1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

آشنایی با ساز های ایرانی

شروع موضوع توسط reza.coldash ‏Aug 18, 2012 در انجمن دانلود آهنگ

  1. تار:

    شكل ظاهري _قسمت كاسه ( شكم ) خود به دو قسمتكوچك و بزرگ تقسيم شده كه
    قسمت كوچكتر را) نقاره ( مي گويند .

    روي كاسه و نقاره تارپوست كشيده شده و خرك تار بر پوست كاسه تكيه كرده است .
    قسمت نقاره در انتهاي بالائي ( گردن ) متصل شده است .
    دسته تار بلند ( 45 تا 50 سانتي متر است ) وبر كناره هاي سطح جلوئي آن دو روكش
    استخوانيچسبانده اند . دور دسته دستان ها ( پرده هائي عمود بر طول آن با فواصل معين
    بسته شده . قطر هر دستان در داصوات اصليدستگاه هاي موسيقي ايراني كمي بيشتر از

    اصواتگذرا و كم اهميت تراين موسيقي است . تعداد دستان ها امروزه 28 است .
    جعبه گوشي (سر) در انتهاي بالائي دسته قرار گرفته و از هر طرف سه گوشيبر سطوح
    جانبي جعبه جا گذاشته شده است .
    تعداد سيم هاي تار شش عدد است كه از انتهاي تحتاني كاسه شروع شده است . از روي خرك
    عبور مي كند ودر تمام طول دستهكشيده شده تا بالاخره به جعبه گوشي ها داخل و در آنجا به
    دور گوشي ها پيچيده مي شوند . دو سيم زرد ( همصدا ) يك سيم سفيد نازك ( به نام زير ) و بالاخره

    يك سيم زرد ( بم ) كهدوتاي آخري غالبا به فاصله اكتاو كوك مي سوند .
    فاصله سيم هاي همصوت سفيد نسبت به سيم هاي زرد غالبا « چهارم » و سيمهاي سفيد نسبت به سيم

    بم معمولا فاصله اكتاو يا هفتم را تشكيل مي دهند . ( به اين ترتيب اگر سيم هاي همصداي سفيد را « دو »

    كوك كنيم سيم هاي زرد بايد غالبا « سل » و سيم بم « دو » يا « ر » كوك شوند
     
    Admin از این پست تشکر کرده است.
  2. تنبکتُمبَک،(تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب) یکی از سازهای کوبه‌ای پوستی استو از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان بهسازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستاناشاره کرد.ساختمانبدنهتنبک را در گذشته از جنس چوب، سفال و گاهی هم فلز می‌ساختند، لیکن امروزه از جنسچوب می‌سازند. تنبک از قسمت‌های پایین تشکیل شده است:
    · پوست
    · دهانه بزرگ
    · تنه
    · گلویی(نفیر)
    · دهانه کوچک(کالیبر)
    تاریخچهقدمت تنبک با نام‌های پهلوی دمبلک و تنبور به پیش از اسلام می‌رسد و طبق نظردکتر معیندمبک صورت دگرگون‌شدهٔ همین نام است.تمبک در چنددهه اخیر پیشرفت چشمگیری کرده و به عنوان سازی تکنواز و مستقل مطرح شده است. اینپیشرفت مرهون تلاش استادان این ساز است که در این میان نقش استاد حسین تهرانی بهقدری اهمیت می‌یابد که از او می‌توان با عنوان پدر تنبک‌نوازی نوین ایران یاد کرد. در جهانی ساختن این ساز، مرحوم ناصر فرهنگ‌فر، مرحوم امیر ناصر افتتاح، استاد محمداسماعیلی، پژمان حدادی و بهمن رجبی نیز نقش مهمی داشته‌اند.ریشهنامدربارهٔ وجه تسمیه این ساز، هنوزیک رای نهایی حاصل نشده‌است. گروهی معتقدند که نام این ساز در اصل تنبک بوده وتبدیل آن به تمبک به دلیل قلب حرف «ن» ساکن به «م»، قبل از حرف «ب» است؛ مثل اتفاقیکه در تلفظ واژهٔ «شنبه» می‌افتد. اما گروهی دیگر اعتقاد دارند که صورت «تنبک» منشاء منطقی نداشته و به همین دلیل به اشتباه در میان مردم رواج یافته است. اما درنوازندگی این ساز از تکنیک‌هایی به نام های «تُم»، «بک»، «پلنگ» و «ریز» استفادهمی‌شود. بنابراین چندان بعید نیست اگر نامگذاری «تمبک» بر اساس همین اسامی صورتگرفته باشد. از دیدگاه زبان‌شناسان واژه Tambourine که در زبان‌های اروپایی برایتمبک به کار می‌رود از واژهٔ تنبور پهلوی وام گرفته شده‌است.