1. این پایگاه به ثبت ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران رسیده است.

    مهمان عزیز سپاس بابت بازدید شما از تالار گفتگوی دهه هفتادی ها.

    عضویت در انجمن رایگان بوده و برای عموم باز میباشد . با صرف 30 ثانیه یکی از اعضای دهه هفتادی ها شوید .

«چ» این ژانر فیلم را زنده خواهد کرد!

شروع موضوع توسط New_Sense ‏Dec 25, 2014 در انجمن اخبار سینما

  1. New_Sense

    New_Sense یاد کن گاهی ما را در تنهایی خود ... همراه انجمن

    3,513
    11,263
    31,431
    26347185e7978cd1cbc1bbb1fe16568a.

    فیلم (چ) آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا کارگردان مطرح سینمای جنگ بیننده را مشتاق خواندن تاریخ می کند. فیلم، دست کم این فایده را برای بیننده دارد که باید کتب تاریخی را عمیق تر بخواند تا بیشتر درباره دکترچمران بداند. «چ» با پلانی شروع می شود که بازیگر نقش چمران داستان (فریبرزعرب نیا) پشت خط بی سیم درحال معرفی خود به آن سوی خط است و پلان آخر نیز با اشک های شوق دکتر چمران داستان به پایان می رسد. امیر رضا دلاوری در نقش «سیروان» فیلم (چ) کارآکتری با ویژگی های خاص عاطفی داشت. گفت و گوی ما با امیر دلاوری بازیگر نقش سیروان را می خوانید.


    آقای دلاوری از (چ) و کار با ابراهیم حاتمی کیا بگویید؟


    از دوران کودکی دوست داشتم در فیلمی که ابراهیم حاتمی کیا کارگردان آن است بازی کنم. پیش از فیلم (چ) در کاری از بهرام عظیم پور کار کرده بودم و وی معرف من برای نقش سیروان به حاتمی کیا بود. پارسال با دعوت کارگردان با (چ) همراه شدم.


    (سیروان) داستان و نوع ارتباط او با (هانا) همسرش به گونه ای بود که هرچند درسکانس های زیادی بازی نداشت ولی حضورش کاملاً احساس می شد. از (سیروان) بگویید...


    کارگردان روی نوع ارتباط و دیالوگ هایی که میان سیروان و هانا بود دقتی خاص داشت؛ سکانس هایی که من در نقش (سیروان) و مریلا زارعی در نقش (هانا) حضور داشتیم همراه با موسیقی ای و ترانه ای اثرگذار بود؛ موسیقی که در پلان های دیگر فیلم نبود. حاتمی کیا اعتقاد داشت وزن عاطفی فیلم بردوش سیروان و هانا است که باید خوب هدایت می شد، زیرا در پس بازی ها و دیالوگ ها، و در نوع ارتباط این زوج در فیلم سخن های زیادی وجود داشت.




    تا پیش از حضور در این فیلم چقدر از حقیقت روزهایی که در شهر پاوه در آن مقطع زمانی گذشت، اطلاع داشتید؟


    زیاد نمی دانستم، روزهایی که در پاوه فیلمبرداری و ضبط داشتیم از میان سخنان مختلف و خاطره هایی که از آن زمان می گفتند ماجراها را درک می کردم و البته توضیحات و تعاریفی که خود ابراهیم حاتمی کیا از آن روزها می داد و حاصل جمع آوری تیم تحقیق این فیلم بود به من کمک کرد.


    مردم پاوه شاهدانی برای زمان تاریخی این فیلم بودند. آن ها از آن روزها و حضور دکتر چمران و... چگونه یاد می کردند؟


    زیاد با مردم رو در رو نشدم. از مردم پاوه افرادی که در طول روزهای ضبط این فیلم در پروژه همراه ما شدند حرف هایی شنیدم که بیشتر درباره جو حاکم بر آن روزی پاوه می گفتند.


    لحظه هایی در یک سکانس از فیلم قصه کش می آمد ولی زمانی که تماشاگر به مرز خستگی می رسید، اتفاقی رخ می داد که دوباره پیگیر قصه می شد. در واقع فیلم دچار فراز و فرود بود...


    به نظرم این گونه نبود. شاید باید یکبار دیگر فیلم را نگاه کرد تا نظر قطعی داد.


    (چ) نوع تازه پردازش به سینمای دفاع مقدس یا سینمای جنگ است، در حالی که می خواهد مدافع جنگ طلبی نباشد. درهمان لحظات تصاویر و اتفاقاتی را نشان می دهد که به یادمان می آورد که روزگاری حقیقتاً این اتفاقات رخ داده...


    دقیقاً، در دیالوگی از فیلم هم تأکید بر این بود که دکترچمران به اصغر وصالی می گوید:«جنگ مرحله آخر است تا جایی که امکان دارد با آرامش و دوستی باید غائله را به صلح رساند» ولی به نظرم کارگردان فیلم بهتر و دقیق تر می تواند پاسخ دهد. اگر من بخواهم جواب دهم فقط از دید خودم خواهد بود. حرف مهم (چ) همین بود؛ این که جنگ طلب نباشید و سعی در مذاکره برای حل مسائل داشته باشید. اما جدا از ژانر دفاع مقدس، این اثر از دیدگاه من یکی از بهترین فیلم هایی است که در سال های اخیر در ایران ساخته شده است.


    اگر همین فیلمنامه را کارگردان دیگری به شما پیشنهاد می داد باز هم (سیروان) قصه می شدید؟


    این چه سؤالی است آخر(خنده). قطعاً هر فردی جز آقای حاتمی کیا بود من به هیچ عنوان حاضر نبودم این نقش را بازی کنم.


    چرا؟


    برای این که اطمینان نداشتم نتیجه کار خوب خواهد شد؛ ولی چون حاتمی کیا کارگردان این فیلم بود مطمئن بودم همین نقش کوتاه تأثیرگذار خواهد بود وگرنه بازیگر دو، سه سکانسی برای فیلم سینمایی نیستم، این را هم تیتر نکنید که باعث سوء تفاهم شود من به تأثیرگذاری این نقش با کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا اعتقاد کامل داشتم، زیرا می دانم سکانس به سکانس هر اثر برای حاتمی کیا مهم است. همین شد که قبول کردم.


    گفتید از کودکی دوست داشتید بازیگر نقشی در فیلم های حاتمی کیا باشید و الان شدید. کار در کنار حاتمی کیا چه تفاوت هایی با دیگران دارد؟


    کارگردان باید در وهله اول اقتدار داشته باشد تا آنچه نیاز دارد، مهیا کند به طور مثال با اکثر کارگردان هایی که کار می کنیم به یک چیز فکر می کنند؛ مثلاً یک میز گرد می خواهند و وقتی سرصحنه می بینند آن میز گرد مورد نظرشان نیست و میزی مستطیل گذاشتند، کمی غرغر می کنند و در نهایت به همان میز مستطیل راضی می شوند ولی در فضای کار با حاتمی کیا این راضی شدن به کمتر، معنا ندارد. شاید به نظرتان این میز و شکل و شمایل آن زیاد مهم نباشد ولی باور کنید همین هم مورد به نظر ساده در خروجی نهایی فیلم بسیار اثرگذار است. وقتی این حساسیت ها وجود داشته باشد به همین دقت به بازیگر هم منتقل می شود.


    اگر این فیلم را ابراهیم حاتمی کیا کارگردانی نمی کرد نیز معتقدید همین امکانات برای تولید آن مهیا بود؟


    نام مهم نیست سابقه مهم است، کارگردانی که به اینجا رسیده از ابتدا وسواس کاری خود را داشته و خوب کار کرده که به اینجا رسیده است.


    آیا یک فیلم جنگی برای مخاطبانی که جنگ را حتی ندیده اند جذاب است؟


    بعضی ها می گویند جنگ تمام شده و دیگر نباید درباره آن فیلم ساخت. اما من معتقدم ناگفته هایی هست که از آن ها نه حرفی تا کنون زده شده و نه فیلمی ساخته شده مثل قصه (چ). این فیلم جنگی بود ولی از کلیشه جنگ فاصله داشت پس نمی توان گفت فیلم جنگی ساختن زمانش به پایان رسیده است.


    صحنه مرگ شما یکی از تأثیر گذار ترین صحنه های این فیلم بود. دقایقی که شاید به راحتی نمی توان نگاه به پرده سینما دوخت...


    من خودم آن سکانس را که نگاه می کردم اشک در چشمانم پر شد. دلم می خواهد بگویم من عادت ندارم بیخودی از فردی تعریف کنم ولی در خیلی از صحنه های فیلم بغض گلویم را گرفته بود؛ مثلاً دقایقی که به فضای قصه زندگی من و هانا می پرداخت گریه کردم.


    سکانس سقوط هلی کوپتر، دقایق تلخ مرگ و تصاویر دلخراش کشته شدن ها گریه آور بود. من گریه کردم نه به خاطر «سیروان» که نقش اش را بازی می کردم، بلکه به خاطر سختی که بر مردمان آن روزگار رفت.
     
    barfi و sargoli از این پست تشکر کرده اند.