1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

آموزش کمک های اولیه

شروع موضوع توسط H@M!N ‏Nov 18, 2013 در انجمن دانستنی های پزشکی

  1. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    سلام عزیزان

    در این تاپیک به آموزش تمام مراحل کمک های اولیه می پردازیم.
     
  2. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    کمک های اولیه چیست؟

    کمک های اولیه مراقبت های خیلی فوری است که به یک فرد اسیب دیده یا فردی که دچار بیماری ناگهانی شده ارایه میشود.دانستن کمک های اولیه برای همه لازم است حتی اگر کسی مایل نباشد در موقعیتی پرتنش قرار بگیرد تا ان را بکار ببندد.البته این مهارت به هیچ وجه جای مراقبت های پزشکی را نمیگیرد ولی تا رساندن مصدوم به مرکز درمانی میتواند سودمند باشد و اگر به درستی انجام شود بخوبی میتواند فاصله ی بین مرگ و زندگی بهبود سریع و بستری دراز مدت و یا معلولیت و یک اسیب گذرا را به ما نشان دهد.اگر در یک حادثه بتوانید تشخیص دهید که یک اورژانس جدی پزشکی رخ داده است و بدانید چگونه از کمک و خدمات دیگران بهره ببرید میتوانید در نجات افراد از مرگ حتمی نقش داشته باشید.البته اگر خود مصدوم یا همراهان وی نشانه های اولیه را ندانند تشخیص میسر نمیشود(برای مثال مصدومی که دچار حمله قلبی شده است ممکن است ساعت ها پس از اغاز علام بدون اینکه کمک بخواهد در انتظار بهبودی خود بخودی بماند) البته بیشتر مردم کمک های اولیه را نمیدانند و ممکن است با ندانم کاری وضعیت اظطراری را وخیمتر کنند.
     
  3. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    اصول كمك هاي اوليه(first aid) براي بخورد با هر نوع حادثه اي كه نياز به كمك هاي اوليه داشته با شد.


    ارزیابی مصدوم

    خفگی ها



    cpr يا احياء قلبي تنفسي



    پانسمان.بانداژ.آ تل بندي



    شوك. غش . صرع



    خونريزي وانواع زخمها



    مسمويتها



    آسيب هاي استخواني و مفصلي


    سوختگي ها



    سر ما زدگي و گر ما زدگي



    چگونگي حمل و انتقال مصدوم



    چگونگي مقابله با حوادث طبيعي (زلزله.سيل و...)

     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  4. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    آشنايي با تجهيرات امدادونجات وسائل و تجهيزات به سه دسته كلي تقسيم مي شوند:
    الف)تجهيزات شخصي و انفرادي امدادگر
    ب)تجهيزات امداد و كمك هاي اوليه
    ج)تجهيزات نجات
    الف)تجهيزات شخصي و انفرادي امدادگر:
    شما به عنوان يك امدادگر بايد بدانيد بدليل پراسترس بودن لحظات اوليه حوادث و اعزام، معمولاً بعضي از تجهيزات اوليه كه هر امدادگر بايد به همراه داشته باشد فراموش مي شود، كه نتيجه آن، بوجود آمدن مشكلاتي براي شما مي باشـد. پس در زمان حركت و اعزام دقت داشته باشيد كه حداقل، وسائل شخصي و تجهيزات انفرادي خود را به همراه داشته باشيد.

    تجهيزات شخصي آن دسته از وسائلي هستند كه معمولاً هر امدادگر خودش تهيه مي كند، تا در زمان اعزام به منطقه حادثه به همراه داشته باشد و در حفظ بهداشت فردي امدادگر بسيار مؤثر مي باشد.

    تجهيزات شخصي: ظروف غذا (بشقاب، قاشق، چاقو، دربازكن، ليوان) - مسواك و خميردندان – حوله و صابون – كارت شناسايي – كبريت يا فندك – دمپائي – لباس اضافه – سوزن و نخ – كاغذ و قلم.[​IMG]

    تجهيزات انفرادي نيز وسائلي هستند كه معمولاً با توجه به نياز هر عمليات و امكانات موجود در سازمان در اختيار نيروهاي امدادي قرار مي گيرد، تا آمادگي لازم را جهت انجام مأموريتهاي امدادي داشته باشند.

    تجهيزات انفرادي: كوله پشتي، كيسه خواب يا پتو، پوتين يا كفش مناسب، لباس امدادي(با توجه به فصل)، چراغ قوه، قمقمه، ماسكهاي مجافظ، دستكشهاي محافظ، جعبه كمكهاي اوليه انفرادي، غذاي فاسد نشدني جهت 24 ساعت.
    ب)تجهيزات امداد و كمك هاي اوليه
    بعد از اينكه امدادگر آماده شد، حالا نياز به تجهيزات و ابزار لازم جهت ايجادآمادگي و انجام مأموريت را دارد، كه يك بخش از اين تجهيزات را وسائل امدادي و پزشكي تشكيل مي دهند و البته شما تا حدود زيادي با آنها در دوره هاي قبل آشنا شده ايد.
    وسايل جعبه كمكهاي اوليه: باند(سه گوش، نواري، كشي، توري)، گاز استريل، گاز وازلين)، سوزن قفلي، دستمال كاغذي، پنس و قيچي، آتل انگشت(فينگر)، ايروي (Air way)، ماسك مخصوص تنفس مصنوعي، ورقه هاي آلومينيومي استريل جهت مصدومين سوختگي، سرم شستشو، بتادين، چسب زخم ، چسب روي باند، ترمومتر ، چراغ قوه، دستكش استريل، دستكش يكبار مصرف.

    تجهيزات امدادي شامل:
    1- دستگاه فشارسنج و گوشي پزشكي

    2- كيسه هاي آب سرد وگرم
    3- ملحفه
    4- انواع آتل چوبي
    5- آتل تمام تنه
    6- آتل نيم تنه
    7- انواع برانكار ( ساده . چرخدار كوچك، چرخدار بزرگ، سبدي، تاشو ساده، كوهستان)
    8- كيف احيا
    9-دستگاه زنده ياب
    10- تخت بيمار
    11- پاراوان
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  5. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    اصول جستجو و نجات (SAR)
    SEARCH AND RESCUE

    جستجو و نجات چيست و چطور مي توان آنرا پيدا كرد؟

    كليه اقداماتي كه توسط يك نجاتگر در محل حادثه به منظور نجات و امدادرساني به افرادي كه در مخاطره افتاده و جهت تسكين آلام كساني كه نا اميدانه نياز به كمك دارند ، جستجو و نجات مي نامند.

    مراحل جستجو و نجات :LAST

    بالانس زمان و به انجام رساندن هر يك از عناصر چهارگانه بينهايت متغير است.

    تعيين موقعيت - LOCATE - L

    دسترسي به سوژه - ACCESS - A

    تثبيت - STABILIZE - S

    حمل و نقل - TRANSPORT - T

    تهیه و تنظیم : وحید صیادی اجزا متشكله يك عمليات كامل

    1. پيش طراحي : چگونگي دسترسي به مصدوم و مجسم كردن صحنه حادثه در ذهن .

    2. آكاهي از حادثه : چگونگي وقوع حادثه و احتمال وقوع ديگر حوادث.

    3. تدبير و برنامه ريزي : استفاده صحيح از تجهيزات موجود و مورد نياز احتمالي .

    4. تاكتيك ها و راهبردها : هدايت نيروهاي عملياتي و تقسيم وظايف برحسب توانايي و تبحر افراد در موارد خاص.

    5. تعليق : مرحله ايست كه نه عمليات به پايان رسيده و نه نجاتگر از صحنه حادثه خارج شده است .

    6. انتقاد : انتقاد صحيح از افراد نجات گر پس از اتمام عمليات به صورت عملي و منطقي براي بهبود در روند كار جستجو نجات

    آموزشهاي جستجو ونجات

    1. آموزش جستجو.

    2. آموزش نجات .

    3. قابليت / تحمل .

    Search and Rescue (SAR)
    بهترين شكل تعريف : پيدا كردن و امداد رساني به افرادي كه در مخاطره افتاده اند ، تسكين آلام و جراحات وارده بر آنها.

    در گير شدن در جستجو و نجات

    يك امدادگر ايده آل جستجو نجات

    داوطلب = حرفه اي بي مواجب

    ماهر = حرفه اي

    شرايط فردي كه قصد كار در گروه SAR را دارد.

    1- در يك تخصص خاص بي نهايت آموزش ديده باشد.

    2- به محدوديت هاي خود اعم از جسمي و عملي شناخت كامل داشته باشد.

    3- تمايل و اشتياق به كار تحت مديريت دست اندركاران را داشته باشد.

    4- فكر روشني داشته باشد.

    5- تمايل و اشتياق كار با ديگران را داشته باشد.

    توجه : در غير اين صورت نجاتگر نمي تواند با يك تيم SAR كار كند.

    مباحث تئوري عملياتهاي SAR

    •آموزش.

    •توانايي جسماني.

    •صلاحيت.

    •تجهيزات.

    •تحمل فشارهاي روحي و رواني.

    •شناخت افراد گروه واگذاركردن مسئوليت به آنها بر حسب نوع توان جسماني و كارآيي و دانش فني هر فرد.



    سر فصلهاي آموزشي براي تيمهاي مختلف SAR

    •معنا شناسي.

    •تکنیک جستجو و نجات.

    • ارتباطات راديويي

    •عكس برداري.

    •كمك هاي اوليه و پزشكي.

    •مصاحبه.

    •عمليات زمستاني.

    •آموزش در مورد بلاياي طبيعي.

    •غواصي و عملياتهاي دريايي.

    •ارتباطات و هماهنگي گروههاي امدادرساني محلي.

    •گفتار واضح (راديويي و گزارش).

    •روانشناسي رفتاري.

    •هماهنگي در مأموريت.

    •نقشه خواني و كار با قطب نما.

    •آموزش كشف جرم.

    •رد يابي.

    •كار با پرنده اي كه روي زمين قرار دارد.

    •بهمن.

    •نجات در زواياي تند.

    •قابليت بقاء در شرايط سخت.





    خصوصيات يك نجاتگر

    1. مهارت.

    2. تواضع.

    3. توانايي.

    4. صلاحيت.

    5. دانش فني.

    6. اشتياق.

    7. تحمل بدني در شرايط سخت.



    آفت هاي جستجو و نجات

    از استفاده دو واژه من و خطا بپرهيزيد بدين معني كه:

    بجاي ( من ) ……………..

    بجاي ( خطا ) ……………

    1- به جاي كلمه من از كلمه ما استفاده كنيد چون كار عملياتي به صورت گروهي انجام مي شود.

    تهیه و تنظیم : وحید صیادی 2- در واقع، خطاها اغلب پرورده يك فرآيند طولاني در زمان آموزش SAR است و خطا در افراد نجاتگر نبايد همراه با احساس سرخوردگي باشد زيرا:

    باعث رفتار غير منطقي و گوشه گيري و تصميمات عجولانه در افراد نجاتگر مي شود.

    پس به طور كلي ( خطا به همراه احساس سرخوردگي هيچ جايگاهي در عمليات SAR ندارد)

    تئوري حلقه ضعيف زنجير SAR

    بايد تمامي حلقه هاي متشكله محكم باشد و در صورتي كه يكي از حلقه ها ضعيف عمل نمايند عمليات بخوبي اجرا نخواهد شد.

    خطري كه جستجو و نجات را تهديد مي كند.

    بزرگترين خطري كه ممكن است ما را در يك عمليات SAR تهديد كند اين است كه

    ” ندانيم چه چيزي را نمي دانيم“



    تقدمها در عمليات هاي SAR

    سه چيز بر همه چيزهاي ديگر در عمليات جستجو و نجات اولويت دارد:

    o حفظ جان نجاتگر(شما).

    o حفظ جان دوستان شما يا ديگر نجاتگران.

    o حفظ جان زخميها و مصدومين.


    آمادگي لازم يك نجاتگر در عمليات SAR

    1- چابكي : قابليت انجام موفقيت آميز كارها حتي در صورت تغيير مسير اجرا (سرعت عمل بالا در تغييرات احتمالي).

    2- انعطاف پذيري : قابليت و توانايي حركت در تمامي جهات همراه با استيل خوب بدني و قدرت كافي .

    3- قدرت تحمل : قابليت انجام كارهاي شخص با ناراحتي و فشار فيزيكي.

    4- قدرت بدني : توانايي بدني بالا براي نجاتگر در انجام امور محوله.

    تست هاي SAR جهت قدرت بدني

    تست پله : بمنظور آگاهي از ظرفيت تنفسي افراد پرش از ارتفاع مشخص بمدت 5 دقيقه.

    امتياز نهايي با درنظر گرفتن وزن _ جنسيت و سن محاسبه مي شود.

    نكته مهم : خستگي سبب مي شود كه هوش وحواس ، چابكي و تحمل يك شخص ضعيف شود و احتمال آسيب ديدگي و مجروحيت افزايش يابد.

    تست كوپر : طي مسافت 2400 متر در 12 دقيقه. كوهپيمايي بهترين تمرين براي آمادگي در SAR
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  6. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    تعیین اولویت مصدومان برای کمک رسانی (تریاژ)



    گروه بندی یا تریاژ به اولویت بندی مصدومان بر اساس اولویت رسیدگی را می گویند. به این معنی که امدادگر بعد از رسیدن به صحنه حادثه ای که دارای چندین مصدوم است لازم است بر اساس آموخته های خود مصدومان را گروه بندی کرده و به هر گروه متناسب با نیازشان خدمات حیاتی ارائه نماید.

    گروه بندی های متفاوتی برای تریاژ گفته شده که در ادامه یکی از فراگیرترین آنها ذکر شده است:


    الف) گروه قرمز: مصدومان دارای مشکل تهدیدکننده حیات مانند مشکلات تنفسی، خونریزی شدید، شوک، سوختگی شدید (مخصوصا سوختگی مجاری تنفس) و مشابه این موارد همواره به عنوان اولین گروهی که باید توسط امدادگر تحت مراقبت قرار گیرند شناخته می شود. خونریزی های داخلی که آثار آنها از خروج خون از منافذ بدن و یا متورم و دردناک شدن حفره شکمی مشخص است نیز جزء گروه قرمز هستند.
    این مصدومان در صورت عدم رسیدگی ممکن است در مدت کوتاهی حتی کمتر از یک ساعت بمیرند.


    ب) گروه زرد: مصدومان دارای آسیب شدید بدون تهدید حیات مانند سوختگی متوسط بدون آسیب راه هوایی، شکستگی های متعدد استخوان و مشابه. جراحت های شکمی مانند پارگی شکم و بیرون ریختگی احشاء (به شرط عدم خونریزی شدید) نیز بر خلاف ظاهر ترسناکشان جزء این دسته محسوب می شوند.
    این مصدومان در معرض خطر قریب الوقوع قرار ندارند و در مدت کوتاه نمیمیرند اما ضروری است به این مصدومان هم در اسرع وقت رسیدگی شوند.


    ج) گروه سبز: مصدومان سرپایی مانند آسیب های خفیف اسکلتی-عضلانی و...


    د) گروه مشکی: آسیب های کشنده و تمام کننده حیات مانند بیرون ریختگی مغز، ایست قلبی تنفسی طولانی، قطع سر و...
    گروه مشکی به این دلیل در آخرین رده قرار دارد که امکان برگرداندن حیات به آن مصدوم وجود ندارد و عملا مصدوم مرده است.

    موارد بالا به ترتیب نشان دهنده اولویت بندی گروه افراد مصدوم به امدادرسانی است. به این معنا که هر گروه بالاتر مقدم بر گروه بندی خود است. گروه قرمز مقدم بر گروه زرد، گروه زرد مقدم بر گروه سبز، گروه سبز مقدم بر گروه مشکی.


    در امدادرسانی های حرفه ای از برگه هایی برای تعیین و نشان دادن وضعیت مصدوم استفاده می شود که این برگه تا رسیدن مصدوم به بیمارستان همراه وی است. در حوادث وسیع مانند زلزله ها هم گاهی از علائم نوری با رنگ های مختلف برای مصدومان استفاده می شود.

    [​IMG]


    با توجه به حوزه فعالیت اغلب ما (گردشگری و سفر) به ندرت احتمال نیاز به استفاده از دانش تریاژ وجود دارد. چراکه بروز حادثه در حین یک سفر طبیعت گردی معمولا محدود یه یک نفر است. اما دانستن این علم در برخی حوادث از جمله تصادفات رانندگی ممکن است برای هر کدام از ما روزی مفید باشد.

    پس آموختیم؛ اگر روزی با صحنه ای از آسیب مواجه شدیم که در آن چندین نفر با آسیب دیدگی های متفاوت وجود دارند، همیشه اولویت با کمک رسانی با کسی است که ارگان های حیاتی او دچار اختلال شده است. ارگان های حیاتی یعنی قلب و متعلقات آن (خون، رگ ها) و ریه و متعلقات آن (اندام های فوقانی تنفس و سیستم تبادل اکسیژن).

    خونریزی شدید، عدم توانایی تنفس یا تنفس ناقص یعنی مرگ در مدت چند دقیقه. پس این مصدوم مقدم بر تمام مصدومان است. وجود یک مصدوم با شکستگی های مختلف در دست و پا هرچند که ترسناک است و احتمالا همراه با ناله های زیاد اما نشان دهنده مرگ زودهنگام نیست. در چنین شرایطی ناله و سر و صدای مصدوم و درخواست کمک نباید باعث شود آن مصدوم را در اولویت نابجا قرار دهید.


    نکته 1: در اغلب موارد ناله های بلند و سر و صدا نشان دهنده اولویت های زرد و سبز است. مصدومین با اولویت قرمز اغلب به دلیل درد شدید، ترس، از دست دادن خون زیاد و... هوشیاری بالایی ندارند و پیرو آن اغلب ساکت هستند و یا ممکن است ناله های بریده و ضعیف داشته باشند.

    نکته2: به عنوان امدادگر در یک برنامه سفر و یا هرجای دیگر در صورتی که تعداد مصدومین شما زیاد نیست. تمام افراد صدمه دیده گروه قرمز و زرد را در یک دسته و به عنوان گروه قرمر در نظر بگیرید.


    روش دیگر تریاژ

    (این روش در حوادث گسترده مانند زلزله ها استفاده می شود که یک نفر به صورت اختصاصی مسئول تریاژ است. در حوادثی که در حین سفر رخ میدهد این روش مورد استفاده قرار نمی گیرد)

    گام اول: توانایی راه رفتن
    با شروع تریاژ اولیه بیماران هر بیماری که از پیش در صحنه حادثه را رفته است و افرادیکه به نظر میاید قادر به راه رفتن هستند باید ارزیابی شده و به محل امنی انتقال داده شوند. هر بیماری که قادر به راه رفتن باشد علی رغم آسیب هایی که دیده باید در آغاز، در اولویت پایین تر و در دسته سبز قرار گیرد این افراد را محلی منتقل کنید و اجازه ندهید در صحنه حادثه راه بروند.

    گام دوم: تنفس
    ارزیابی بیمارانی را که راه نمی روند با نگاه کردن گوش کردن تنفس شروع کنید. اگر بیمار نفس می کشد و سرعت تنفس او از 30 بار در دقیقه بیشتر است به او برچسب قرمز زده به سمت بیمار بعدی بروید. اگر تنفس کمتر از 30 بار در دقیقه دارد به سراغ بخش یعد یعنی خونرسانی بروید.

    اگر در ارزیابی هیچگونه تنفسی وجود ندارد راه هوایی بیمار را باز و تمیز کنید. با باز کردن راه هوایی اگر بیمار نفس کشیدن را آغاز نمود سرعت تنفس را مشخص کنید. اگر سرعت تنفس از 30 بار در دقیقه بیشتر است برچسب قرمز بزنید و به سمت مریض بعدی بروید. اگر سرعت تنفس کمتر از 30 است وضعیت خونرسانی را ارزیابی کنید.

    اگر نفسها کم عمق و ناکافی است و به کمک نیاز دارد برچسب قرمز زده و به سمت مریض بعدی بروید. اگر راه هوایی بیماری را باز می کنید که تنفس نمی کند و هیچ نوع تلاش تنفسی ندارد برچسب سیاه (مرده) بزنید و به سمت مریض بعدی بروید.


    [​IMG]

    گام سوم: خونرسانی
    وضعیت خونرسانی با ارزیابی زمان پر شدن مجدد مویرگی و نبض رادیال مشخص می شود. اگر پر شدن زمان مویرگی کمتر از 2 ثانیه و نبض رادیال موجود باشد ارزیابی عصبی را انجام دهید. اگر زمان پر شدن مجدد مویرگ بیشتر از 2 ثانیه باشد یا نبض رادیال وجود نداشته باشد به بیمار برچسب قرمز زده و به سمت مریض بعدی بروید. بخاطر داشته باشید که زمان پر شدن 2 ثانیه ای تابع فاکتورهای بسیاری است که عبارتند از سن، جنس و ملاحظات محیطی. بنابراین نبض رادیال ممکن است شاخص بهتری برای ارزیابی خونرسانی باشد.


    گام چهارم: وضعیت هوشیاری (ارزیابی عصبی)
    آخرین جزئی که ارزیابی می شود وضعیت روانی یا عصبی بیمار است. در این زمان اگر در حال بررسی وضعیت روانی هستید بیمار باید سرعت تنفس کمتر از 30 بار دردقیقه با تنفس مناسب نبض رادیال وسرعت پر شدن مویرگی کمتر از 2 ثانیه داشته باشد. از بیمار بخواهید انگشتان دست شما را فشار دهد. اگر بیمار از دستور شما اطاعت می کند به وی برچسب زرد زده و به سمت مریض بعدی بروید. اگر بیمار هوشیار نیست از دستورات اطاعت نمی کند یا اصلا واکنشی نشان نمی دهد به وی برچسب قرمز بزنید وبه سمت مریض بعدی بروید.
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  7. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    حمل وانتقال مصدوم

    [​IMG]اگر حمل وانتقال مصدوم به درستی انجام بپذیرد می تواند به مصدوم کمک کند ومیزان شدت ضایعه را کم کند واگر درست رعایت نشود می تواند ضایعات را چندین برابر افزایش دهد
    عوامل موثر در انتخاب حمل مصدوم:
    1. نفرات کمک کننده
    2. قدرت جسمانی امداد گران
    3. وزن مصدوم
    4. نوع آسیب دیدگی
    5. مسافت
    انواع حمل های یک نفره(حمل های بدون تجهیزات)

    1. حمل آغوشی:
    در زمان هایی که مصدوم کم سن وسال است (وزن آن کم است) وهمچنین سرعت عمل مورد نیاز است از این نوع حمل استفاده می شود
    نکته: این حمل مخصوص کودکان و نوزادان است.

    2. حمل عصایی:
    در مصدومینی استفاده می شود که دچار شکستگی در پا یا در مواردی که دچار شکستگی ستون فقرات شده است ولی وسیله ای برای فیکس کردن (back board )مصدوم وجود ندارد.
    نحوه حمل به این صورت است که در کنار مصدوم و در سمت پای آسیب دیده قرار گرفته دست مصدوم روی گردن امدادگر قرار می گیرد با یک دست، دست مصدوم و با دست دیگر قسمت کمربند مصدوم گرفته می شود.

    3. حمل کولی:
    در شرایطی استفاده می شود که مسافت بسیار طولانی باشد در این نوع حمل مصدوم همانند کوله پشتی روی پشت امدادگر قرار می گیرد به نحوی که دستهای امدادگر از زیر پای مصدوم عبور کرده و دستهای مصدوم که از بالای گردن امدادگر آمده گرفته می شود.

    4. حمل کششی:
    در این نوع حمل مصدوم کشیده می شود
    انواع حمل کششی :
    حمل یک دست ویک پا
    حمل دومچ: شامل مچ دست ومچ پا
    حمل از شانه
    حمل با پتو وملحفه
    حمل آتش نشانی: در مواردی استفاده می شود که محیط مملو از دود و گاز باشد ومصدوم بیهوش باشد.به این صورت که دستهای به وسیله باند یا هر وسیله ای که ثابت شده و به پشت گردن امدادگر می افتد و امدادگر به صورت چهار دست وپا مصدوم را از محیط بیرون می برد.

    انواع حمل های دونفره
    1- حمل دو مچ 2- حمل سه مچ 3- حمل چهار مچ
    طریقه حمل چهار مچ:
    در این حمل ابتدا با مچ دست چپ مچ دست راست را گرفته و امدادگر دیگر هم با مچ دست راست مچ دست چپش را می گیرد سپس حمل را انجام می دهیم
    حمل صندلی: [​IMG]
    جهت انتقال مصدوم از راه پله ها و راهروهای تنگ استفاده می شود مانند فردی که دچار سکته قلبی شده ودر داخل یک راهرو تنگ قرار داردبرای انتقال مصدوم اورا روی صندلی نشانده وبه بیرون حمل می کنیم
    حمل ذنبه ای (پس و پیش):
    در این حمل مصدوم بر روی زمین دراز کشیده و سر مصدوم را مورد حفاظت قرار می دهیم وسپس یک امدادگر دو دست خود را از زیر دست های مصدوم عبور داده و امدادگر دوم پاهای مصدوم را از زیر زانو به داخل پشت حمل می کند این حمل در موقعی استفاده می شود که خطر یا احتمال خروج محتویات معده وجود داشته باشد و در این حالت تکنسین یا امدادگر رو به روی مصدوم قرار می گیرد.
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  8. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    ارزیابی مصدوم:


    ارزیابی اولیه :
    الف :ایجاد راه هوایی باز A=Airway
    ب :بر قراري تنفس B=Breathing
    ج :جريان خون مناسب C=Circulation
    د :درمان خونريزي H=hemorrhage
    ارزيابي اوليه اولين قدم بر خورذ با يك مصدوم نجات يافته به شمار مي ايد و هدف از ان كشف و تصحيح عوامل تهديد كننده حيات مي باشد. از اين اقدامات يافته هاي مهمي حاصل مي شود اما نبايد بيش از چند ثانيه وقت بگيرد.

    عوامل تهديد كننده حيات:
    به عوملي مي گويند كه در عرض چند لحظه زندگي فرد با مخاطرات اساسي روبرو كرده و در صورت عدم اصلاح بلافاصله به مرگ مي انجامد مانند بسته شدن راه هوايي. پارگي شريانهاي بزرگ. برق گرفتگي. ايست ضربان قلب و.....

    ايجاد راه هوايي باز
    پرسش: ايا راه هوايي باز است؟
    اگر مصدوم صحبت مي كند و يا اگاهي دارد راه هوايي او باز است.اگر راه هوايي او باز نبود اقدام به باز كردن راه هوايي مي كنيم.

    بر قراري تنفس
    پرسش: ايا مصدوم نفس مي كشد؟
    مصدوم هاي هوشيار و اگاه تنفس دارند اگر چه ممكن استاين تنفس همراه با سختي و صداهاي تنفسي غير معمول باشد. اگر مصدوم هوشيار نبود راه هوايي را باز كنيد و با دقت بن قفسه او نگاه كنيد صداي تنفس او را بشنويد و بيرون امدن هوا را از دهان و بيني مصدوم احساس كنيد. در صورتي كه مصدوم تنفس نداشت دادن تنفس مصنوعي را اغاز نماييد.

    جريان خون مناسب
    پرسش:ايا قلب مصدوم طپش دارد؟
    با لمس ضربان قلب در كنار گردن(نبض كاروتيد) از وجود ضربان قلب اطمينن حاصل كنيد. در صورتي كه قلب مصدوم ضربان نداشت انجام ماساژ قلبي را اغاز نماييد.

    درمان خونريزي
    پرسش: ايا مصدوم خونريزي شديد دارد؟
    مصدوم را از نظر خونريزي بررشي كنيد.اگر نمي توانستيد لباسهاي مصدوم را از بدنش خارج نماييد به عنوان نشانه خ.نريزي لباس اغشته به خون را كنترل كنيد.
    يك ارزيابي اوليه كامل داشته باشيد و كليه تهديد كننده حيات را بررسي كنيد.

    ارزیابی ثانویه:

    انجام یک ارزیابی منظم و جامع از کل بدن مصدوم را همراه با گرفتن شرح حال ارزیابی ثانویه گویند. نشانه(sympton)همان گفته هایی است که مصدوم درباره بیماری خود بیان می کند.(بعنوان مثال: حالت تهوع. درد پشت. عدم وجود لامسه در انتها ها).
    علامت(sign) همان یافته هایی است که امداد گر در طی معاینه از مصدوم در می یابد.( به عنوان مثال: چهره رنگ پریده . نداشتن تنفس یا پئست سرد).

    ارزیابی ثانویه جهت پیدا کردن عواملی که به عنوان تهدید کننده فوری حیات مطرح نمی باشند ولی ممکن است در صورت عدم رسیدگی به انها تبدیل گردند انجام می شود.( ۳ م )

    • م صاحبه و گرفتن شرح حال
    • م عاینه علائم حیاتی
    • م عاینه بالینی کامل ( از فرق سر تا نوک پا )



    م
    صاحبه و گرفتن شرح حال:

    ابتدا خود را به عنوان امداد گر دوره دیده به مصدوم و اطرافیان معرفی کنید و اعتماد مصدوم را برای انجام معاینه به دست اورید. شرح حال معمولا" با پرسش در مورد مشخصات مصدوم (نام ونام خانوادگی سن جنس ادرس) شروع کنید.چون قبل از ارائه کمکهای اولیه رضایت اطرافیان مصدوم نیز مطرح می باشد به همین دلیل نام و نام خانوادگی شاهدان حادثه را منظور نمایید سپس شکایت اصلی مصدوم هوشیار را سوال کنید. بدین منظور می توان از سوالات باز مانند: چه شده؟ یا مشکل شما چیست؟ استفاده نمایید.پس از پرسش به مصدوم وقت بدهید تا در این مورد صحبت کند و صحبت او را قطع نکنید مگر اینکه از مسیر مورد بحث خارج شود. بیشترین شکایات اصلی درد یا اختلال کارکرد اعضاء می باشد .

    در مورد مصدومین بیهوش تنفس و ضربان قلب را تحت نظر بگیرید و در صورتی که لازم است تنفس مصنوعی و یا احیاء قلبی ریوی را اغاز نمایید.
    بعد از پیدا کردن شکایت اصلی ـ اگر زمان اجازه دهد ـ دو روش به شما کمک می کند که مشکل مصدوم را مشخص کنید:

    1ـ گرفتن یک شرح حال به روش S-A-M-P-L-E

    2ـدر صورتي كه درد از شكايات اصلي باشد به كار بردن روش P-A-I-N به عنوان راهي براي شرح دادن درد مصدوم.

    (واژه SAMPLE به معناي نمونه و PAIN به معناي درد مي باشد.)


    روش گرفتن شرح حال به روش SAMPLE:

    نشانه هاي بيمار SYMPTOMS

    حساسیت ها و الرژی ها ALLRGIES

    داروهاي مصرف شده MEDICATIONS

    بيماري هاي قبلي بيمار PREEXISTING ILLNESSES

    اخرين غذاي خورده شده LAST FOOD

    حوادثي كه قبل از جراحت روي داده اند EVENTS PRIOR TO THE INJUR

    گرفتن شرح حال از بيماران داراي درد به روش PAIN:
    مدت زمان درد PERIOD OF PAIN
    مكان درد AREA
    شدت درد INTENSITY
    از بين رفتن درد ( چه چيزي درد را متوقف كرده؟) NULLIFY
    لازم به ياد اوري است كه اين تنها براي بيماراني است كه درد دارند و به صورت اضافي به انجام مي رسد.
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  9. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    خفگی ها


    انواع خفگی وکمکهای اولیه آن

    خفگي‌ در كودكان‌ (۷-۱ ساله‌) كودكان‌ خرد سال‌ فوق‌العاده‌ مستعد خفگي‌ هستند. كودك‌ ممكن‌ است‌ در اثر غذا دچار خفگي‌ شود يا آنكه‌ به‌ علت‌ گذاشتن‌ اشياي‌ كوچك‌ در داخل‌ دهان‌، راه‌ تنفسي‌ خود را مسدود كند. در برخورد با كودك‌ دچار خفگي‌، بايد به‌ سرعت‌ وارد عمل‌ شويد. در صورت‌ بي‌هوش‌ شدن‌ كودك‌، براي‌ شروع‌ احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ آماده‌ باشيد. در اين‌ حالت‌، عضلات‌ حلق‌ مي‌توانند شل‌ شوند و براي‌ انجام‌ احياي‌ تنفسي‌، فضاي‌ كافي‌ در حلق‌ ايجاد كنند.
    تشخيص‌ انسداد ناكامل‌:
    سرفه‌ و زجر تنفسي‌
    اشكال‌ در صحبت‌ كردن‌
    انسداد كامل‌:
    ناتواني‌ در صحبت‌ كردن‌، تنفس‌ يا سرفه‌ و نهايتاً از هوش‌ رفتن‌.
    اين‌ مبحث‌ را هم‌ بيينيد: كودك‌ بي‌هوش‌
    اهداف‌ برطرف‌ كردن‌ انسداد
    در صورت‌ لزوم‌، فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ انتقال‌ فوري‌ به‌ بيمارستان‌
    ۱) اگر كودك‌ مي‌تواند نفس‌ بكشد، او را تشويق‌ كنيد كه‌ به‌ سرفه‌ كردن‌ ادامه‌ دهد؛ ممكن‌ است‌ با اين‌ كار، انسداد برطرف‌ شود.
    ۲) اگر نشانه‌هاي‌ ضعف‌ در كودك‌ آشكار شده‌ و يا او تنفس‌ و سرفه‌اش‌ را قطع‌ كرده‌ است‌، چند ضربه‌ به‌ پشت‌ او بزنيد. كودك‌ را كاملاً به‌ جلو خم‌ كنيد و با استفاده‌ از كف‌ دست‌، حداكثر ۵ ضربه‌ به‌ فضاي‌ بين‌ دو كتف‌ وارد كنيد. دهان‌ كودك‌ را بررسي‌ كنيد.
    ۳) اگر با ضربه‌ زدن‌ به‌ پشت‌، انسداد رفع‌ نشد، چند بار قفسه‌ سينه‌ را فشار دهيد. پشت‌ كودك‌ بايستيد يا زانو بزنيد. يك‌ دست‌ خود را بگيريد. اين‌ منطقه‌ را سريع‌ به‌ داخل‌ و بالا بكشيد. حداكثر ۵ بار (هر ۳ ثانيه‌ يك‌ بار) قفسه‌ سينه‌ را بفشاريد. در صورت‌ رفع‌ شدن‌ انسداد، اين‌ عمل‌ را متوقف‌ كرده‌ و دهان‌ كودك‌ را بررسي‌ كنيد. [​IMG]
    ۴) در صورتي‌ كه‌ با فشردن‌ قفسه‌ سينه‌ نتوانستيد انسداد را رفع‌ كنيد، شكم‌ را فشار دهيد. دو دست‌ خود را به‌ دور قسمت‌ بالايي‌ شكم‌ كودك‌ بپيچيد. دقت‌ كنيد كه‌ او كاملاً به‌ جلو خم‌ شده‌ باشد. مشت‌ گره‌ كرده‌ خود را بين‌ ناف‌ و قسمت‌ پاييني‌ جناغ‌ قرار دهيد. در صورت‌ رفع‌ شدن‌ انسداد،اين‌ عمل‌ را متوقف‌ كنيد. دهان‌ كودك‌ را بررسي‌ كنيد. [​IMG]
    ۵) اگر انسداد هنوز برطرف‌ نشده‌ است‌، گام‌هاي‌ ۴-۲ را حداكثر تا ۳ بار تكرار كنيد.
    ۶) اگر باز هم‌ برطرف‌ نشد، با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ درخواست‌ كنيد. اقدامات‌ قبلي‌ را تا زمان‌ رسيدن‌ نيروهاي‌ امدادي‌ يا بي‌هوش‌ شدن‌ كودك‌ ادامه‌ دهيد.
    هشدار! اگر كودك‌ در يكي‌ از مراحل‌ بي‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسي‌ را باز كنيد، تنفس‌ را كنترل‌ كنيد و احياي‌ تنفسي‌ را آغاز كنيد. اگر نمي‌توانيد به‌ تنفس‌ اثربخش‌ دست‌ پيدا كنيد، بايد بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سينه‌ را به‌ منظور برطرف‌ ساختن‌ فوري‌ انسداد آغاز كنيد
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.
  10. H@M!N

    H@M!N

    577
    915
    244
    خفگي‌ در بزرگسالان گير افتادن‌ يك‌ جسم‌ خارجي‌ در گلو، مي‌تواند باعث‌ انسداد گلو و اسپاسم‌ عضلات‌ آن‌ شود. اگر انسداد ناكامل‌ باشد، ممكن‌ است‌ مصدوم‌ بتواند آن‌ را برطرف‌ سازد، در صورت‌ كامل‌ بودن‌ انسداد، مصدوم‌ قادر نيست‌ صحبت‌ كند، نفس‌ بكشد يا سرفه‌ كند و هوشياري‌اش‌ را از دست‌ مي‌دهد؛ براي‌ انجام‌ احياي‌ تنفسي‌ و ماساژ قفسه‌ سينه‌ آماده‌ شويد. عضلات‌ حلق‌ مي‌توانند شل‌ شوند و براي‌ انجام‌ احياي‌ تنفسي‌، فضاي‌ كافي‌ در حلق‌ ايجاد كنند.
    تشخيص‌ انسداد ناكامل‌:
    سرفه‌ و زجر تنفسي‌
    اشكال‌ در صحبت‌ كردن‌
    انسداد كامل‌:
    ناتواني‌ در صحبت‌ كردن‌، تنفس‌ يا سرفه‌ و نهايتاً از هوش‌ رفتن‌.
    اين‌ مبحث‌ را هم‌ بيينيد: بزرگسال‌ بي‌هوش‌



    اهداف‌ برطرف‌ كردن‌ انسداد.
    در صورت‌ لزوم‌ فراهم‌ كردن‌ شرايط‌ انتقال‌ فوري‌ به‌ بيمارستان‌.
    هشدار! اگر بيمار در يكي‌ از مراحل‌ بي‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسي‌ را باز كنيد، تنفس‌ را كنترل‌ كنيد و احياي‌ تنفسي‌ را آغاز كنيد. اگر نمي‌توانيد به‌ تنفس‌ اثربخش‌ دست‌ پيدا كنيد، بايد بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سينه‌ را به‌ منظور برطرف‌ ساختن‌ فوري‌ انسداد آغاز كنيد (مبحث‌ « نحوه‌ احياي‌ قلبي‌ ـ ريوي‌ » را ببينيد).
    ۱) اگر بيمار مي‌تواند نفس‌ بكشد، وي‌ را تشويق‌ كنيد كه‌ به‌ سرفه‌ كردن‌ ادامه‌ دهد. هرگونه‌ انسداد آشكار را از دهان‌ خارج‌ كنيد.
    ۲) اگر قدرت‌ بيمار كاهش‌ يافته‌ و يا او تنفس‌ و سرفه‌اش‌ را قطع‌ كرده‌ است‌، چند ضربه‌ به‌ پشت‌ او بزنيد. در كنار بيمار و تا حدي‌ پشت‌ او بايستيد. قفسه‌ سينه‌ او را با يك‌ دست‌ نگه‌ داريد و اجازه‌ بدهيد كاملاً به‌ جلو خم‌ شود. حداكثر ۵ ضربه‌ تند به‌ فضاي‌ بين‌ دو كتف‌ وارد كنيد. در صورت‌ رفع‌ شدن‌ انسداد، ضربه‌ ديگري‌ وارد نكنيد. دهان‌ بيمار را بررسي‌ كنيد. [​IMG]
    ۳) اگر با ضربه‌ زدن‌ به‌ پشت‌، انسداد رفع‌ نشد، چند بار شكم‌ را فشار دهيد. پشت‌ بيمار بايستيد. دو دست‌ خود را به‌ دور قسمت‌ فوقاني‌ شكم‌ او بپيچيد. دقت‌ كنيد كه‌ بيمار همچنان‌ كاملاً به‌ جلو خم‌ شده‌ باشد. يك‌ مشت‌ خود را گره‌ كرده‌، آن‌را از قسمت‌ شست‌ (شست‌ رو به‌ داخل‌) در فاصله‌ بين‌ ناف‌ و قسمت‌ پايين‌ جناغ‌ قرار دهيد. با دست‌ ديگر، مشت‌ گره‌ شده‌ خود را بگيريد. اين‌ منطقه‌ را ۵ بار سريع‌ به‌ داخل‌ و بالا فشار دهيد. [​IMG]
    ۴) دهان‌ بيمار را بررسي‌ كنيد. اگر انسداد هنوز برطرف‌ نشده‌ است‌، گام‌هاي‌ ۲ و ۳ را تا حداكثر ۳ بار تكرار كنيد و پس‌ از هر گام‌ دهان‌ بيمار را بررسي‌ كنيد.
    ۵) اگر باز هم‌ انسداد برطرف‌ نشد، با مركز اورژانس‌ تماس‌ بگيريد و آمبولانس‌ در خواست‌ كنيد. اقدامات‌ قبلي‌ را تا زمان‌ رسيدن‌ نيروهاي‌ امدادي‌ يا بي‌هوش‌ شدن‌ بيمار ادامه‌ دهيد
    گير کردن جسم خارجي در مجاري تنفسي
    در بالغين، انسداد راههاي تنفسي بيشتر به دليل لقمه غذاي نجويده و بزرگ است و در اطفال و عقب مانده هاي ذهني مي تواند به علل متنوعي روي دهد.

    اقدامات اوليه :
    در مواجهه با فردي که جسمي راه تنفسي وي را مسدود کرده است، بايد بلافاصله و به سرعت اقدام به خارج کردن آن نماييد. اگر مصدوم بيهوش نباشد، ابتدا وي را به سرفه وادار کنيد. در صورت عدم خروج جسم در حالي که مصدوم مختصري به جلو خم شده است، با کف دست چند ضربه محکم لبن دو کتف وي وارد کنيد تا باعث سرفه و خروج جسم گردد. در صورت عدم خروج جسم بايد پشت مصدوم ايستاده و دستها را دور شکم بيمار حلقه کنيد. دست چپ خود را زير قفسه سينه وي به حالت مشت نگهداشته دست راست را روي آن بگذاريد و با يک حرکت سريع و قوي به سمت داخل و بالا باعث خروج ناگهاني هوا از ريه ها و در نهايت خروج جسم از مجاري تنفسي شويد. اين اعمال را، در صورت عدم موفقيت، چندين بار تکرار کنيد. پس از انجام اقدامات فوق مصدوم را به مرکز فوريتهاي پزشکي اعزام کنيد.

    چنانچه فرد مصدوم بيهوش شده باشد، ابتدا داخل دهان وي را از نظر وجود جسم خارجي بررسي کنيد و در صورت امکان هرگونه جسم خارجي بررسي کنيد و در صورت امکان هرگونه جسم خارجي مزاحم از قبيل لقمه غذا، دندان يا زبان، که به حلق برگشته و مانع تنفس وي شده باشد از دهان خارج نماييد. سپس او را به پهلو برگردانده با کف دست چند ضربه محکم به ناحيه بين دو کتف وي وارد کنيد و در صورت عدم موفقيت، بيمار را به پشت خوابانيده دو دست خود را به صورت ضربدر در بالاترين قسمت شکم، درست در ناحيه زير جناغ سينه قرار دهيد و يک ضربه سريع و قوي به سمت بالا و داخل شکم وارد نماييد تا راه تنفسي وي باز شود. اين اعمال را، در صورت عدم موفقيت، چند بار تکرار کنيد چنانچه با اين عمليات بيمار استفراغ کند او را به سرعت به پهلو برگردانيده تا محتويات استفراق شده از دهان خارج شود و وارد راههاي تنفسي نشود. در صورت عدم موفقيت بايد بيمار را فوراً به مرکز فوريتهاي پزشکي رساند. چنانچه مصدوم شيرخوار باشد، ابتدا او را از پاها آويزان کرده با کف دست چند ضربه به پشت او وارد کنيد. سپس دهان او را باز نموده و جسم خارجي را بيرون بياوريد. بايد دقت کنيد تا جسم را عقب تر نراند و وضعيت را بدتر نکنيد. در اطفال زير يکسال هرگز نبايد از فشار شکمي استفاده شود و در اطفال بزرگتر فشار شکمي بايد آرامتر انجام گيرد.


    پيشگيري :
    هنگام غذا خوردن، از هيجانات روحي و صحبت کردن پرهيز نماييد. اجسام کوچک را از دسترس شيرخواران که معمولاً آنها را به دهان مي برند، دور نگه داشته و از خوردن لقمه غذاي بزرگ پرهيز کنيد. در فرد بيهوش يا دچار غش، جهت جلوگير از برگشت محتويات دهان و معده به مجاري تنفسي، بهتر است وي را به پهلو خوابانده و سر را در موقعيت پايين تري قرار دهيد.
     
    sepideh.S از این پست تشکر کرده است.