـــــایـــی نـیـــابــد بـــه تـــرفنــدهـــــا
    پـرســــتنده ام بـر تـو ، ای خـانــه سوز
    کــــجا تـرســـم ، از شـــرم ِ پیـوند هــا
    ز تنهـــــایـیـــم ، بــاغ ِ دل تیــــره بــــود
    تـو جــــانش دمـــیده بـــه لبخند ها ...
    مــــرا بنـدگــــی بیــن و در ســـایه گـیر
    کـــه شرط است ، لطف از خداوندهــــا
    تـــو نور ِ دلــــی ، ای فــــروزنده بخـــت
    کـــه بـــازت نجــــویــــم هــمانــندهــــا
    خوش آندم ،که افشانمت جان به پای
    چـــو بر گـــــونــه ی آذر ، اســـپند هــا
    فریدون توللی



    تـرســم ز فــرط شعــبده، چندان خرت کنند
    تــا داســـتان عشـــق وطـــن بــــاورت کنند
    من، رفتم از چنین ره و دیدم سزای خویش
    بس کــن تو، ورنه خـاک وطن بر سرت کنند
    گـــیرم، ز دست چـــــون تو نخیـــزد خیانتی
    خدمت مکـــن، که رنجه به صد کیفرت کنند
    گـــــر واکنـــد حصـــار قزل قلـــع لب به گفت
    گویــد چــه پیش چشم تو با همسرت کنند
    بر زنـــده باد گــفتن ِ این خلــق ِ خوش گریز
    دل بر منـــه، کــــه یـک تنه در سنگرت کنند
    پتــک اوفـــتاده در کــف ضحـــاک و این گروه
    خواهـــان کــــه کــــــــاوه ی آهنگـــرت کنند
    فریدون توللی



    ای داد ! چهــــر عمـــر غبـــار ِ زمــــان گرفت
    خــورشیــد ِ عشــق تیرگــی ِ جاودان گرفت
    مـــوی ِ سپیــــد پرچــم ِ تسلیــم بـرکـشیــد
    دیــدار ِ مـــرگ ، تیـــر ِ ستیــز از کمان گرفت
    دست ِ فســوس ، بر ســر ِ امــواج ِ خاطرات
    بس عشق های ِ مرده که از هر کران گرفت
    ایمـان شکســت و زین قفس تیره مرغ بخت
    شـــادان گشــود بــال و ره ِ آشیـــان گـرفت
    پای ِ امیــــد ، پیشــــرو ِ کـــــاروان ِ عــمــــر
    آزرده شـــد ز راه و دل از کــــاروان گرفت ...
    فریدون توللی



    دوش ، از دل ِ شـــوریده سـراغی نگرفتی
    بر سینه ، غمی هشتی و داغی نگرفتی
    ای چشـــم و چـراغ ِ شب ِ تاریک ِ فریدون
    افتــادم و دستـــم بــــه چراغـــی نگرفتی
    پاییـــز ِ دل انگیـــز ِ سبکســایه ، گـذر کرد
    بر کـــام ِ دلــم ، گوشــه ی باغی نگرفتی

    برای مشاهده لینک ها لطفا ثبت نام کنید و یا اگر حساب کاربری دارید وارد شوید